Konuşmada mürşid-i kâmillerin makāmı, velîlerin hatâ yapabilme ihtimali ve bu durumun hikmetleri ele alınmaktadır. Ayrıca münâfıklık çeşitleri, zikrullahın önemi, gerçek sevginin mahiyeti ve dervîşlik yolundaki imtihanlar üzerinde durulmaktadır.
Velîlik Makāmı ve Seçilmişlik
Mürşid-i kâmil olan bir kimse bulunduğu makamdan düşer mi? Veya mürşid-i kâmilden böyle bir geri alınır mı? Böyle bir olursa tarihte bunun örneği var mı? Bir kimsenin veliliğinin bir perdenin önü vardır, Bir de arkada görünen tarafıdır. İnsanlar bununla vazifelidir. İnsanlar bundan sorumludur bak. İnsanlar bununla vazifeli ve bununla sorumludurlar. Bir de arkada görünen kısmı vardır. Arkada görünen kısmı ise zevat-ı büyük kısmı demişlerdir ki velîler seçilmiş insanlardır. Allâh peygamberlerden sonra, kendi peygamberlerinin zamânında ve sonrasında dîn-i mübin-i İslam’a hizmet edecek, gayret gösterecek olan velilerini de seçmişlerdir. Bu da perdenin görünmeyen kısmıdır.
Yolun Meşakkatleri ve İmtihanlar
İnsanlar velî oluncaya kadar, velîlik makamına gelinceye kadar çok imtihanlardan geçirilirler. Çok sıkıntılardan geçirilirler. Onların sıkıntıları, imtihanları bitmez. Dedikodu, lâf, gıybet, varlık, yokluk, makām, mevki, hanım, çoluk, çocuk, anne, baba… Dünyâ üzerinde görebileceğiniz bir kimsenin, bir insanın etrâfında olabilecek ne varsa hepsinden imtihan edilirler maddî mânevî. Uzun, meşakkatli, sıkıntılı, çileli bir yoldur. Bu yolda giden insanlar, bu yolda giden insanlar büyük bir çoğunluğu yolda kalırlar. Büyük bir çoğunluğu yolda kalıyorlar. Yolda kalmasının sebebi gelen bu sıkıntılara, belalara, çilelere göğüs geremeyişleridir. Bunlara sabredemeyişleridir. İsyan ederler, bırakırlar, yoldan çıkarlar, şikâyet ederler, bir şekilde bozulurlar Allâh muhâfaza eylesin. Öyle olunca da daha velîlik noktasına gelmeden bozulmuş olurlar.
Velîlerin Hatası ve Masumiyet Meselesi
Yoksa velîlik noktasına gelen bir kimse bozulma kapısı kapalı değildir ama velakin kolay kolay bozulmaz. Şunu yalnız bir dipnot olarak düşün. Velî günah işlemez, velî masumdur, velî temizdir, velî pür-ü paktır, hiç hatâ işlemez sözü ve düsturu doğru değildir. Velîler de günah işler, velîler de kusur işler, hattâ velîler de günah-ı kebair işler. Yâni Mürşid-i Kâmiller de günah-ı kebair işlerler. Diyeceksiniz ki, Bu tasavvuf tarihini yeniden yazmak gibi bir şey. Olabilir. Bizim yolumuz Kur’ân ve sünnetle ölçülecek. İnsanların hevâ ve hevesiyle değil.
Bir Hz. Ebûbekir hatâ yapıyorsa, bir Hz. Ömer hatâ yapıyorsa, bir Hz. Osman, Hz. Ali hatâ yapıyorsa, ashab hatâya açıksa, ashab günaha açıksa o velîler de hatâya, günaha, kusura açıktırlar. Fakat onların hatâ yapması, günah işlemesi, kusur işlemesi velilikten aşağı düşmesine sebep olmaz. Burada ayrı bir hikmet kapısı açmak istiyorum. İnsanların nefsine paye vermek, kendi nefsime paye vermek için değil, Allâh beni bundan uzak tutsun. Sâdece bu meselede doğru anlaşılsın diye söylüyorum. Velînin hatasında hani duyarız da kızarız ya, onun günahında hikmet varmış deriz.
