2335. Beyitten: «Sen Beni Hakkın Adıyla Afsunladın»
2335. beyitten devâm ediyoruz. Afsuncu kazanç hırsına düşünce yılanın kendisini afsunladığını anlamaz. Yılan ey afsuncu, kendine gel. Kendi hünerini gördün. Bir de benim afsunumu gör. Sen beni hakkın adıyla afsunladın. Bu suretle de beni halka rüsvâ etmek istedin. Beni hakkın adı bağladı. Senin tedbirin değil. Hakkın adını tuzak yaptın. Yazıklar olsun sana. Senden benim hakkımı Allâh’ın adı alacak. Ben canımı da Allâh adına ısmarladım.
Tenimi de bu beyitlerde de Hazret-i Mevlânâ Celâlin Celâleddîn Rûmî önceki beyitlerde anlattığı bu yılan ve yılancı hikâyesini daha derin bir noktaya taşıyor. Artık mesele sâdece hile kurmak, aldatmak değil. Artık mesele Allâh’ın adının istismar edilmesi, dînin arzu, istek ve menfaatler üzerine kullanılması ve bu dünyâ arzu, istek ve menfaatlerinin insanın basiretini komple kapatması olması tâbiri câizse insanın kuduz köpekler gibi olup kuduz köpekler gibi olup kendi hakkı hukuku olup olmadığına bakmaksızın ortalığa saldırması ve bunun neticesinde de o zulme uğrayan, aldatılan insanların ilâhî adalete sığınması tabii üzerinde bence bu beş beytin üzerinde durul durulması gereken en önemli bu beş beytin kalbi diyebileceğimiz beyit ise beni hakkın adı bağladığı senin tedbirin değil hakkın adını tuzak yaptığın yazık olsun sana.
E bu söz tabii bugün ve günlerce konuşulan dîni değerleri, insânî değerleri veyâhut da tarîkat, tasavvuf değerlerini kendi çıkarları için kullanan insanlara yöneltilmiş ağır bir hem insânî, hem ahlâkî, hem de dîni bir eleştiri olarak hattâ eleştiriden daha ağır bir mesele olarak görmek lâzım.
Yılanın Konuşması Edebî Bir Temsildir
Tabii önce önemli bir ayrıntıyı belirtmek isteriz. Hazret-i Mevlânâ’nın hikâyesindeki yılanın konuşması edebî bir temsildir. Yâni Hazret-i Pîr Mesnevide kuşları konuşturur, yılanları konuşturur, aslanları ne bileyim işte hayvanları, taşları, varlığın herhangi bir boyutundaki herhangi bir varlığı konuşturur. Ve yılanın Allâh’ın adını söylemesi veya ona bağlanması tek başına bir dîni hüküm ya da gerçek bir olay hakkında delîl değildir.
Ama burada Kur’ân ve sünnet noktasında ahlâkî bir hakîkat anlatılmakta. Tabii Hazret-i Pîr’in böyle hayvanları, börtü, böceği, ağaçları, taşları, aslanı kurdu, yılanı çıması yabancı değildir sûfî kültüründe. Çünkü her bu noktada hayvanın karşılığında bir nefsin mertebesi vardır. Tabii ayrı bir edebî haldir bu. Hayvanları konuşturmak.
Hayvanları Konuşturmak: Lafonten ve Hazret-i Pîr
Tabii bizde bu hayvanları konuşturan bir tek lafön bilinir. Lafönenden haberi olan elini kaldırsın. Çok iyi. Benim sohbetlerimden önce bilen elini kaldırsın lafanteni. Bu da çok iyi. Hım. Çok iyi. Bir ara bir üniversite mezunu bir kimseye söylemiştim de Lafonte’i tanıyor musun? O kim dedi bana. O yüzden sordum. Hani acaba buradaki topluluk ne durumda diye. İmtihan etmek değil derdim. Allâh muhâfaza eylesin. Ama tabii Lafonen’i de hepiniz işte ortaokulda, lisede, edebiyatta görmüşsünüzdür değil mi?
Evet. Ama normalde Lafonten’den hikâyeleri bizim çocuklarımız, gençlerimiz, okullarımız hani bilir de Hazret-i Mevlânâ’dan hikâyeleri bilmez. Hani o işte kar Lafonte’nin en fazla Kargayla tilki muhabbeti var. Öyle değil mi? Ama işte Hazret-i Pîr Lafonen’den çok önce bundan yaklaşık 800 yıl önce hayvanları konuşturuyor. Tabii Hazret-i Pir’de değil bu. Bu normalde bir önceki sûfîlerde de bu var. Afsuncu kazanç hırsına düşünce yılanın kendisini afsunladığını anlamaz.
Afsuncu Kazanç Hırsına Düşünce Yılanın Afsununu Anlamaz
Afsuncu neydi? Hilakar bir kimse, göz boyayan bir kimse, hileci bir insan. O yüzden o kazanç hırsına düşünce yılanın kendisini afsunladığını anlamaz. Yâni yılan burada işte dünyâ hırsı, dünyâ zevki, dünyâ tamahı olarak görebiliriz. Hırs bu ne taraftan olursa olsun insanın basiretini kapatır, önler. Hatırlarsanız daha önceki beyitlerde yılancı yılanı kendi afsunuyla kontrol ettiğini zannediyordu. Fakat kazanç hırsına kapılınca karşısındaki tehlikeyi fark edemez hâle geldi. Hazret-i Pîr burada insanın menfaat karşısında nasıl körleştiğini anlatıyor.
Menfaat Sarhoşluğu ve Bakara 16
Demek ki orta yerde bir menfaat var ise, orta yerde bir kazanç var ise, orta yerde bir böyle aşırı derecede insanı heyecanlandıran dünyâlık var ise o kimsenin basireti kapanıyor. O kimse o dünyâ sarhoşluğuna düşüyor. Kazanç sarhoşluğuna düşüyor. Menfaat sarhoşluğuna düşüyor. Nefsinin sarhoşluğuna düşüyor. Şeytanın vesvesesine kanıp şeytanın vesvesesine kanaraktan o kimse sarhoş oluyor. O yüzden öyle olunca da Bakara âyet 16 bize diyor ki işte onlar hidâyete karşılık sapıklığı satın almış kimselerdir.
Dünyâ gözünü bürüyünce zenginlik, şataat, şatafat, makām, mansıp gözünü bürüyünce onun artık o hidâyet karşılığı sapıklığı alıyor. O kimse hidâyet yolunu bırakıyor. O kimse Kur’ân ve sünnet yolunu bırakıyor. O kimse zikrullâh yolunu bırakıyor. O kimse o Âdem’den itibâren gelen Hazret-i Muhammed Mustafâ’ya kadar gelen o peygamberlerin yolunu bırakıyor. Onu terk ediyor ve bir şey kazanma, bir şey elde etme uğruna o dünyâ menfaati, dünyâ kazancı, dünyâ makāmı uğruna normalde kendisini hakîkat dairesinin dışına atıyor.
Kendisini doğru dairenin dışına atıyor. Daha fazla kazanma, daha fazla elde etme, daha fazla ütme, daha fazla yutma, daha fazla daha fazla o kimsenin artık tâbiri câizse gözünü kan değil gözünü dolar bürüyor. Hani var ya çizgi filmlerde böyle gözünü dolar yapıyorlar ya. O kimsenin gözünü dolar işareti kaplıyor. Artık o her şeyi para, mal, makām noktasında bakıyor. Ve artık o kimse hak ve hakîkat, Kur’ân ve sünnet, haram veya helâl o kimsenin nezdinde çöküyor.
Ve zâten tarih boyunca bu tip zâlim, bu tip sapkın insanlar kendilerinin yoluna uygun fetvâ verecek fetvacı başları da buluyorlar. Ve o fetvacı başların da kendi yollarına hizmetkar ediyorlar.
Firavun Kral, Yahyâ Aleyhisselâm ve Ateş
Hani bir yine Hazret-i Mevlânâ Ceret Hazretlerinin Mesneviden hani bir böyle bir hikâye vardı. O hikâye neydi? Bir firavun kral vardı. O firavun kral ne istiyordu? O kız kardeşiyle alkol kullanıp kız kız kardeşiniile cinsel temasa girmişti. Artık o genç bir velî olan aslında peygamber olan Yahya’dan fetvâ istiyordu. O Yahya da o fetvâyı ona vermiyordu. Diğer saray avânesi onun bunu olacağını söylüyordu. Ammâ ve lâkin Yahya Aleyhisselâm bunun olamayacağını söylüyordu.
Olamayacağını söyleyince artık ne yaptı o kimse? En sona zâten Yahya’yı şehîd etti. Ve o kimse bu sapkınlığının kabûl etmeyenleri ne yapıyordu? Kocaman bir ateş yaktırmıştı meydana ve o sapkınlığını kabûl etmeyen Müslümanları o ateşe atıyordu. Ne zamâna kadar genç bir kız ateşe girdiğinde ne zamanki ateşin ona yakmadığını, onu normalde tesîr etmediğini söyleyince ve dışarıdaki inananlara gelin bu ateş yakıcı değil deyip haykırmaya başlayınca oradaki inananlar kendiliğinden o ateşe atmaya başlayınca o zâlim firavun oradaki insanların kendiliğinden ateşe atılmalarını da yasakladı.
