İster Çavuş Ol İster Halîfe Ol — Zikrullah Halkasındaki Edebe Uyacaksın

Gençken atıyordum dışarı, gençlik heyecanı. Artık böyle daha keskinmedim. Birinci, ikinci, üçüncü hatta dördüncü halkaya kadar; birisi kafasını sallarken hemen onu yerinden çıkarırdım. «Sen en arkaya geç; sesin çıkmayabilir. Ertesi gün sayan orada sahne alacaksındır olabilir; o zaman durma önde.» Çünkü esmâ önden arkaya doğru gidecek; tempo bir bütünlük arz edecek. Birinci halka, ikinci halka, üçüncü halka, dördüncü halka — ister zâkir ol, ister çavuş, ister nakîb, ister halîfe ol — sen oradaki edebe uyacaksın. Bu kadınlar da erkeklerde aynıdır.

Zâkir’in Bir Esmâya Tâbîliği

Zâkir bir yere gittin; tâbî olmayı öğrenmezsen, zâkir bir yere gitti — orada pes zikrullâh yapılması lâzım — pes’i verdi. Ee, orada o dervîşin birisi kalkar pestten çıkar cehrî okumaya kalkarsa, ne yapacağız? Kim durduracak onu?

Misâl: Bir kardeşin apartmanlı sitedeki evine ders için gidildi. «Biz Ordu’da cehrî yaparız.» — Hayır, yapamazsın. Orada kimseyi rahatsız etmeden sen pes olarak zikrullâhı yapacaksın. Her yerde her şey olmaz; her yerde her şeyi yapacağım diyen adam yolu bilmiyor. Âşık maşrabı değil o.

Karakolun 50 Metre Üstündeki Ders

Biz karakolun 50 metre üstünde ders yapan insanlardık. Aramızda 50 metre var orada; ders yapıyoruz. Bir başkası şikâyet ediyordu; polis geliyordu: «Ne yapıyorsunuz?» — «Mevlit okuyoruz.» Sen orada «Ben ehli yapacağım, öyle bağıracağım, çağıracağım, mazhar vuracağım, bendir vuracağım» — kardeşim, senin derdin hizmet etmekse, bir kişinin daha Allâh demesini sağlamaksa, sen öyle fütûrsuz davranamazsın. Edep, erkân öğreneceksin yol bu.

«Bizim Evimizde Yap, Başkasının Evinde Kabadayılık Etme»

Üstâdlarsa ki burada gümbür gümbür zikrullâh ses duymak istiyorum — gümbür gümbür yap orada. Geri kalan yapma kardeşim; sen orada oradaki zâkirin yol yordamına tâbî olacaksın. «Ben yaptırırım» — yok canım kardeşim ya «Allâh, Allâh» yaptırma; yaptıracaksan git evinde yaptır, başkasının evinde kabadayılık yapma.

Bizim zamanımızda öyle zâkirler vardı, kimse evini bilmezdi. Yâ’nî evinde dersi yok onun, evinde zikrullâh yok. Onun evi mahrem; ee, başkasının evine gidiyor vurduruyor orada zikrullâhı; haydi polis geliyor oraya. Sen kendi evinde yaptırırsan başkasının evine dersi veriyor; bütün herkes oraya yemeğe dâvet ediyor. Sen kendi evine yemeğe dâvet etmiyor — bunlar yol yordam bilmemekten kaynaklanıyor; veyahut da nefse uymaktan kaynaklanıyor.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Zikir, Edep, Silsile. → Tasavvuf Sözlüğü