Öyle değil mi? Biraz da alayvari söyleriz. Öyle değil mi? Der miyiz? Deriz. Der. Velîlerin günahlarında hikmet vardır. Velîlerin hatalarında, kusurlarında hikmet vardır. Bunu bir peçeden bakmayacağız şimdi. Bu konuyu iyi dinleyin, bu konuyu iyi izleyin. Burası tehlikeli bir noktadır. Yâni bir kimse bu sefer üstadının üzerinde sui zanna düşüp yoldan çıkabilir. Allâh muhâfaza eylesin. O yüzden iyi dinleyin. Hikmet şudur. Velî hatâ işleyerekten, kusur işleyerekten bilinçli veya bilinçsiz masum olma, masumiyet noktasında durmaktan uzak durur. Kendisini masum görmekten uzaklaşır.
Eğer kendisini masum görürse onun için küfürdür çünkü. Masum olan kimdir? Muhammed-i Mustafa’dır. Sallallâhu aleyhi ve sellem. Eğer bir velî kendi masumiyetliğini görüyorsa, kendi masumiyetliğini söylüyorsa ona tecdid-i îman lazımdır, o velî değildir. Çünkü Muhammed Mustafa hiçbir günahı, kusuru yok iken tövbe ediyorsa, hiçbir günahı, kusuru yok iken tasavvurda feryadına feryat ediyorsa, arkasından giden velîlerin kendilerini masum, günahsız, kusursuz, muhâfaza altına alınmış, korunmaya alınmış, günahtan, günah-ı kebairden uzak görmeleri, onların Muhammed Mustafâ’nın sünnetlerini, düşüncesini, fikriyatını, akaidini terk ettiğini gösterir. Bu veçheden bakınca velî masum değildir.
Günah işler, hatâ işler, yanlışlık yapar, isabet ettiremediği zamanlar olur. Bu onun Allâh’a olan, Allâh ile ikisinin arasındaki münasebette kulluğunu unutmamasını sağlar. Yâni o kimse kuldur. Velî hatâ işler, velî kusur işler, velî günah işler, tövbe ederek, feryat figān ederekten o hatâ, o kusur onun Allâh’a daha fazla yaklaşmasını sağlar.
Tövbe ve Veliliğin Kaybedilmesi
Bu demek değildir ki bile bile gidip o kimse hatâ işleyecek, kusur işleyecek. Bu demek değildir o kimse bile bile gidip de bir yanlışlığın içerisine girecek. Ama insanız, sürçeriz, nefsimize uyarız, hatâ yaparız ve bu hatadan arınaraktan yeniden yola revan oluruz, devâm ederiz. Şimdi ama velîlerin bu hatalarından, bu kusurlarından, bu günahlarından dolayı Allâh onların veliliklerini almaz. İnsanlar onları rüyalarında görmeye devâm ederler. İnsanlar onları yeniden üstat olarak, şeyh olarak bilirler. O velî kendi hatasını kendisi bilir. Kendi kusurunu kendisi bilir.
Kendi eksikliğini kendisi bilir ve boynunu devamlı büker. Ya Rabbi der. Eğer ya Rabbi demezse o da kibre, o da gösterişe, o da hevaya düşer. Allâh muhâfaza eylesin. Velîlik hiç kimsenin üzerinde ebediyen kalıcı bir taç değil. Onun da tacı üzerinden düşer. Ama bu neyle mümkün olur? Bu günah-ı kebairde ısrar ile mümkün olur. Yâni bir velî, bir velî işte bir kadınla nikahsız yaşıyor. Zinâ üzerine. Bir velî dört tâne hanımı var nikahlanmış, beşincisini de almış. İmamlar bu konuda âyet ve imamların içtihâdı varken beş, altı, yedi yapmış.
