Şeyh ile Görüşme Âdâbı: Şeyhe Üç Adımla Varılır

Şeyh oturuyor diyelim; ona gelecek bir kimse boynunu büktü, bir adım attı, sol ayağını başparmağının altına getirdi. Bir adım daha, bir adım daha… Eğildi, elini öpmek için. Sıran geldi, görüşeceksin. İsterse Şeyh Efendi yerde oturuyordur; sen mesafeni ayarla, üç adımda gel. Sonra sağ dizini çök, elini öpeceksen öp.

Emekleyerek şeyhin önüne gidilmez; sürünerek şeyhin önüne gidilmez. Şeyhe üç adım yapılır — dergâhta, tekkede, sohbet yerinde. Şeyhten başka hiç kimseye üç adım yapılmaz; halîfeye de yapılmaz. Üç adım ne zaman? Şeyh olduğu zaman; o zaman üç adımı hak eder.

Görüşme Esnâsında Edep

«Otur» dedi, oturdun. Hemen ayağını aldın altına, oturdun. Öbür türlü sâdece sol dizin kalkık, sağ dizin çökük. Görüşeceksen oturdun; bir şey soracaksan sordun. Ama dikkat edilmesi gereken husûs, şeyhin huzûrunda edebi muhâfaza etmektir.

Şeyhin huzûrundaki edep, sâdece bedensel duruşla sınırlı değildir. Sesin tonu, bakışın yönü, susmayı bilmek ve sorulanın dışında konuşmamak da edep dâiresine girer. Sûfîlik yolunda mürîd, mürşidinin önünde nefsini tahkîr eden, kendini hiçleyen bir hâl içinde olmalıdır; çünkü mürşid bir vasıtadır — asıl muhâtab Allâh Teâlâ’dır.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Edep, Şeyh, Silsile. → Tasavvuf Sözlüğü