Dünyâya Tapanlar ve Âl-i İmrân 14
Zalimler böyledir. Dünyâya tapanlar böyledir. Dünyâ hevâ ve hevesini gözü, kalbi, kulağı, bütün bedeni o hırsa kapılanlar böyledir. Ali İmrân âyet 14. Kadınlara, oğullara yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüşe, salma güzel atlara, davarlara ve ekinlere duyulan şehvet insanlara süslü gösterildi. Bunlar dünyâ hayâtının geçici menfaatidir. Asıl varılacak güzel yer Allâh katındadır. Bunlar ne yaptılar? O dünyânın hevâ ve hevesine, dünyânın süsüne aldandılar.
Bankalara Yatırılan Paralar ve Tekâsür Sûresi
Gittiler İngiltere’den sokak kapattılar, villalar aldılar Londra’dan. Londra bankalarına paralarını yatırdılar. İsviçre bankalarına paralarını yatırdılar. Geldiler bu ülkeye fan fondan soydular. Soydular, soydular. Doymadılar. Doymaz olasıcalar. Onları toprak doyursun inşâallâh. (Âmîn.) Gittiler paraları İsvişre bankalarına gittiler. Roktefellerin kucağına oturdular. Paraları onlara teslîm ettiler ve onlar çokluk yarışına girdiler.
Âyet-i kerîmede Tekâsür âyet 1 ve 2. Çoklukla ünme yarışı sizi oyaladı. Nihayet kabirleri ziyaret ettiniz. O çoklukla yarışır hâle geldiler.
«Senin Kaç Milyon Doların Var?»: Çoklukla Övünme Yarışı
Senin kaç milyon dolar var? Senin kaç milyon doların var? Sen bu fan finonan kaç milyon dolar kazandın? Ben kaç bin dolar kazandım? 1000 değil milyon dolar kazandın. O ne kadar kazandı? Bu ne kadar kazandı? Benim de bu kadar kazanmam lâzım. Bu çoklukla övünme yarışı onları Kur’ân ve sünneti unutturdu. Çoklukla övünme yarışı onları normalde yok davaymış, yok işte yolmuş, yok yordammış hepsini de çöpe attırdı. O çoklukla övünme yarışı.
Villa, Yat ve Doymak Bilmeyen Sarmal
Onun villası var, benim de olmam lâzım. Onun iki villası var, benim üç villam olması lâzım. Onun Çanakkale’deki villası yetmez. Ankara’da da lâzım. Ankara’daki yetmez. Ya İstanbul’da da lâzım. Onların işleri var. Çünkü işlerini yönetebilmesi için her büyük şehirde bir villası olması lâzım. Her büyük şehirde villası da olmaz. Bir tâne de milyon dolarlık yatları olması lâzım. Bir tâne yatı da olmaz. Ya bir tâne yatta fuhuş yapması için ayrı bir yat olacak.
Belçika bandıralı, İngiliz bandıralı, anasının gözü bandıralı. Bir tâne de böyle küçük bir tâne yat olacak. Küçük yat dediğin 500 milyon dolarlık. O yat da orada demirli olacak ki görüntüde o yattaymış gibi olacak. Misafirlerini orada ağırlayacak. Ama asıl uçuşa geçse, … yatları olacak. O da yetmez. Yetmez. Bakın bu öyle bir sarmaldır ki, bu öyle bir dipsiz kuyudur ki, bu öyle bir insanı hırsa büründür ki en fazla onun olması lâzım.
En fazla en güzeli onda olması lâzım. O kadar sarar dünyâ o kimseyi. Bir fabrikan olsa bir fabrika daha kurdurur sana. 10 milyon doların olmuş olsa 50 milyon dolar yapmak istersin.
Çoklukla Övünme Durdurmaz: İki Vâdi Dolusu Altın
Çünkü bu noktada onun doktriner bir inancı yok. Onun Kur’ân ve sünneti, onun inancı hangi dîne mensup olursa olsun yüzeyseldir. Ve sorarsan onlar Kur’ân’a daha fazla hizmet etmek için yapmışlardır. Hani sorarsan neden yaptın? Gazze’ye daha fazla yardım etmek için derler. Sorarsan biz işte şunlara yardım edecektik, bunlara yardım edecektik derler. O çoklukla övünme o kimseyi durdurmaz bir yerde. Çoklukla övünme. O yetinmez hiç.
Yetinmedikçe gider. Çünkü Allâh Resûlü Âdemoğlunun iki vâdi dolusu altını olsa üçüncüsünü ister diyor. «Ve Ademoğlu’nun gözüne ancak toprak doyurur.» diyor. Toprak doyurur.
Her Şeyi Geride Bırakacaklar; İsviçre Bankalarındaki Hesaplar
Ve baktığınızda o kimseler her şeyi geride bırakacaklar. Hâlbuki her şeyi geride bırakacaklar. Kime bırakacaklar? Kendi çoluk çocuklarına da değil. İsviçre bankalarında şifreli hesaplarda kalacak. Ve öldük. Ölüp gittiklerinde çocukları da o şifreli hesapları çözemeyecekler. İsviçre’deki bu tip bankaların hepsi de röktofillerin elindedir. Veyâhut da öbür teyzesinin oğlu neydi onun adı? Öbürkünün adı Rild’in elindedir. İkisi de normalde Yahudidir.
İkisi de Yahudidir. Ve İsviçre’deki, İngiltere’deki bankalar, finanslar bu iki Yahudinin elindedir. İkisi de onlar teyze çocuklarıdır. İkisi de masondur. Masonluktan daha ileridir. Masonları onlar idare eder. Masonları onlar idare eder. Dünyâyı onlar hükümetleri, devletleri onlar idare ederler ve dünyânın 350 milyar dolar borcu onlaradır. Onların şirketlerinedir. Başkasına değildir. O yüzden o hani muhâfazakâr kesimin böyle gayri nizami paraları da bunların elindedir. Kendi ellerinde değildir. O paraları onlara yedirmezler. Çünkü o paraları onlara yedirmezler.
Çokluk İnsanı Alır Götürür
Ama dünyâ böyle bir şeydir. İnsanı aldatır, insanı kandırır, insanı o sarmalın içerisine koyar. O çokluk duygusu, çoklukla övünme, o nefsin o noktası bütün herkes için alır. Beş dairesi vardır. Beş daire daha yapmak ister. 10 dairesi vardır. 10 daire daha yapmak ister. O çokluk insanı alır götürür. Allâh muhâfaza eylesin. (Âmîn.)
Dîni Değerleri Kullanan ve Kazancın Esiri Olan
O yüzden yılancı yılanı yakalamak için uğraşırken kazancın esiri olmuştur. İnsan da para, makām, itibar, güç, şan, şöhret bunları elde elde etmek için dîni değerlerini kullanır. İnanç değerlerini kullanır. Gitmiş olduğu inancın, dînin içerisinde yol değerlerini kullanır ve bu kullanmaya başlarsa o kimse bir ucundan başlarsa öyle tehlikeli bir noktadır bu. Artık o kazandığı şey onun imtihanı olmaya başlar veya çocuklarının imtihanı olur.
18 trilyonu paylaşamadıkları gibi gelecek kuşakların imtihanı olur. 5 milyar doları Alpaslan Türkeş’in çocukları paylaşamadığı gibi öldü. İsviçre bankalarında 5 milyar dolar hesâbı çıktı.
«Kimse Bana Ülkücülük Taslamasın»: 12 Eylül Öncesi
Kimse bana ülkücülük taslamasın ha. Ben 12 Eylül öncesinin ülkücüsüyüm. Öyle şimdi sudan değil öle. Biz 12 Eylül’ün ülkücüsüyüz. 12 Eylül’ün öncesinin ülkücüsüyüz biz. Kelle koltukta okula gitmiş insanız biz. Kelle koltukta biz sokakta yürümüş insanız. Öyle şimdi su ülkücülerden değil kimseyi böyle horlamak istemem. Bizim ülkücülüğümüz kelle koltukta ülkücülüktü. Bizim ülkücülüğümüz kurşuna karşıydı. Öyle bir maddî menfaatimiz yoktu.
Açtık hepimiz de. Cebimizde paramız, pulumuz yoktu. Kan satıp dernek kirası ödedik biz. Alçıdan üç hilal yapıp dernek kirası ödeyen ülkücülerdeniz biz. Ama öyle oynaklardan değiliz. Yoldan dönenlerden de değiliz. Bir dayak yiyip de ondan sonra ertesi gün solcu olanlardan değiliz. O günün solcuları da mertti. O günün dev gençileri de Mertti. O günün ülkücüleri de Mertti. Mertti. Mert. 12 Eylül öncesinin ülkücüleri de solcuları da vatanseverdi.
Mert insanlardı. Delikanlı insanlardı. Dava insanıydı. Her biri. Bakın. Her biri dava insanıydı. Cezâ yatılacaksa cezâ yattılar. Kurşuna gelinecekse kurşuna geldiler. Kurşunlanmak varsa kurşunlandılar. Hiçbir maddî menfaat gözetmeksizin yaşadılar bunu. Bakın hiçbir maddî menfaat gözetmeksizin yaşadılar.