Saklı, gizli biliniyor. Neyse. Bir velî oturmuş dervişlerine fâizle para veriyor. Bir velî oturmuş işte etrâfındaki bir dervîşin hanımıyla yaşıyor. Bir velî oturmuş habire yalan söylüyor dervişlerinin arasında. Bir velî oturmuş haksız yere insanlara zulmediyor devamlı. Bunda devamiyet aranır. Geri dönmeme, rücu etmeme aranır. Eğer geri dönmüyorsa, rücu etmiyorsa o halinden o kimsenin veliliği şüphe götürür. Ama bir şey dilinden kaçar, bir şey ağzından kaçar, bir şey elinden kaçar, gözünden kaçar. Olabilir. Bunu o kimseye îkāz edildiğinde, o kimseye söylendiğinde hâlâ daha devâm ediyorsa o zaman onda bir eksiklik, bir yanlışlık vardır.
Allâh muhâfaza eylesin. O zaman veliliği oturtturacağımız bir yer olacak. Veliliği oturtturduğumuz bu yer Kur’ân ve sünnet noktasının dairesidir. Bir tasavvufta ekol vardır ki onlar velîlerin, Mürşid-i Kamillerin bir müddet sonra hatadan, kusurdan arındıklarını, onların hatâ ve kusur işlemediklerini, onların hatâ ve kusur işlemede o hususiyetlerinin, hassasiyetlerinin kaldırıldığını iddiâ ederler ki biz onlardan değiliz. Allâh muhâfaza eylesin. Burayı açıklamakta fayda gördüm. Allâh muhâfaza eylesin.
Rehberlik ve Dervîşlerin Serbestliği
Ve bu noktada tarih boyunca veliliği ve görevi alınmış bir velî görülmemiş bugüne kadar. Bâzı zatlar, bâzı velîler kendi hatâ ve kusurlarını, o kendi küçük günahlarını veya kendi günahlarını, kendi kusurluluk hâllerini görmüşler, dervişlerini serbest bırakmışlar. Demişler ki bunlar görülmüş. Demişler ki evladım, siz kendinize bir üstat arayın, bir şeyh arayın demişler. Bak demişler ki evladım, kendinize bir üstat arayın, bir şeyh arayın kendinize. Tarihte bunlar var mı? Var. Bu noktada benim durduğum nokta açık en baştan beri. Ben her dâim diyorum ki istihare yapın, istişâre yapın.
Eğer ki sizi Peygamber Sallallâhu Aleyhi ve Sellem hazretleri veyâhut da sahabeler veya geçmiş peygamber efendilerimiz veya pîr efendilerimiz sizi bir yere sevk ediyorlarsa bu konuda herkesin kapısı açık. Benim bu noktada o kardeşin, kardeşlerin üzerinde bir yaptırım aslâ ve aslâ böyle bir şey aklımın ucundan dahi geçmez. Dervîşlik hayatım boyunca geçmedi. Dervişlık hayatım boyunca hep etrâfındaki kardeşlere dedim ki arkadaşlar, kardeşler serbestsiniz. Siz mânen kendinize daha sağlam bir kapı bulduğunuz anda gelin helallaşın gidin. Gelin helallaşın gidin. Benim o geçmiş üstatlarımın yapmış olduğu şeyi ben dergâha yeni girdiğimden itibâren dilimde devamlı söylüyorum.
Şimdi de söylüyorum. Önceden üstadım için çağırırdım. Gelin üstadımdan ders alın. Gelin üstadıma bağlanın. Bunu üstadım için söylüyordum. Ve doğru yaptığımıza inanıyordum ve doğruydu. Doğruydu. Bugün de bir üstâda bağlı olmuş olsam bugün de derim ki gelin üstadımın elinden tutun, ondan ders alın, ona dervîş olun, ona mürîd olun derim. Bak derim. Bunun hâlâ daha doğru olduğuna inanıyorum. Derseniz ki kendin için bunu söyler misin? Daha ağzından duyanınız yok herhalde öyle değil mi? Gelin benden ders alın diye. Bu kendimi Allâh affetsin, herhangi bir yeterlilikte görüp görmemezlikten dolayı değil.
