Eûzü Billâhi Mine’ş-Şeytâni’r-Racîm Bismillâhi’r-Rahmâni’r-Rahîm

Efdâlü’z-Zikr Fa’lem Ennehû

LÂ İLÂHE İLLALLÂH

LÂ İLÂHE İLLALLÂH

LÂ İLÂHE İLLALLÂH

Hak Muhammedü’r-Rasûlulllah

Cemî’i’l-Enbiyâ-i ve’l-Mürselîn

ve’l-Hamdülillâhi Rabbi’l-Âlemîn

“Her biri kendi durağına gider.”

Her şey kuştur birbirine benzer, herkes insandır birbirine benzer. Bu noktada birbirinin zıttı veya birbirinin benzeri bir sürü şey vardır ama her biri kendi durağına gider. Herkesin bir durağı vardır. Cennetlik olanlar cennete gider, cehennemlik olanlar cehenneme gider.

“Her biri kendi adına uygun yol alır.”

Herkes kendi adına uygun yol alır. Herkes ama! Herkes ve her şey kendi adına yol alır. Kendine layık olanı yapar. Kendine yakışanı yapar. Kendine ne yakışıyorsa onu giyer insanlar. Hiç kendine yakışmadığı bir şey giyer mi, giymez. Ben bazen giyip çıkarırken bu olmadı Mustafa Özbağ diyorum, canım sıkılıyor giyip çıkıyorum, bütün gün halet i ruhiyem bozuk oluyor benim. Herkes kendine yakışanı giyer. Herkes kendine yakışanı yapar. Zannetme yani kendisine kötülük yakışan iyilik yapmaz, kendisine iyilik yakışan da kötülük yapmaz. Herkes kendi yoluna doğru yol alır.

“Ona mümin derler gönlü hoşlanır, münafık dediler mi de öfkelenir,

Yani mümine siz münafık derseniz öfkelenir, ateş kesilir o, ona hiddetlenir. Nasıl sen kafir dersin bana, nasıl bana münafık dersin der. Neden? Mümin çünkü o ama sen kafire kafir dersen o sana hiddetlenmez, o sana öfkelenmez.

“Onun adı kendisinin yüzünden sevimlidir. Bunun adı ise uğradığı

afetler yüzünden sevimsizdir.”

Geçenlerde birisi benim küfrüme ve fetva vermiş. Böyle bana mail çekti. Ben de sert konuştum ona. Bir de bana cevap yazmış, hocam hoşgörüye ne oldu? Sen bana ağzımı doldura doldura kafir diyeceksin. Ben de dedim ki ya terbiyesizlik yapma. Sen La ilahe illallah Muhammeden Resulullah diyen, namaz kılan bir kimseye nasıl kafir diyebilirsin! Moda oldu şimdi. Millet sahte bir hesap açıyor. Adı, yok sanı yok, tehdit ediyor. Adı yok sanı yok, soru gönderiyor. Adı yok sanı yok, bir laf söylüyor. Allah muhafaza eylesin. Mümin kendisine kafir denilince şedidleşir, kızar, öfkelenir. Neden? O mümin çünkü, sen imanına nasıl laf söyletirsin. Allah muhafaza eylesin.

“Onun adı kendisinin yüzünden sevimlidir. Bunun adıysa uğradığı

afetler yüzünden sevimsizdir.”

Münafık, kafir sevimsiz olur.

“Mim, vav, mim, nun harflerinde bir yücelik yoktur, müminin sözü

ancak özü tarif için konmuştur.”

Harflerin bir anlamı yoktur. O sıfatı, onları icra ettiği, onları yerine ge-

tirdiği için ona mümin denmiştir.

“Ona münafık desen, o aşağılık ad içini akrep gibi sancar, yaralar. Bu ad cehennemden kopmadıysa ne diye cehennem tadı var onda. O kötü adın çirkinliği harften değil, deniz suyunun acılığı kaptan değil.”

Demek ki kap ne yapıyor? Bir şeyi acı veya tatlı etmez. Sen kaba acı doldurursan, acı içer insanlar, kaba tatlı doldurursan tatlı eder. insan insandır, acı konuşursa acı insan olur. Tatlı konuşursa, tatlı insan olur. insan insandır. Mümince yaşarsa mümin olur. Kafirce yaşarsa adı kafir olur. Allah bizi müminlerden eylesin.

El-fatiha temesselavat.

https://www.youtube.com/watch?v=irL8GAAvog0&list= PLpNiKWHUSB_KF_8QYHQPSQIvh9VWfDcyl&index=46