Tandoğan Mitingi: Aç Gidip Aç Dönmek
Ben hiç unutmam. Biz arkası açık Austin kamyonetle biz Tandoğan’a büyük mitinge gittik ve Ankara’ya indiğimizde o mitinge naylonun arkasında gittik biz mitinge. Bildiniz naylon kurşunlanmayı göze alaraktan gittik ve Ankara’ya indiğimizde böyle toplad baktık hiçbirimizin elin cebinde iki simit parası yoktu. İki simit parası. Biz aç gittik Bayındır’dan Ankara Tandoğan’a. Tekrar aç döndük. Aç döndük. Simit parası yoktu cebimizde.
Bildiniz simit. Bildiğiniz yolda bir herhangi bir dinlenme tesisine girdiğimizde tuvalet parası yoktu cebimizde. Tuvalet parası yoktu cebimizde. Tuvalete girdiğimizde tuvaletin parasını ödeyecek paramız yok. O yüzden dinlenme tesislerinde hiç duramadık biz. Uydur kaydır benzinliklerde durduk. Oralarda abdest aldık. Karda kışta gittiydik biz. Bayındır. O kadar çok soğuk olmaz. Kar görmez. Karı, kar gördük, kıyâmet, kış gördük. Ama yolumuzu istismar etmedik.
Böyle boynumuza at nalı gibi üç hilalı takıp onun bunun malına parasına konmaya çalışmadık. İş takipçiliği yapmadık. Biz dosya takipçiliği yapmadık. Biz vatan millet dediler. Biz yürüdük. Biz yol istismarı nedir öğrenmedik. Ülkücülük nasıl istismar edilir öğrenmedik biz.
Dervîş Olunca Yol ve Dîn İstismarını Öğrendim
Ben sonra dervîşlik yoluna girince ben yol istismarını o zaman öğrendim. Ben dîn istismarını o zaman öğrendim. Biz de istismar ne öğrenmediydik biz. Sonra adamın sohbet edip herhangi bir adamın sohbet edip sohbetten sonra paraların toplandığını gördük. Sonra adamın şuraya şu yapılması lâzım deyip para toplayanları gördük. Ondan sonra buraya bu yapılması lâzım deyip insanların para topladıklarını gördük. Sonra daha şeyler de gördük. Dîn istismarı, yol istismarı böyle pislik bir şeydir. Böyle necaset çukurudur.
«Üstâdı Getirdim» Diyenler ve Dergâhın Sükûtu
Sonra da şunu da gördük biz. Üstâdı getirdim ben. Yâni bu lastikler kötü lastiklerimi değiştirir misiniz? Diyenleri de gördük biz dergâhın içinde yuttuk bunları. Dergâhımızın adına sustuk. O adamın kulağına dedim ama bir daha götürme getirme sen. Dedim senin lastiklerini değiştireceğim şimdi. Bir daha sen Şeyh Efendi’yi hiçbir yere götürme dedim. Bu dergâhtan uzak dur sen dedim. Sen yola leke getirirsin dedim. O bir daha Bursa’ya getiremedi Şeyh Efendi’yi. Biz onları da gördük. Açık açık konuşuyorum.
Dîni İstismar Eden, Aç Kurttan Fazla Zarar Verir
Dîni istismar etmeye başlayan, yolu istismar etmeye başlayan durdurulmazsa o kimse öyle bir zarar verir ki senin yoluna da dinine de hiçbir şey o kadar zarar vermez. O yüzden Allâh Resûlü sallallâhu aleyhi ve sellem hazretleri bir koyun sürüsünün içine salı verilmiş iki aç kurdun o sürüye verdiği zarar mala ve mevkiye düşkün bir adamın dinine verdiği zarardan daha büyük değildir. Evet. Aç kurdu. Aç kurdu. Bir sürüye sarsan.
Bir sürüye sarsan bir tâne iki tâne koyunu boğazlar yer doydu mu bırakır. Kurt asil bir hayvandır. Bütün sürüyü boğmaya kalkmaz. Karnını doyurur bırakır. Bütün sürüyü boğmaz. Aslan asil bir hayvandır. Bir tâne avlar, karnını doyurur, bırakır. Ama dîni istismar eden, dîni istismar eden, yolunu istismar eden bir kimse aç kurttan daha fazla yola ve dîne zarar verir.
«Bunlar Şerefsiz İnsanlardır»
Bunlar ben şerefsiz deyince alınıyorlar. Bunlar şerefsiz insanlardır. Bunlar kanı bozuk, südü bozuk insanlardır. Bunlar o yolda yürüyenlerin hakkını, hukukunu düşünmeyecek kadar alçak insanlardır. Alçaktır onlar. Ve o dîni ayaklar altına düşürecek kadar alçalmıştır. Bunlar bunlar insanlıktan nasîbini alamamış. Şeref yoksunu insanlardır. Bunlar dîn düşmanlarından daha fazla dîne zarar verirler. Yol düşmanlarından daha fazla yola zarar verir bunlar. Sebep bunlar çünkü dîni istismar ederekten, yolu istismar ederekten zarar verir bunlar.
Dervîşin Malına, Devletin İhalesine Göz Dikenler
Dervîşlerin parasına, malına, mülküne göz dikerler. Dervîşlerin makamına, mevkisine göz dikerler. Devletin parasına, malına, mülküne göz dikerler. Devletin ihalelerine göz dikerler ve ihaleleri namussuzca, şerefsizce alırlar ve kalkarlar. Bunlar yetimin, kamunun malını, mülkünü, halkın malının mülkünü içetmeye çalışırlar. Bunlar bu dîn istismarcıları gözleri doymaz. Aldık çalırlar. Dervîşleri salarlar piyasaya gidin zekât toplayın.
İnsanları sararlar piyasaya gidin zekât toplayın. Gidin sadaka toplayın. Gidin hayır toplayın. Gidin zeytin toplayın. Peynir toplayın. Salça toplayın. Fasulye toplayın. Nohut toplayın. Elinizden ne geçerse toplayın.
Fetvâcı Başı Dînini Üç Kuruşa Satar
Kendilerine de muhakkak bir fetvacı başıları vardır. Kendilerine de bir fetvâ uydurutturlar. Çünkü o fetvacı başının da … tutmuşlardır. Ama ensesinden tutmuşlardır. Onun bir tarafından tutmuşlardır. O da dînini 3 kuruşa satar. O da dînini makāma peşkeş çeker. O da inancını peşkeş çeker. Ama korkusundan yapar. Ama bir tarafından tutulmuştur oradan yapar. Fetvâyı basar o da.
Her Firavunun Etrâfında Dîn Adamları Vardır
Firavunun etrâfında da dîn adamları vardı. Firavunun da etrâfında dîn adamları vardı. Her firavun etrâfında dîn adamları vardır. Her firavunist sistemlerin etrâfında dîn adamları vardır. Çünkü halkı siz dinle aldatırsınız. Çünkü o vatandaşı siz dinle aldatırsınız başka bir şeyle değil. Vatan millet dersiniz, dîn îman dersiniz. Başınıza bir tâne beyaz takke takarsınız. Bir Fatiha-ı Şerifeyi okursunuz bir camide. Oldu bitti. Herkes alkışlar sizi.
Doymak Bilmeyen Hastalık ve Kurt Misâli
Çünkü mala, mülke, servete, zenginliğe, güce, kuvvete, devlete hâkim olmak isteyen, bunları elde edebilmek için, bunlara kavuşmak için her türlü necaset yola başvururlar. Her türlü şerli yola, her türlü şerefsiz yola başvururlar. Bunlar öyle bir hastalıktır ki, bunlar öyle hasta, nefisli insanlardır ki bunlar doymak bilmezler ve doymazlar da. Allâh muhâfaza eylesin. O yüzden bunlar hayvan dediğimiz o kurt hayvan. O normalde aklıyla, idrakıyla hayvanlara zarar vermez.
O aç olduğundan dolayı sürüden birkaç tâne koyun yer, kuzu yer. Ama dünyâ hırsı bürümüş. Makām, zenginlik, güç hırsına bürümüş. Onun sarhoşu olan kimse birkaç koyunla doymaz. O aldıkça alası gelir, yedikçe yiyesi gelir. O yüzden sûfîlerde bir terbiye vardır. Sûfîler her kötü huyun başı dünyâ sevgisidir der. Her kötü huyun başı ve kötü huyların asıl kaynağı dünyâ sevgisidir. O yüzden Hazret-i Mevlânâ Celâleddîn Rûmî Hazretleri mesnevide bize ölçmek, biçmek, almak, satmak yasaklanmadı. Bize yasak olan dünyâ sevgisidir der.
«Yılan Ey Afsuncu, Kendine Gel»: Kendini Güçlü Görmek
Yılan ey afsuncu kendine gel. Kendi hünerini gördün bir de benim afsunumu gör. İnsanoğlu kendi bulunduğu makāmı, mevkii, zenginliği, kendi bulunduğu konumundan, durumundan dolayı kendini güçlü görür. Kendini çok iyi görür. Kendini çok fazîletli görür. Kendini çok kıymetli Kendini çok üst seviye görür. Kendini çok mühim görür. O olmazsa hiçbir şey olmaz. O olmazsa ülke batar. O olmazsa kurum batar. O olmazsa belediyeler batar. O olmazsa âile batar.