Bu benim kendime seçtiğim yol. Ben hiçbir zaman yaptığım bir işi kendi dairemde yeterli, kendi dairemde doğru dört dörtlük görmedim. Kendimi de öyle görmedim. Bu durduğum noktayı bâzı insanlar yetersizlik gibi görüyorlar. Bundan da gocunmuyorum. Ve yüzüme de diyenler olursa haklısınız, biz yetersiziz, yetişemedik diyorum. Haklısınız, yetersiziz, yetişemedik diyorum. Bunu böyle demeye de devâm edeceğim. Ama mesele nasıl anlaşılırsa anlaşılacak. Bu noktada yâni kendini savunma noktasında değil. İnsanlar beni ne görüyorsa ben oyum. Eğer bir şey söylenecekse benim üzerimde ben kardeşlerin gördüğü üzereyim.
Yalancı görene yalancıyım. Dolandırıcı görene dolandırıcıyım. Üçkağıtçı görene üçkağıtçıyım. Beşkağıtçı görene beşkağıtçıyım. Üstat görene üstadım. Abi görene abiyim. Pîr görene pirim. Kutup görene kutubum. İnsanlar bu noktada haram olmadığı yâni haram dedim yâni peygamber görmedikleri müddetçe, bir nebî, bir resul görmedikleri müddetçe bir tek ben oyum diyene Allâh affetsin, geri kalan ne görüyorlarsa görsünler. Bu noktada zerrece gocunmuyorum.
Kişisel Tecrübeler ve Karşı Duruşlar
Yıllardan beri aynı şey benim başımda zâten. İnsanların beni üstat görmesi yeni değil. Ben daha İzmir’de Bayındır’dayken rüyalarında hallerinde üstat görenler vardı. Bu bugünkü mesele değil. Ödemiş’te de vardı. İşte Mısır’a yeni geldiğimde de vardı. Başka yerlerde de vardı. Oldu. Ama bu yeni bir mesele değil veya kötü görmeleri de yeni değil. Ben tarikata girdiğimden beri hep benim etrâfımda, karşımda beni kötü gören insanlar vardı. Bunlara alışkınım. Ben Bayındır’daydım. Bayındır’da böyle bir cephe vardı. Daha ben yeni dervîş oldum. Hiç bir tâne dervîş yoktu.
Benim cephem oluşmuştu anında. Demişlerdi ki müftünün kızı için bu namaza başladı. Ya ben namaza başladım. Ben dergâha girmeden namaza başladım. Ben dervîş olmadan namaza başladım. Ben namaza başladıktan sonra dervîş oldum. Yâni ben kötü alışkanlıklarımı bıraktım, namaz kılmaya başladım. O zamanlar Bayındır müftüsü vardı. Bayındır müftüsünün de Allâh sâhibini başlasın. Allâh geçim, dirlik, birlik, berâberlik versin. Cenâb-ı Hak onları da çünkü o müftünün çok faydasını gördüm ben. Allâh ondan râzı olsun. Öldüyse Allâh rahmet eylesin. Sağsa Cenâb-ı Hak îman nasîb eylesin.
İhsân etsin, afiyet etsin inşâallâh. Gerçekten bize çünkü şey yaptı, kucak açtı bize. Bizim dergahımıza kucak açtı sonradan. Yâni bu noktada herkes bizi eleştirirken bilhassa benim üzerimden eleştirirken herkes her şeyi Allâh râzı olsun o noktada bizim tavrımıza, davranışımıza, hareketimize bir şekilde destek oldu. Bize bir mescit tahsis etti. Mescidin imamını görüşmüştüm ben. İmâm da sonradan dervîş kardeşimiz oldu. Ve gittim müftüden ben mescidi istediğimde bana dedi ki hayır hayır Mustafa Bey ne demek dedi. Böyle gençler namaza başlayacak, işte Allâh’ı zikredecek, bir üstâda bağlanacaklar dedi.
