Dervîşlikte Edebe Dikkat Etmek

Mürşidi kâmil huzûrunda edep gözetmek, tarîkat yolunun en temel esâslarından biridir. Üstâd «Sorusu olan sorsun, rüyâsı olan anlatsın, hâlini anlatacak olan anlatsın» dediğinde, söz verilmeden konuşmamak gerekir. Sormadan söze başlamak, edebe mugâyirdir.

Edep; kendiliğinden öne atılmamak, mürşidin izni olmadan rüyâ anlatmamak, hâlini bildirmemektir. «Ben bir rüyâ anlatabilir miyim?» demek yerine, mürşid sorduğunda anlatmak gerekir. Çünkü o zâtın sormadığı şeyi kendiliğinden söylemek, sûfîlik âdâbına uymaz.

Büyüklerin Edep Örnekleri

Sûfîlik yolunda Abdullah Gürbüz Efendi geldi geçti; ondan önce Çorumlu Mustafa Efendi geldi geçti; Mustafa Özbağ da gelmiş gidiyor. Ardından birisi daha gelecek. Yol budur — ama arkaya edep bırakmak lâzımdır.

Bir gün Şeyh Efendi’nin huzûruna gidildiğinde, Şeyh Efendi telefon açmak istedi. Telefonu bilmiyorsa «Abdullâh Efendi’nin telefonu var mı sende?» derdi. «Var, Efendim» denildi; ve hemen cep telefonu verildi. Abdullâh Efendi bu davranıştan çok etkilendi; «Ne edepli!» dedi. Şeyh Efendi’ye yaklaşılırken üç adım usûlüyle yaklaşılır; bu bile başlı başına bir edep tezâhürüdür.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Edep, Mürşid, Silsile. → Tasavvuf Sözlüğü