O olmazsa evlatlar batar. O olmazsa dergâh batar. O olmazsa orada zikir durur. Öyle ya öyle. İnsanoğlu kendini öyle görür. Yılancı yılanı kontrol edebildiğini düşünerek kendi hünerine güveniyor. Hırsızlar, dolandırıcılar, üşkatçılar, rüşvetçiler kendi hünerlerine güvenirler. İhale yolsuzculukları yapanlar kendi hünerlerine güvenirler. Bunu böyle sâdece dünyâ hırsı bürüş olan tarîkatlarda da var bu. Cemaatlerde de var bu. Bu olmayan yer yok burada.
Camilerde de var bu. Bakın şey no Diyanet Vakfı. Bir yalanlıyorlar, bir doğruluyorlar. Onlar bile fanfina yatırmışlar. Baktığınızda bu da mı? Evet o da yâni bunlar çünkü o kendi makāmlarına, kendi güçlerine böyle kendi vazgeçilmezliklerini, vazgeçilmezliklerine bakaraktan kendilerine güveniyorlar. Ama yılan ona diyor ki, «Beni de hesâba kat.»
Kendini Vazgeçilmez Görenler: «Beni de Hesâba Kat»
Yâni insanoğlu bu noktaya gelince kendisini olağanüstü bir noktada görüyor. Hani bir şeyh efendi, ondan başka şeyh yok. En büyük mürşid-i kâmil o. Zamânın kutbu o. Kendini öyle görüyor, öyle lanse ediyor. Veyâhut da bir işte fıkıh profesörü çıkıyor. Ben bugünün imâm-ı azamıyım diyor. Veya bir kimse bir dervîş çıkıyor. Benden iyi dervîş yok diyor. Veya bir zâkir çıkıyor. Ondan iyi zâkir yok. O olmazsa Çanakkale batar. Öyle düşünüyor.
O olmazsa Türkiye batar. Öyle düşünüyor o kimse. Dünyâ onun üzerine kurulu. Hani öyle düşünüyorlardı ya. Hani dünyâ yerinde duruyorsa, kıyâmet kopmuyorsa hani o âlimin yüzü hürmetine kopmuyormuş. E öldü bak hâlâ daha kıyâmet kopmadı. Ya da koptu bizim haberimiz yok. Öyle ya.
İnsanoğlu Her Şeyi Kendinden Bilir; Karun da Öyleydi
O yüzden insanoğlu enteresan bir varlık. Aklina, bilgisine, malına, makamına, becerisine olağanüstü güveniyor. Ya ben bunu Allâh’ın izniyle yaparım. Bu farklı bir şey. Bunu benden başka kimse yapamaz. Bu farklı bir şey. İnsanoğlu öyle bir noktaya geliyor. Bunu benden başka kimse yapamaz diyor. Ya yapar. Neden yapmasın? Yok yapamaz. Ve bunları yaparken de o kimse her şeyi kendisinden biliyor. Kendisinden biliyor. Büyük hikmet sâhibi o.
Her şey onun üzerinden tecellî ediyor. Bir de öyle görüyor. Yâni normalde dese ki evet ben bu işi becerebildim ama kudret, kuvvet, ilim Allâh’a âittir. Cenâb-ı Hak lütfetti, ikrâm etti, ihsân etti. Bunu becerebildim. Bunu başarabildim. Yâni Allâh lütfedip ikrâm etmeseydi ben bunu başaramazdım. Allâh’ı unutuyor. Çünkü Allâh’ı az zikrediyor ya da hiç zikretmiyor ve üzerine olan nimetleri de kendinden görüyor. Ben çalıştım, ben gayret ettim, ben uğraştım, ben mücâdele ettim, ben, ben, ben, ben, ben, b ben ben sabaha kadar oturttursak, onu konuştursak hep ben diyecek.
Karun da aynıydı. Karun sâhip olduğu, sâhip olduğu hazinelerle alâkalı diyordu ki bu bana ancak bende bulunan bir bilgi sayesinde verilmiştir. Kendisini çok bilgili gördüğünden dolayı çok zengin görüyordu. Allâh’ı unutuyordu. Ve insanlar bir makāma geldiklerinde makāmın Allâh’ın lütfu olduğunu unutuyorlar. Çünkü onlar o makāma lâyık değiller. O makāma lâyık olmuş olsalardı o makāma geldiklerinde Allâh’ı zikredip hamdedip Allâh’a şükredip o makāmın gereğini yapması gerekirlerdi.
Ama yok o makāma lâyık değil. Onlar o makāma geldiklerinde sanki kendi güç ve kuvvetleri, bilgileri varmış da o makāma gelmiş gibi davranıyorlar.
İhale Artırımları, Faiz ve Emekli Maaşı
Veyâhut da mal mülk sâhibi olanlar işte rüşvetten, kayırmacılıktan, işte ne bileyim ihale yolsuzluğundan veyâhut da dîn devlet büyüklerimizin vergi affından, vergi indiriminden, KDV indiriminden, muhtasar indiriminden milyon dolarlar alan kimseler veya ihalelere girdiklerinde ihaleye ihaleye girerken işte 5 milyar dolar ihaleden Sonra bir arttırım oldu 8 milyar dolar. Bir arttırım daha oldu 12 milyar dolar. Bir arttırım daha oldu 15 milyar dolar.
İş bitiminde 5 milyar dolarlık bir iş oldu. İşin sonunda 20 milyar dolar ve o kimse o parayı aldığında kendisini çok akıllı, çok güçlü, çok kuvvetli görüyor. Ben çok akıllıyım diyor. Demiyor ki ben burada ihale yolsuzluğu yaptım. Demiyor ki ben burada haram yedim. Demiyor ki ben burada ya bu fakir fukara bu milletin palasını çarçur ettim. Bu fukara millet bu sene 100 milyar dolar fâiz ödeyecek. Bu fukara millet bu sene 100 milyar dolar da fan fondan ödeyecek.
Adam 7.000 iş günü çalışmış emekli olmuş. 23.000 000 lira emekli maaşı alıyor. Öbür taraftan fanfoncular ve faizciler memleketin içini içinden içinden geçiyor. Memleketin ekonomisinin içinden geçiyor. Bir tarafta faizciler 100 milyar dolar alıyorlar. Bir tarafta fanfoncular 100 milyar dolar alıyor. İhale fesatçıları ihale fesadından da 100 milyar dolar alssa 300 milyar dolar bu vatandaşın üst üstünden kazanılıyor. Hiç kimsenin gözüne görünmüyor.
Az önce Nuri’ye sordum. Kaç var emekli maaşın? Dedim 23.000 1000 lir dedi. Merkez Bankası’nın rezervi 13010 milyar dolar. 300 milyar doların Merkez Bankası’nda kaldığını düşünün.
Necm 32: Nefislerinizi Temize Çıkarmayın
Necm sûresi âyet 32. O hâlde nefislerinizi temize çıkarmayın. Allâh takvâ sâhiplerini çok iyi bilir. Bu fanfoncular, bu faizciler, rantçılar, bu ihale fesatçıları, bu hırsızlar nefislerini temize çıkarmasınlar. Allâh bunların hesâbını görür ve görsün inşâallâh. (Âmîn.) Biz hesap gününe îman ettik. Ohiye hesap gününü bekleyenlerden olacağız. Az önce Harun bir şey dedi. Biz beraberken ya dedi bunlara bakınca dedi biz mahşere çıkacağız bakacağız dedi.
Bize dedi iki tâne şaplak vuracak dedi. Yin gidin cennete diyecek dedi. Bunların dedi bunları böyle görünce dedi. Ulan dedim ya güzel bulmuş Harun iki şaplak. Harun hoca ben şaplak da istemiyorum. Hesapsız, kitapsız gölgesini alsın. (Âmîn.) Allâh’ım onlardan eylesin inşâallâh. (Âmîn.)
Allâh’ı Unutan ve Allâh’ın Unutturduğu Kimseler
İşte bu Afsuncular, yılancılar böyle nefsi yılan nefsi olanlar bunlar normalde kendi hünerlerini görürler. Allâh’ı unuturlar. Allâh da onlara kendilerini unutturur. En büyük tehlike budur. Bir kimsenin Allâh’ı unutması çok büyük tehlike değildir. Ona birisi gelir der. O uyanır. Onun gece kulağına birisi gelir Allâh der. O uyanır. Veya bir dervîş kardeşi, «Oğlum sen ne derslere gelmiyorsun? Ne böyle aylazlık yapıyorsun sen?» der.
O uyanır. Ve dervîş bacısı ona, «Kardeş ya hayırdır? Birkaç haftadır seni göremiyoruz. Buyur gel.» derse der o uyanır. Kalbi mühürlenmemiş onun. Kalbi kararmamış. Gözü kör olmamış, kulağı tıkanmamış. O uyanır. Kim uyanmaz biliyor musunuz? Allâh’ın Allâh’ın kendisini unutturduğu kimseler uyanmaz.