Bizim cami dedi bütün camiler sizin emrinizde dedi. Bana dedi ki bizatihi bütün camiler senin emrinde Mustafa Bey dedi bana. Allâh o yüzden gani gani râzı olsun diyorum. Ödemiş’e gittiğimde Ödemiş müftüsüne de söyledi. Bu kardeşi, bu arkadaşı beni götürdü müftülüğe. Müftüyle beni tanıştırdı. Dedi ki bu kardeşi ben Ödemiş’te oturuyor kendisi. Bu kardeşi ben Bayındır’dan tanıyorum dedi. İyidir, sağlamdır. Üstâdı da iyi bir kimsedir, görüşürüz dedi. Burada bunların çalışmalarına destek olun hocam dedi. O zaman için öyle bize bir Allâh’ın izniyle yardımı oldu, himmeti oldu elhamdülillâh.
Velhasıl o zaman da benim namaza başlayışımı insanlar müftünün kızına yormuşlardı ve cephe oluşmuştu. Demişlerdi ki sen onun için namaz kılıyorsun. Bir inandırıcılığım olmamıştı demek ki. Bâzı insanlara inandırıcı gelememe, inandırıcı gelmeme gibi bir halim var benim. Bu Peygamber Efendimiz Sallallâhu Aleyhi ve Sellem’de de olmuş. Geçmiş peygamberlerde de olmuş. Velilerde de olmuş. Ve Çorumlu Hacı Mustafa Efendi hazretlerinde de olmuş. Çorumlu Hacı Mustafa Efendi hazretlerine üstâdı Hacı Ali Haydar Efendi icâzeti yazmış, dergâha da açıklamış, öyle bırakmış. Mustafa Efendi’ye Hacı Ali Haydar Efendi’den üç tâne dervîş kalmış.
Geri kalanın hepsini de terk etmiş. Benim imtihanım ondan biraz daha üç kişi kalmadı. Bizde üç kişi kalmadı. Yâni üç kişi de kalabilirdi. Dervîşi açıklamama rağmen, ben şuyum buyum demememe rağmen ve demediğime rağmen Allâh bizi affetsin. O yüzden bu karşı duruşlar, karşı duruşlar olmazsa o meselede bir eksiklik veya yanlışlık vardır. Bitireyim. Bu karşı duruşlar bizi kamçılayacak. Kendi nefsim için söylüyorum. Karşı duruşlar bizi bu noktada daha da motive edecek. Kendi nefsim için söylüyorum. Belki de Allâh muhâfaza eylesin, ağzından saklasın daha ağır imtihanlar olabilir önümüzdeki günlerde. Daha ağır imtihanlar olabilir. Daha ağır şeyler yaşayabiliriz.
Büyük Zatların Çektiği Çileler
Neler yaşamışlar? Hz. Mevlânâ’ya kadınlar da düşüp kalkıyor demişler. Pirimiz Ahmed er-Rufai hazretlerine neler söylemişler, neler yapmışlar. Şah-ı Geylânî hazretlerine neler yapmışlar. Şah-ı Nakşibendi hazretlerine neler yapmışlar. Geçmiş üstatlara neler yapmışlar. Beldelerden kovmuşlar, sürgün etmişler beldelerden. Ve ellerine mektup yazmışlar. Demişler ki hiçbir beldeye kabûl edilmemesi. Ve o beldeye insanlar onları kabûl etmemişler beldelere. Onlar beldelerin dışarısında ne eziyetler, ne çileler çekmişler. Ne sıkıntılar yaşamışlar. Ne oyunlar, ne tezgahlar düzenlemişler. Kadınları ayartmışlar, gitmişler kadınlar o üstatların kapılarına, kapıları dövmüşler: Senin benden çocuğun var diye.
