Edep Nedir?
Edep, lügatta «güzel hâl, terbiye, zarîf hareket» mânâsına gelir. Tasavvufta edep; kalbin Hakk’a karşı, dilin Hakk’ın esmâsına karşı, bedenin Hakk’ın yarattığı kullarına karşı uygun hâlde tutulmasıdır. Edep, Mustafa Özbağ Efendi’nin sohbetlerinde en sık ele alınan mevzûlardan biridir; çünkü sûfîliğin gönül binâsı edep harcı ile yükselir.
Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem buyurmuştur: «Beni Rabbim te’dîb etti — ve ne güzel te’dîb etti!» (edebenî Rabbî feahsene te’dîbî). Edep, kişiyi Hak yolunda muhâfaza eden en ince hassâstır; nice ibâdetler edepsizlikle iptal olur, nice küçük ameller edeple Hak indinde büyük makāmlara yerleşir.
Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Edep, Zikir, Sünnet. → Tasavvuf Sözlüğü
Ek kaynaklar:
- Kuşeyri, er-Risale, tasavvuf adabı, hal ve makamlar bahisleri.
- Hucviri, Keşfu’l-Mahcub, velayet, mürşidlik ve tasavvufi terbiye bahisleri.
- Sühreverdi, Avarifü’l-Maarif, sohbet, zikir ve şeyh-mürid adabı bahisleri.
- İbn Ataullah el-İskenderi, el-Hikemü’l-Ataiyye, tevhid, teslimiyet ve kalp hikmetleri.
- İmam Gazali, İhya-u Ulumi’d-Din, kalp terbiyesi ve tasavvuf adabı bölümleri.