Kul Hatâ Eder, Tövbe Eder
Şimdi kul Allâh’ı unutur. Allâh da kendisini ona unutturur. Burası çok tehlikelidir. Kul Allâh’ı unutur. Bir an gaflete düşer. Dersini çekmez. Namazını kaçırır. Yapar ya. Kuluz biz. Günaha girer. Girer. Hatâ yapar. Yapar. Yanlış yapar. Yapar. Günah işler. İşler. Biz kuluz. Tövbe ederiz. Allâh’a yalvarırız, yakarırız. Ya Rabbi sen bizleri affeyle. (Âmîn.) Biz hatanın, kusurun içine düştük. Yanlışlığın içine düştük. Senin gözünün içine baka baka ben bu günah kebayarı işledim.
Nefsime kandım. Nefsime yandım. Ben kendi kendime ateşe attım. Ben kendimi tutamadım. Ben bu günahı işledim. Ya Rabbi beni affeyle. (Âmîn.) Cümlemizi affeyle. (Âmîn.) Biz senin kullarınız bizim elimizden, gözümüzden, dilimizden, ayağımızdan, uzuvlarımızdan herhangi bir günahi kebayir çıkar. Çıkmaz diye iddiamız yok. Çıkar. Ya Rabbi sen bizleri affeyle. (Âmîn.) Biz buradaki ve Telegram’daki, sosyal medyadaki bütün kardeşlerle berâber sana tövbe diyoruz.
Hususî bir tövbe. Samîmî bir tövbe. Gerçekten de vallah da billaha da tillaha da samîmî bir şekilde tövbe ediyoruz. Sübhanallahi ve bihamdihi. Sübhanallahil azim ve Estağfurullahel azim dedik. Ya Rabbi sen bizleri affeyle. (Âmîn.)
Duâ: Bizleri Unutturduklarından Eyleme
Seni unutanlardan eyleme. (Âmîn.) Kendini unutturduklarından eyleme. (Âmîn.) Senin zikrullâh’ınla dirilttiklerinden eyle. (Âmîn.) Senin muhabbetinle ayakta tuttuklarından eyle. (Âmîn.) Bizleri zalimlerden eyleme. (Âmîn.) Bizleri hâinlerden eyleme. (Âmîn.) Ya Rabbi bizleri geri dönenlerden eyleme. (Âmîn.) Bizleri hakkı hak bildirdiklerinden eyle. (Âmîn.) Bâtılı bâtıl bildirdiklerinden eyle. (Âmîn.) Bizleri hak yolunda yürüyenlerden eyle. (Âmîn.)
Tövbe Kapısı Açık: Hatâ İşleyenlerin En Hayırlısı
Eymail, hepimiz günah işleriz. Ama tövbe kapısı açık. Rabbim tövbelerimizi kabûl etsin. (Âmîn.) Tövbe edenin tövbesini kabûl ederim dedi. O vaadetti. Kendisi vaadetti. Bizatihi vadetti. Kendi Kur’ân’ında vadetti. Habibi de dedi ki, «Hatâ işleyenlerin en hayırlısı hatasından dönüp tövbe edenlerdir. Rabbim tövbelerimizi kabûl eylesin.» (Âmîn.) İşte o dünyâ hayâtını kendilerini kaptıranlar, o dünyânın debdebesine, şataatına, şatafatına kaptıranlar, o dünyânın hırsına kaptıranlar, o çokluk hırsına kaptıranlar kendilerini âhireti düşünmeyenler, hesâbı kitabı düşünmeyenler, vatanını, milletini devletini düşünmeyenler, kendi fakir fukara insanını düşünmeyenler, kendi aç yatan insanını düşünmeyen, ayakkabısını alamayan, çocuğunu bir pantolon, bir ceket alamayan zorlanan, eşine, çoluğuna, çocuğuna bakmakta zorlananları düşünmeyen bu hainler, o emekli nasıl geçinecek?
O asgari ücrette yaşayan nasıl geçinecek? O küçük esnaf nasıl geçinecek? Küçük esnafın başına bir de maliyeci koyup sabahtan akşama kadar maliyeciyi orada bekleten ama zengin o şirket sâhipleri olunca vergilerini bir çırpada affeden o ihale fesatçılarını o ihale istismarcılarını göz yum istismarcılarını göz yuman o insanlar O dünyânın şatafatından, şata fakir fukarayı, yoksulu, dulu yetimi görmeyenler o dünyâ hayâtının debdebesine, şatafatına kaptıranlar, devâsâ evlerde, saraylarda yaşayanlar, devâsâ her türlü israfı yapanlar işte onlar Âhiret onlar için çok acı olacak ve onlar âhireti düşünmeden dünyâ hayâtının zevkine, sefasına düştüler.
Necm 29: Zikrimizden Yüz Çevirenden Yüz Çevir
Ve Cenâb-ı Hak enteresan bir âyet-i kerîmede enteresandır bu. Ve bütün Müslümanlar, bütün mü’minler bu âyet-i kerîmeyi kendilerine ölçü edinmeleri gerekirken mü’minler ne yazık ki Kur’ân’ın bu hakîkatine gözlerini yumuyorlar. Necm sûresi âyet 29. Ey Muhammed, zikrimizden yüz çeviren ve dünyâ hayatından başka hiçbir şey istemeyen kimseden sen de yüz çevir. Necm âyet 29. Ey Muhammed, zikrimizden yüz çeviren, dünyâ hayatından başka hiçbir şey istemeyen kimseden sen de yüz çevir.
Evet Müslümanlar, evet mü’minler, evet sûfîler. Allâh’ın zikrinden yüz çevirmiş. Allâh’ın zikrine lâf söyleyen, zikredenlere lâf söyleyen, hor hakîr gören, ehli tasavvufu, ehli tarîkatı hor hakîr gören, Allâh’ı zikredenleri hor hakîr gören, Allâh’ı zikredenleri aşağılık bir insanmış gibi gören o zalimlerden, o hâinlerden, o dünyânın hevâ ve hevesine kapılmış, dünyânın süsüne kapılmışlar. … Yüz çevir diyor Cenâb-ı Hak. Gelin Allâh’ı dinleyin.
Gelin Allâh’a tâbi olun. Gelin Allâh’a teslîm olun. Ey Müslümanlar Allâh’a teslîm olun. Allâh’ın zikrinden yüz çeviren, Allâh’ın zikrini hor hakîr gören, Allâh’ı zikredenleri hor hakîr görenlerden yüz çevir. Yüz çevir. Cenâb-ı Hak sen olmasaydın kâinatı yaratmazdım. Ey habîbim dedi. O Muhammed’i ne diyor? Zikrimizden yüz çeviren ve dünyâ hayatından başka hiçbir şey istemeyen kimseden sen de yüz çevir.
Neden Peşlerine Düşersiniz, Neden Alkışlarsınız?
Ey îman edenler, neden Allâh’a teslîm olmazsınız? Neden Allâh ve resûlü’ne tâbi olmazsınız? Dünyâ hayâtına isteyen, dünyâ hayâtının debdebesine, şatafatına, şatatına, dünyâ hayâtının şakşakına tâbi olmuş kimselere neden selâm verirsiniz? Neden peşlerine düşersiniz? Neden onları alkışlarsınız? Neden onlardan yüz çevirmezsiniz? Bu ülkenin parasına, malına, mülküne göz diken ve alan ve doymayan, yedikçe yiyen, aldıkça alan, şatafat, şataat içinde yaşayanlar, gösteriş içinde yaşayanlar, debdebeyle yaşayanlar.
Bu kim olursa olsun isterse benim oğlum, isterse kızım, isterse annem, isterse babam olsun. Neden yüz çevirmez bu Müslümanlar? Rızık Allâh’ın, rezzak olan Allâh. Kudret onun, kuvvet onun, âlemler on yer gök onun. Neden yüz çevirmez insanoğlu? Allâh’ın zikrinden yüz çevirenden neden insan yüz çevirmez?
Hadîs-i Şerîf: Makāmı ve Zenginliği İçin Temenna Edenin Dîni
Hadîs-i şerîf. Bir kimse karşısındakinin makāmı ve zenginliğinden dolayı ona temanna ederse dîninin yarısı gider. Onun makāmından ve zenginliğinden dolayı ona temanna edersen dîninin yarısı gider. Hadîs-i şerîf. Yalnız kalırsın. Kalırım. Kimsesiz kalırsın kalırım. Başına çorap örerlar. Buyurun örün. Buyurun örün. Neden insanlar dîninin yarısını satarlar?
«Sen Allâh’ın Adını Kendi Çıkarın İçin Kullandın»
Sen beni hakkın adıyla afsunladın. Bu suretle de beni halka rüsvâ etmek istedin. Sen Allâh’ın adını kendi çıkarın için uğraştın. Sen Allâh’ın adını kendi nefsin için, kendi hevâ ve hevesin için kullandın. Sen Allâh’ın kelâmını kendi kasanı masanı doldurmak için uğraştın. Sen kendi makamını kullanmak için Allâh’ın adını kullandın. Sen kendi çoluğuna çocuğuna yi sülalene yedi sülalen de değil 18.000 sülalene yetecek parayı. Allâh’ın adını anaraktan kandırdın, aldın.