Sen benimle yattın kalktın, benden nikahsız yaşadın diye. Tabakatü’l-Kübra’yı okuyunca diyorum ya Rabbi bunlar da bizi imtihan eyleme. Ya düşünebiliyor musunuz? Şuraya bir kadın girse bu adam benimle yattı kalktı dese, tepinse bunu söylerken târif ederken dahi çekiniyorum. Allâh bundan imtihan eder insanı diye. Düşünebiliyor musunuz bu imtihanları? Bunları yaşamışlar. Annelerine iftirâ atılmışlar, hanımlarına iftirâ atılmışlar, çocuklarına iftirâ atmışlar. Kapılarına boynuz asmışlar. Bildiğiniz geyik boynuzu kapılarına. Kapılarına mektup asmışlar. Kapılarına işâret yazmışlar burası böyle bir yerdir diye. Hani umumhane gibisinden.
Dergahlarına yazı asmışlar buraya gelenler şöyle diye. Bu yol böyle bir yol. Bu yol öyle bir yol. Buna katlanamayacak olan kimse, bunu çekemeyecek olan kimse evinde oturacak. Kendi nefsim için söylüyorum. evinde oturacak. Ve bu söylediklerimin bir kısmını yaşadım ben. Bunları isim telaffuz etmiyorum, konuşmuyorum. İnsanlar o kimselere karşı buğz etmesin, onlara karşı kinlenmesin diye. Bir de konuşmuyorum. Lütfen telefonları kapatın. Lütfen. Komple kapatın. Titreşime de almayın. Bunları insanlar yâni bu yolda gidecek olanlar yaşıyorlar, yaşayacaklar. O yüzden karşı duruşlar, iftiralar, gıybetler, dedikodular önümüze yarın ne geleceği belli değil.
Risaleler yazmışlar. Bugünkü dille matbu evraklar basmışlar, dervîşlere dağıtmışlar. Mısır’da bir üstâda, büyük üstatlardan zannediyorum Zünnûn-ı Mısrî hazretlerine. Sizin üstadınız böyle böyle yapmıştır, şurada şöyle şöyle yapmıştır diye yazmışlar. Bugünkü tabirle bildiriyi dağıtır gibi dervîşlere dağıtmışlar Zünnûn-ı Mısrî hazretlerine. Bu yolun çilesi bu. Bu yolun hukuku, kānûnu bu. Muhammed Mustafâ’nın nâmusuna iftirâ atıldıysa arkasından giden velîleri velîler eğer onu seviyorlarsa, onun yolundan gitmeyi düşünüyorlarsa, onunla hemhâl olmayı düşünüyorlarsa ve onunla bu noktada seyr-ü sülûk noktasında fenâ-fillah noktasına geleceklerse aynı iftiraya düçar olacaklar.
Buna da hazır olacaklar. Buna hazır olacaklar. İş bu noktaya kadar gelir mi? Evet. Geldi mi? Evet. Gelir mi? Evet. Geldi mi? Evet. Bana şeyhim dedi ki yapmamıştır oğlum. Pek efendim. Sen hakkını helâl et ona. Helâl ettim efendim. Onu camide karşılaştık. Geldi adam Şeyh Efendi’yle benim yanıma. Elimi uzattı. Hacı abi nasılsın? Çok iyiyim Allâh râzı olsun. Sen nasılsın kardeşim? Elhamdülillâh dedi. Geçen gün karşılaştım yolda. Baktım karşıda ey nefis dedim sakın ha selâm vermezlik etme. Olaki dedim nefsin ona selâm vermezlik eder.
