Cemâl Kokusunu Alan Âşıklığa Doğru Kendi İrâdesiyle Koşar

Allâh âşıkların kulağına efsûnunu söyledi: «Eğer siz vücûd elbisesini giyerseniz benim Cemâlimi görürsünüz. Eğer benim size giydirdiğim elbiseye râzı olursanız, ebediyyen biz berâber sohbet ederiz.» Biz böyle gittik, ve dünyâya geldik. Cemâl kokusunu alan, âşıklığa doğru kendi irâdesiyle koşar. Bu koşuş, zorunlu değildir; gönüllüdür. Allâh’ın Cemâli, kendi cazibesiyle âşığı çeker.

Allâh’ın Cemâli — En Yüksek Güzellik

Cenâb-ı Hakk’ın «Cemâl» sıfatı, en yüksek güzelliktir. Dünyâdaki bütün güzellikler O’nun Cemâli’nin küçük yansımalarıdır. Çiçeklerin güzelliği, ay’ın güzelliği, çocukların güzelliği, dağların güzelliği — hepsi Allâh’ın Cemâli’nden bir kıvılcımdır. Asıl Cemâl Allâh’tadır. Bu Cemâli görmek, mü’min için en büyük müjdedir. Bu yüzden Cennet ehlinin en büyük lutfu Allâh’ın Cemâli’ni görmektir.

Cemâl Kokusu — Mânevî Bir İşâret

Cemâl kokusu mânevî bir işârettir. Bâzı kullara dünyâda Cemâl kokusu ulaşır. Bu, fizikî bir koku değildir; kalpteki bir lütuftur. Bu kokuyu alan kul, dünyâdan kopar; sâdece Allâh’ı arar. Çünkü kokuyu aldığı an, dünyâdaki bütün lezzetler ona tatsız gelmeye başlar. Bir tek isteği vardır: O kokunun asıl kaynağına ulaşmak. İşte bu istek, âşıklık yoluna girişin sebebidir.

Vücûd Elbisesi — Dünyâ Hayâtı

«Vücûd elbisesi» bedendir; ve dünyâ hayâtıdır. Ruhlar âleminde âşıklar Allâh’ı sevdiler; ve Allâh onlara «Eğer vücûd elbisesini giyerseniz, dünyâya inerseniz, benim Cemâlimi görürsünüz» dedi. Yâ’nî dünyâya inmek bir lütuftur; Cemâl’in görülme yeridir. Eğer ruhlar dünyâya inmeseydi, Allâh’ı bu şekilde sevemezlerdi. Dünyâ, aşkın görüldüğü, denendiği, olgunlaştırıldığı yerdir.

Elbiseye Râzı Olmak — Ebedî Sohbet Şartı

Allâh’ın şartı şudur: «Benim size giydirdiğim elbiseye râzı olursanız, ebediyyen biz berâber sohbet ederiz.» Yâ’nî dünyâdaki hâline râzı olmak, âhirette Allâh’la ebedî sohbete vesîledir. Râzı olmayan, bu sohbeti kaybeder. Râzı olmak nasıl olur? Ne gelirse Allâh’tan bilmek; gelene şükretmek; gitmiş olana sabretmek. Bu üç hâl, râzılığın temelidir. Allâh’ın takdîrine îtirâz eden, Cemâl’i kaybeder.

Tecellî — Cemâlin Görünme Şekli

Allâh’ın Cemâli doğrudan görünmez; tecellî yoluyla görünür. Tecellî, bir mânânın kendini bir sûretle göstermesidir. Allâh’ın Cemâli mahlûkat aracılığıyla tecellî eder. Güzel bir çiçekte Cemâl tecellî eder; güzel bir manzârada Cemâl tecellî eder; iyi bir insânın gülümseyişinde Cemâl tecellî eder. Âşık olan, her şeyde Cemâl tecellîsini görür. Bu yüzden âşığın dünyâsı zengindir; her ânı bir tecellîdir.

Kendi İrâdesiyle Koşmak — Aşkın Gönüllülüğü

Cemâl kokusunu alan kul, âşıklığa kendi irâdesiyle koşar. Bu koşuş zorla değildir. Allâh kimseyi zorla âşık etmez; sâdece koku gönderir. Koku ile aşkın çağrısını duyar; ve kendi gönlüyle yola çıkar. Bu yola çıkış, bir iç motivasyondur; dış baskı değildir. Bu yüzden gerçek âşıklar yorulmazlar; çünkü kendi istekleriyle koşarlar. Allâh muhâfaza eylesin; bizi de Cemâl kokusunu alan ve gönüllü olarak koşan âşıklardan eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Cemâl, Tecellî, Aşk. → Tasavvuf Sözlüğü