Sen halis bir kul olmuş olsaydın birine milyon katmazdın. Birine trilyon Sen de benim gibi dün açtı. Ne çabuk tok oldun. Trilyonlara hükmeder Ne çabuk ne iş yaptın da zengin oldun? Ben söyleyeyim nasıl zengin olduklarını. Ben şeyhlerin, âlimlerin, siyasetçilerin, bürokratların nasıl zengin olduklarını söyleyeyim ben size.
Bakara 41: Âyetlerimi Az Bir Karşılığa Değişmeyin
Bakara âyet 41. Benim âyetlerimi az bir karşılığa değişmeyin. Bunlar Allâh’ın âyetlerini değiştirdiler az bir pahaya. Bunların başlarındaki beyaz takkeleri Yahûdi takkesinden farklı değil. Bunların konuşmaları afsun hepsi daha hile yâni. Çünkü aynası iştir kişinin işine bak sen. Onun işine.
«Ne İş Yapmış?»: Dîni İstismar Fabrikası
Ben halifeye soruyorum. Şeyhinin malı mülkü nasıl oldu diyorum. Ne iş yapıyor? Bakıyor benim gözümün içine içine diyorum. Ne iş yaptı? Ticâret mi yapıyor? Ne yapıyor? Ses yok. Şeyhlik mi yapıyor dedim ben. E evet dedi. Şehlik yapıyor. Aa adamda bilmem kaç trilyon para bırakıyor geriye. Ne iş yapmış? Fabrika mı kurmuş? Kurmuş. Nasıl fabrika kurmuş? Dîni istismar fabrikası kurmuş. Nasıl fabrika kurmuş? Siyaseti istismar fabrikası kurmuş.
Nasıl fabrika kurmuş? Millete istismar fabrikası kurmuş. Onlar Allâh’ın âyetlerini dünyâ menfaatine satarlar. Ve o âlim, ulema, şeyh takımı, mürşid-i kâmiller demiyorum. Dikkat edin. O âlim, ulema, şeyh takımı bu bacasız fabrikaları kurarlar. Döngüsü dervîşlerden, cemaatten, tarîkattan. Evet. Getirin paraları. E siyâset yapıyor bizim oğlan. O kadar koşturuyor. Köy köy, mahalle mahalle. E götürün ona da paraları. Ona da bir ihale verin kenardan canım.
«Beni Hakkın Adı Bağladı»: Hazret-i Pîr’in Sözü
Oysa … kim bizi aldatırsa bizden değildir diyor. Onlar bizi aldatma yolunu seçiyorlar. Aldatıyorlar. Can evinden vurdu beni. Beni hakkın adı bağladı. Senin tedbirin değil. Hakkın adını tuzak yaptın. Yazıklar olsun sana. Hazret-i Pîr tâbiri câizse böyle cüm diye 12’den vuruyor. Ah bu Müslümanları zannettin ki sen. Bu inananları zannettin ki başka bir şey zannettin. Bu inananlar Allâh adının karşısında boyun büktüler. Senin karşında değil.
Burası çok korkunç. Oysa sen Allâh’ın adını kendi tuzağına alet ettin. Sen Allâh’ın adını, Allâh’ın Kur’ân’ını, peygamberin sünnetini, sen dîni değerleri, sûfîlik değerlerini kendi çıkarın için kullandın. Sen Allâh’ın tecelligahında olan Allâh’a âit olan şeyleri kendi hünerin, kendi başarın gibi gösterdin. Ve böyle yaparaktan Allâh’a vermiş olduğun sözü değiştirdin sen. Nasıl Allâh’a olan sözünü değiştirdin? Cenâb-ı Hak rûhlar âleminde sana sordu.
Ben senin rabbin değil miyim? Sen de evet dedin ama sen bu sözü dünyâ sevgisini görünce, dünyâ malını, mülkünü görünce değiştirdin. Sen Allâh’a vermiş olduğun sözü, dünyâ menfaatlerini görünce hem Allâh’ın kelimelerini, âyetlerini değiştirdin hem de kendini değiştirdin.
Hadîs-i Şerîf: Âhir Zamanda Dîni Kullanıp Dünyâyı Talep Edenler
Hadîs-i şerîf. Âhir zamanda bu hadîs-i şerîfi hiç sevmezler. Bu dinle aldatan insanlar, bu hadîs-i şerîfi hiç sevmezler. Kaç sefer sormuşlardır bana. Yâni bu hadîs sahîh mi? Evet. Zâten işlerine gelmezse bir hadîs-i şerîf. Bu hadîs sahîh mi? Nerede geçiyor? Ben de soruyorum. Var mı hadîs kitabı evde diyorum ben. Bakıyor benim gözümün içine. Hadîs kitabım var mı evde? Ey Müslümanlar, evlerinizde Kur’ân-ı Kerîm aynı zamanda hadîs kitabı da bulunması lâzım.
Müslüman mısın? Evet. Müslümanın evinde Kur’ân-ı Kerîm de olacak. Hem Arapçası hem Türkçesi. Müslümanın evinde bir tâne mutlaka ilmi hâl olacak. Fıkıh bilgisi müslümanın evinde muhakkak bir hadîs kitabı olacak. Muhakkak olacak.
Âhir zamanda dîni kullanıp dünyâyı talep eden insanlar zuhur edecek. Bunlar insanlara iyi görünüp onları aldatmak için öyle bir yumuşaklığa bürünürler ki koyun postu yanlarında kaba kalır. Dilleri de baldan daha tatlıdır. Ancak kalpleri kurtlarınkinden vahşidir. Cenâb-ı Hak bunlar için şöyle diyecektir. Beni aldatmaya mı çalışıyorsunuz yoksa bana karşı cürete mi yelteniyorsunuz? Zat-ı akdesime yemin olsun. Bunlar üzerine kendilerinden çıkacak.
Öyle bir fitne göndereceğim ki içlerinde halim olanlar bile şaşkına dönecekler. İbn Ömer devâm ediyor. Bundan sonrasına dikkat edin. Kim insanların kalbini çelmek için kelâmın kullanışlığını öğrenirse Allâh kıyâmet günü ondan ne farz ne nâfile hiçbir ibadat edişini kabûl etmez.
Kütüb-i Sitte’den Açın Okuyun
Açın Kütüb-i Sitte’den bakın. Kütüb-i Sitte hadîs-i şerîf 2002. Kütüb-i Sitte hadîs-i şerîf 1918. Açın okuyun. İnanmayan öyle ya. Kütüb-i Sitte’den açın okuyun. Evet. Bu hadîs-i şerîfleri bir tekrar okuyorum. Bunu beyninize kazıyın.
Belagatlı Konuşmak İhlâsı Göstermez
Birisinin çok belagatlı konuşması, edebiyatı çok iyi kullanması onun ihlâslı olduğunu göstermez. Öyle insanlar şimdi belagatlı bir âlim, belagatlı bir şeyh. Kim bu mu ya? Hiç edebiyatı yok, belagatı yok. He yok kardeş. Sen belagatlı olanlara git. Bizim belagatımız yok. Biz kalbimizden geldiği gibi konuşuyoruz. Bizim şivemiz de, konuşma şeklimiz de, şemalimiz de bu. Beğenmediysen Allâh yolunu açık etsin. Beğendin kapıya git.
Hadîs Tekrar: «Öyle Bir Fitne Göndereceğim»
Âhir zamanda dîni kullanıp dünyâyı talep eden insanlar zuhur edecek. Bunlar insanlara iyi görünüp onları aldatmak için öyle bir yumuşaklığa bürünürler ki koyun postu yanlarında kaba kalır. Dilleri de baldan daha tatlıdır. Ancak kalpleri kurtlarınkinden vahşidir. Cenâb-ı Hak bunlar için şöyle diyecektir. Beni aldatmaya mı çalışıyorsunuz yoksa bana karşı cürete mi yelteniyorsunuz? Zat-ı akdesime yemin olsun. Bunlar üzerine kendilerinden çıkacak.
Öyle bir fitne göndereceğim ki içlerinde halim olanlar bile şaşkına dönecek. Rabbim tez zamanda bu fitneyi çıkarsın. (Âmîn.) Tez zamanda bunları batırsın. (Âmîn.) Tez zamanda bunları parçalatsın. (Âmîn.) Tez zamanda bunları dağıtsın. (Âmîn.) Ecmail.
İbn Ömer’den Devam: Kelâmın Kullanışlığını Öğrenen
Yine devâm ediyor İbn Ömer. Kim insanların kalbini çelmek için kelâmın kullanışlığını öğrenirse Allâh kıyâmet günü ondan ne farz ne nâfile hiçbir ibâdetini edişini kabûl etmez. İnsanları aldatmak için yumuşak konuşanlar, belagatlı konuşanlar, koyun postuna bürünmüş, gönülleri vahşi kurt gibi olanlar. Allâh sizler ıslah eylesin. (Âmîn.) Bu hadîs ben İslâm olduğumun yeni İslâm olduğumda okumuştum bu hadîsi. İslâm oldumla ve zaman içerisinde böyle belagatlı konuşup yumuşak konuşup insanların parasına, malına, mülküne konanla gerçekten içlerinden çıkan bir fitneyle hep dağıldılar. Evet. Rabbim tez zamanda dağıtsın hepsini de. (Âmîn.)
