Ne Zamân O Kimse Âşık Oldu, O Zamân Dînin Özünü Buldu

Ne zamân ki o kimse âşık oldu, o zamân dînin özünü buldu. Ne zamân ki aşkı buldu o kimse, o zamân özgürlüğü buldu. Ne zamân ki o kimse âşık oldu, o zamân dînin özünü buldu. Ne zamân ki aşktan bir yudum almadı, körün körü oldu. O esârette hangi dîne göre yaşadığı önemli olmaz; çünkü aşksız dîn, kabuktan ibârettir.

Dînin Özü — Aşk

Dînin özü aşktır. Kabuğu şerîattır; özü ise aşk. Şerîat, hükümler, kurallar, ibâdet biçimleri — bunlar kabuktur. Bunlar gereklidir; ama sırf bunlarla dîn anlaşılmaz. Dînin özüne ulaşmak için aşk gerek. Aşksız şerîat, donuk bir kurallar topluluğudur. Aşkla canlanan şerîat, hayâtın merkezi olur. Bu sebeple gerçek dîn aşk içerir.

Aşk Özgürlüktür — Esâretten Kurtuluş

Aşk özgürlüktür. Esâretten kurtuluştur. İnsân tabiî hâlinde nefsine, dünyâya, hevâlara esirdir. Aşk geldiğinde, bütün bu bağlardan kurtulur. Sâdece Allâh’a bağlı kalır. Bu, gerçek özgürlüktür. Modern dünyâda «özgürlük» nefsî hevâları takîp etmek olarak anlaşılır; ama bu yanlıştır. Nefse esir olan, özgür değildir. Aşkla nefisten kurtulan, asıl özgürdür.

Aşkın Yudumu — Birazcığı Bile Yeter

Aşkın bir yudumu bile insânı değiştirir. «Ne zamân ki aşktan bir yudum almadı, körün körü oldu» derken bu kasdediliyor: Aşktan birazcık olsun tatmak gerek. Tatmayanların hâli körlüktür. Görmüyor; bilmiyor; anlamıyor. Tasavvuf, mü’mine aşkın bu ilk yudumu nasıl tattırılır onu öğretir. Zikir, sohbet, hizmet — hepsi bu yudumu vermeye çalışır.

Aşksız Dîn — Kabuk Dînidir

Aşksız dîn, kabuk dînidir. Bu dînde insân namaz kılar, oruç tutar; ama kalbi soğuktur. İbâdetler yapılır; ama Allâh’a yakınlaşılmaz. Çünkü aşk yoktur. Modern çağda bu kabuk dîni çok yaygındır. Müslümanlar hep cuma’ya gider, hep ramazan’da oruç tutar; ama aşkı tatmamışlardır. Sonuç: Hayâtları değişmez; ahlâkları yükselmez; mâneviyâtları gelişmez. Çünkü dînin özüne ulaşamamışlardır.

Esâretin Çeşitleri — Hangi Dînde Olursa

«O esârette hangi dînden olduğu önemli olmaz.» Yâ’nî esâret evrenseldir. İslâm’a mensûp olan, ama aşksız yaşayan, esirdir. Hristiyan olan, ama aşksız yaşayan, esirdir. Hindu olan, ama aşksız yaşayan, esirdir. Esâretten kurtuluş, dîn değiştirmekle değil; aşkla olur. Bir Müslüman aşka ulaşırsa, gerçek bir Müslüman olur. Aşksız Müslüman ise sâdece etiket Müslümandır. Allâh muhâfaza eylesin; bizi dînin özüne — aşka — ulaşanlardan eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Aşk, Dîn, Özgürlük. → Tasavvuf Sözlüğü