«Senden Benim Hakkımı Allâh’ın Adı Alacak»
Senden benim hakkımı Allâh’ın adı alacak. Ben canımı da Allâh adına ısmarladım. Tenimi de. Allâh bizim hakkımızı alacak. Bizi Allâh adına kandıranlar, bizi Allâh deyip de ütenler, bizi Allâh deyip de aldatmaya çalışanlar. Allâh’ın adını kullanıp Kur’ân’ı kullanın. Hadîs-i şerîfleri kullanıp bizim paramıza, malımıza, mülkümüze göz dikenler, bizim canımıza göz dikenler, bizim dervîş kardeşlerimize göz dikenler, bizleri dağıtmaya çalışanlar, hakkımızı Allâh alsın sizden. (Âmîn.)
Bizim Tankımız Yok: Hakkımızı Allâh Alsın
Bizim tankımız yok, tüfeğimiz yok. Bizim elimizde hukukumuz yok, adaletimiz yok. Bizim hiçbir şeyimiz yok. Biz Allâh’ın garip kimsesiz kullarıyız. Bizi ütenlere Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Bizden haksız yere alanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Bizlere haksız, hukuksuz, adaletsiz davrananlar bizim hakkımızı Allâh alsın. (Âmîn.) Bizim vakfımıza, bizim zikrimize, bizim dirliğimize, birliğimize göz dikenler, dağıtmaya çalışanlar.
Hakkımızı Allâh alsın sizden. (Âmîn.) Bizi Allâh’la aldatanlar, bizleri Resûlullâh sallallâhu aleyhi ve sellem’le aldatanlar bizleri sûfîlikle sûfîlikle aldatanlar. Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Ve bizleri bu noktada rezîl rüsa etmeye çalışanlar, bizim böyle üstümüzde kara bulutlar gezdirmeye çalışanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Bizim içimizde fitne çıkarmaya çalışanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Bizlere zulmetmeye çalışanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.)
Biz Ona Tevekkül Ettik, Allâh’tan Başka Kimsemiz Yok
Biz ona tevekkül ettik. Ona inandık. Ona yaslandık. Ona dayandık. Bizim Allâh’tan başka kimimiz kimsemiz yok. Bize zarar vermeye çalışanlar, bize zarar verenler. Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Bizi normalde kendilerince böyle düşmemizi bekleyenler bizim üstümüzde kendince kendi hâin hesaplar güdenler. Bizim üstümüzde şerefsiz, haysiyetsiz hesaplar güdenler. Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Bizim üstümüzde suizam besleyenler, bizim üstümüze iftirâ atanlar, bizim üstümüzden gıybet edenler bizde olmayacak namusumuza varıncaya kadar, şerefimize, haysiyetimize varıncaya kadar bize iftirâ atan, bizim arkamızdan konuşan bizi bu noktada tekrar tekrar söyleyeceğim.
Namusumuza, şerefimize dil uzatanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Hem bu dünyâda alsın hem öbür dünyâda alsın. (Âmîn.) Bu dünyâda da bize göstersin. Yüreğimiz soğumuş bir vaziyette mahşere çıkarsın bizi. (Âmîn.) Biz çünkü canımızı da tenimizi de ona havale ettik. Ona emanet ettik. (Âmîn.) Bizim Allâh’tan başka kimimiz kimsemiz yok. Bizim Allâh’tan başka yaslanacağımız, dayanacağımız yok. Bizim Allâh’tan başka elimizden tutacak olanımız yok.
Bizim Allâh’tan başka bizim destekçimiz yok. Allâh’tan başka bize yol göstericimiz yok. Bizim Allâh’tan başka îman edeceğimiz bir yerimiz yok. Bizim Allâh’tan başka yardım dileneceğimiz bir yer de yok. Bizim namusumuza, şerefimize, haysiyetimize dil uzatanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Hesabımızı Allâh görsün. (Âmîn.) İntikamımızı Allâh alsın. (Âmîn.) Biz ona teslîm olduk. Biz ona inandık.
«İyyâke Na’büdü ve İyyâke Nesteîn» Dedik
Biz iyyake nabüdü ve iyyake nastain dedik. Ancak sana ibâdet eder. Ancak senden yardım dileriz dedik. Allâh için bize bir şey verin demedik. Allâh için bir şey toplamaya kalkmadık. Allâh’ın adını söyleyerekten bizlere zekât verin, bizlere sadaka verin, bize yardım edin deyip de biz hiç kimse cemaat olarak hem kendi nefsim olarak hem de cemaat olarak biz hiç kimseden dilenmedik. Bize dilenci muamelesi yapanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.)
Bize haksızlık, hukuksuzluk yapanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Biz çünkü hem canımızı, hem tenimizi hem malımızı hem eşimizi hem çocuklarımızı hem gelecek zürriyetlerimizi hem kardeşlerimizi hem arkadaşlarımızı hepsini de biz Allâh’a teslîm ettik. Ona emanet ettik. Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.)
Allâh’ın Adını İstismar Etmedik; Biz Gölge Aramadık
Allâh’ın adını istismar etmedik. Kur’ân’ını az bir pahaya satmadık. İnsanları aldatmak için belagatlı konuşmayı bilmedik. İnsanları aldatmak için yumuşak konuşmayı bilmedik. Biz zâten hiç yumuşak olmadık ki. Kış geldi bizi poyraz esti. Bağrımıza, bağrımıza bizi poyraz yaktı. Yaz geldi güneş tepemize çıktı bizi güneş yaktı. O yüzden bizim esmerliğimiz, yangınlığımız kışın poyrazdan oldu, yazın güneşten oldu. Biz gölge aramadık ki.
Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Biz sıcak bir ev aramadık. Ev koşmadık. Nerede ısınacağız, nerede karnımızı doyuracağız diye. Hiç kimsenin yüzüne gözüne bakmadık. Kendimizi evmedik. Ama karda yattık. Ama buzda yattık. Ama banklarda yattık. Ama bizi öyle öyle olduğumuzu görmeyip de üzerimize iftirâ atanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.)
«Bu Değirmenin Suyu Nereden Geliyor?» Diyenler
Hem pilavımızı yiyip hem çorbamızı içip hem de bu değirmenin suyu nereden geliyor? Muhakkak bu işte bir iş vardır deyip Allâh’ın rahmetini, bereketini, lütfunu, ikramını, ihsanını ey îman edenler, rezzak olan Allâh’tır. Rızık Allâh’ındır âyet-i kerîmesini unutup bu değirmenin suyu nereden geliyor deyip de üzerimize iftirâ atanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Bizim yolumuza taş koşmaya çalışanlar, bizim yolumuzu engellemeye çalışanlar, zikrimizi engellemeye çalışanlar, çalışmalarımızı engellemeye çalışanlar, bu konuda siyasi mahvillerde toplantı toplantı yapanlar, bu konuda bürokratik mahvillerde toplantı üstüne toplantı yapanlar, hakkımızda suizan, iftirâ, gıybet, dedikodu her şeyi, her türlü karanlığı, her türlü necaseti başımıza yıkmak isteyenler Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.)
Haksız hukuksuz davrananlar bizim dîni kimliğimizden dolayı bize adaletsiz davrananlar dîni kimliğimizden dolayı hakkımıza, hukukumuzu çiğneyenler.
«Benim Hakkımı Allâh Alsın»
Benim elimde gücüm yok. Benim elimde kudretim yok. Benim elimde herhangi bir şeyim yok. Benim Allâh’tan başka hiçbir şeyim yok. Ben yalnız geldim. Yalnız yürür, yalnız ölürüm. Ben gözümü ona dikmişim. Benim hakkımı Allâh alsın. (Âmîn.) Sizlerin de hakkını Allâh alsın. (Âmîn.) Sizlerin de hakkını hukukunu Allâh alsın. (Âmîn.) Bu yolda koşanların da hakkını hukukunu Allâh alsın. (Âmîn.) Sizler de benimle berâber her türlü iftiraya, her türlü gıybete, her türlü dedikoduya mazur kaldınız.
Her türlü istismara mazur kaldınız. Kötülenmeye, kakaklanmaya mazur kaldınız. Ama aileleriniz ama dışarıdan, ama iş çevrenizden, ama yaşadığınız hayattan onlara siz de göğüs gerdiniz. Sizin de haklarınızı Allâh alsın. (Âmîn.) Sizin de hukukunuzu Allâh alsın. (Âmîn.)
Kimsenin İbâdetine Bakmam; İftirâ Edenlerin Hakkı
Ben kimsenin namazına bakmam, orucuna bakmam. Ben kimsenin ibadetine bakmam. Ben Allâh değilim. Ben kimsenin zikrine bakmam. Ben kimsenin ibadetiyle ilgilenmem. Bu Allâh’ın işi benim işim değil. Ama sizleri böyle nitelendirenler ve böyle nitelendirip sizin hakkınızda iftirâ edenler haklarınızı Allâh alsın. (Âmîn.) Üç kuruşu görüp şımaranlar, bir makām görüp de kendisini yok eden, kimliğini, kişiliğini yok eden. Ve o makāma geldiğinde dervîşlere zulmetmeye çalışan, o makāma geldiğinde Müslümanlara zulmetmeye çalışan, üç kuruş görünce dervîşlerin hakkında, aleyhinde konuşanlar, haklarımızı Allâh alsın. (Âmîn.)
Biz canımızı da tenimizi de ona teslîm ettik. Bizim başka kimimiz kimsemiz yok. Hiç olmadı zâten. Ne bir siyâsetçi, ne bir bürokrat bizi sevmedi. Ne de bir kendisini çok zengin gören bizi sevmedi. Sevemez de zâten.
Garip Olan Delidir
Biz çünkü garip gelmişiz. Garip yaşarız biz. Garip insanlarız. Garip olduğumuz kadar da deli insanlarız. O yüzden garip olan delidir. Garip olan delidir. Yalnız olan delidir. O yolu yalnız yürümeyi göze alan delidir zâten. O yüzden makām görüp bizi satanlar, para görüp bizi satanlar Allâh alsın hakkımızı. (Âmîn.) Haklarınızı helâl edin. Helâl olsun. Bizden yana da helâl olsun inşâallâh. Gecemiz hayırlı olsun. (Âmîn.)
Not: Bu yazı, sohbetin kaydındaki konuşmanın kendisidir: yalnız imlâ ve noktalama düzenlenmiş, altyazıdaki açık işitme hataları düzeltilmiş; anlaşılamayan birkaç kelimenin yeri «…» ile gösterilmiştir. Mesnevî beyitleri, âyet mealleri ve hadîs metinleri sohbette okunduğu şekliyle verilmiş; âyetlerin Diyanet meali aşağıda Kaynakça’dadır. Konuşmacının söz ve anlatımına, sert sözlerine ve sohbetin sonundaki uzun duâ ile sitemine dokunulmamıştır. Bölüm başlıkları okumayı kolaylaştırmak için eklenmiştir. Sohbetin başındaki giriş duâsı ile sonundaki «Elfâtiha salavat» hâtimesi alınmamıştır.
Kaynakça
▸ Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî, Mesnevî, I. defter — «Bedevî ile karısı» hikâyesi; sohbet 2335. beyitten devam eder. Okunan beyitler: «Yılan ey afsuncu, kendine gel; kendi hünerini gördün, bir de benim afsunumu gör», «Sen beni hakkın adıyla afsunladın; bu suretle de beni halka rüsvâ etmek istedin», «Beni hakkın adı bağladı, senin tedbirin değil; hakkın adını tuzak yaptın, yazıklar olsun sana», «Senden benim hakkımı Allâh’ın adı alacak; ben canımı da tenimi de Allâh adına ısmarladım.» Sohbette «bu beş beyit» diye anılır.
▸ Kur’ân-ı Kerîm, Bakara 2/16 — Diyanet İşleri Başkanlığı meali: «İşte onlar, hidayete karşılık sapıklığı satın almış kimselerdir. Bu yüzden alışverişleri onlara kâr getirmemiş ve (sonuçta) doğru yolu bulamamışlardır.» Sohbette «Bakara âyet 16» diye anılır; «onlar hidâyete karşılık sapıklığı satın almış kimselerdir» diye okunur.
▸ Kur’ân-ı Kerîm, Âl-i İmrân 3/14 — Diyanet İşleri Başkanlığı meali: «Kadınlar, oğullar, yük yük altın ve gümüş, salma atlar, davarlar ve ekinler gibi nefsin şiddetle arzuladığı şeyler insana süslü gösterildi. Bunlar dünya hayatının geçimliğidir. Oysa asıl varılacak güzel yer ancak Allah’ın katındadır.» Sohbette «Ali İmrân âyet 14» diye anılır; «kadınlara, oğullara yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüşe, salma güzel atlara, davarlara ve ekinlere duyulan şehvet insanlara süslü gösterildi» diye okunur.
▸ Kur’ân-ı Kerîm, Tekâsür 102/1-2 — Diyanet İşleri Başkanlığı meali: «Çoklukla övünmek sizi, kabirlere varıncaya (ölünceye) kadar oyaladı.» Diyanet mealinde 1-2. âyetler birlikte verilir. Sohbette «Tekâsür âyet 1 ve 2» diye anılır; «çoklukla övünme yarışı sizi oyaladı, nihayet kabirleri ziyaret ettiniz» diye okunur.
▸ Kur’ân-ı Kerîm, Necm 53/32 — Diyanet İşleri Başkanlığı meali: «Onlar, ufak tefek kusurları dışında, büyük günahlardan ve çirkin işlerden uzak duran kimselerdir. Şüphesiz Rabbin, bağışlaması çok geniş olandır. Sizi, topraktan yarattığında da ve analarınızın karnında ceninler iken de, en iyi bilendir. Bunun için kendinizi temize çıkarmayın. Çünkü O, Allah’a karşı gelmekten sakınanları en iyi bilendir.» Sohbette «Necm sûresi âyet 32» diye anılır; «o hâlde nefislerinizi temize çıkarmayın, Allâh takvâ sâhiplerini çok iyi bilir» diye okunur.
▸ Kur’ân-ı Kerîm, Necm 53/29 — Diyanet İşleri Başkanlığı meali: «Öyle ise bizim zikrimizden (Kur’an’dan) yüz çeviren ve dünya hayatından başka bir şey istemeyen kimselerden yüz çevir.» Sohbette «Necm âyet 29» diye anılır; «ey Muhammed, zikrimizden yüz çeviren ve dünyâ hayatından başka hiçbir şey istemeyen kimseden sen de yüz çevir» diye okunur.
▸ Kur’ân-ı Kerîm, Bakara 2/41 — Diyanet İşleri Başkanlığı meali: «Elinizdeki Tevrat’ı tasdik edici olarak indirdiğimize (Kur’an’a) iman edin. Onu inkâr edenlerin ilki olmayın. Âyetlerimi az bir karşılığa değişmeyin ve bana karşı gelmekten sakının.» Sohbette «Bakara âyet 41» diye anılır; «benim âyetlerimi az bir karşılığa değişmeyin» diye okunur.
▸ Kur’ân-ı Kerîm, Fâtiha 1/5 — Diyanet İşleri Başkanlığı meali: «(Allahım!) Yalnız sana ibadet ederiz ve yalnız senden yardım dileriz.» Sohbette sûre adı verilmeden «iyyâke na’büdü ve iyyâke nesteîn; ancak sana ibâdet eder, ancak senden yardım dileriz» diye anılır; âyetin bu olduğu kaynakçada belirtilmiştir.
▸ Hadîs-i Şerîf — Âdemoğlunun iki vâdi dolusu altını olsa üçüncüsünü ister — Sohbette kaynak adı verilmez; «Allâh Resûlü … diyor» diye anılır; «Âdemoğlunun gözünü ancak toprak doyurur» diye okunur.
▸ Hadîs-i Şerîf — Koyun sürüsüne salınmış iki aç kurt — Sohbette kaynak adı verilmez; mal ve mevkiye düşkün adamın dînine verdiği zararın, sürüye salınmış iki aç kurdun zararından daha büyük olduğu anlatılır.
▸ Hadîs-i Şerîf — Hatâ işleyenlerin en hayırlısı tövbe edenlerdir — Sohbette «Habîbi de dedi ki» diye anılır; kaynak adı verilmez.
▸ Hadîs-i Şerîf — Makāmı ve zenginliği için birine temenna edenin dîninin yarısı gider — Sohbette kaynak adı verilmez; «Hadîs-i şerîf» diye anılır.
▸ Hadîs-i Şerîf — «Bizi aldatan bizden değildir» — Sohbette «kim bizi aldatırsa bizden değildir» diye anılır; kaynak adı verilmez.
▸ Hadîs-i Şerîf — Âhir zamanda dîni kullanıp dünyâyı talep edenler — Sohbette râvî olarak «İbn Ömer» anılır; «Kütüb-i Sitte’den bakın» denilir. Konuşmacı «Kütüb-i Sitte hadîs-i şerîf 2002» ve «1918» numaralarını söyler (numaralar konuşmacının sözüdür; kaynakçada ayrıca doğrulanmamıştır). Hadîs iki kez okunur; «kim insanların kalbini çelmek için kelâmın kullanışlığını öğrenirse Allâh kıyâmet günü ondan ne farz ne nâfile hiçbir ibâdetini kabûl etmez» diye devam eder.
▸ Mustafa Özbağ Efendi, «340. Mesnevi Şerhi (2335. Beyitten)» — Bu yazının kaynağı olan sohbetin tam kaydı (15 Kasım 2026’da yayımlandı).
Mesnevî hakkında daha fazla bilgi için tıklayınız.
Ek kaynaklar:
İlgili Sözlük Terimleri: Zikir, Dervîş, Şeyh, Nefs, Tarîkat, Mürşid, Hakîkat. → Tasavvuf Sözlüğü’nün tamamı