Selâmünaleyküm dedim. O da aleykümselâm dedi. Böyle bir titredi kendisi. Bunu yaşamayacaksan, o demirden leblebiyi yutmayacaksan Allâh’ı seviyorum deyip yola çıkmayacaksın. O demir leblebiyi yutmayacaksan Resulullah’ı seviyorum deyip yola çıkmayacaksın. Varlıktan, yokluktan, azlıktan, çokluktan, sevenden, sevmenden, okşayandan, küfredenden bunlardan şikâyet edeceksen yola çıkmayacaksın. Eğer Allâh’ı seviyorsan, eğer gözünü Allâh’a diktiysen başka şeylere gözünü çevirmeye hakkın yok.
İstihare, Rüyalar ve Mânevî Hâller
Devâm etmiş. Bir de bir kimse Mürşid-i Kâmil olduğunu istiharede, sâdık bir rüyâda veya hâlde bilen gören bir kişi daha sonra bu durumu inkâr ederse bu kişinin hâli ve hükmü ne olur? Hakkınızı helâl edin. Bir gün bu yeni şeyler değildir. Dervîşler istihare yaparlar. Peygamber Sallallâhu Aleyhi ve Sellem hazretlerini rüyalarında görürler. Ve derler ki Peygamber Sallallâhu Aleyhi ve Sellem hazretleri der ki şu zat gidin buna intisâb edin. Pîr efendiler der, geçmiş peygamberler der, sahabeler der, Mürşid-i Kâmil olarak nitelendirdiği bir önceki üstâdı da rüyalarında hâlinde bunları görürler, gelirler intisâb ederler.
Sahîh midir rüyaları? Sahihtir. Bu noktada rüyâlarının rüyâ ilmi noktasında, rüyâ ilmi noktasında şüphesi olur mu? Olmaz. Ama aynı kimse bir gün gelir nefsine uyar, o rüyâsını unutur veya o rüyâsını başka bir yere bağlar, çeker gider. Doğru mu? Doğru. Bu kimseye ne olur? Allâh, Allâh onu muhâfaza eylesin. Sevindirsin. Bu noktada şöyle olur deme noktasında değiliz. Allâh muhâfaza eylesin. Ama kim Allâh’ın velilerine savaş açarsa onun hâli perişandır. Allâh ondan intikamını alır. Allâh onu yerde bırakmaz. Gider. Velîyi velî eden Allâh’tır çünkü.
Velî Ahmet Mehmet velî yapmaz. Ahmet Mehmet sen velisin deyince velî olunmaz. Ahmet Mehmet sen velî değilsin dediğinde de o velî değil demektir. Değil demek değildir. Velî yapma, veliliği verme Allâh’a âittir. Kullara âit bir şey değil. Allâh bizi affetsin. Âmîn. Tekke’de bir sohbetinizde bayraklarınız mahşer kalabalığında flamanızı Yavuz Kuyumcu abiniz taşıyacak. O flamanın altında toplanacaksınız demiştiniz. Bu Yûnus abi şu anda yok. Akıbeti ne olur? Yâni normalde bu tür meseleler konuşulurken o hâl üzerine konuşulur. Bir kimse o hâlini kaybettiğinde o hâlde kaybolur.
Hiçbir kimsenin makāmı kalıcı değildir. Burada genç bir kardeşimiz var. Bugün bana geldi rüyâsını anlattı. Allâh onun nefsine de uydurmasın. Ahmed er-Rufai hazretleri demiş ki senin eğitimini bizatihi ben üzerime aldım. Ben de o kardeşim için çok sevindim. bu hâlini muhâfaza eder korursa bu hâli onun devâm edecek. Eğer yolun adabına, erkanına riâyet etmezse, yolun edebine riâyet etmezse, yolun şartlarına, kurallarına Kur’ân ve sünnet dairesinin içerisinde kalaraktan devâm ederse onun adına çok sevindim bugün. Bir ümit ışığı. Gönlüm sururlandı bugün.
İçim bir hoş oldu. Hattâ kendisine dedim bugün çok müjdeli bir haber benim için bu dedim. Gönlüm arzu eder ki Allâh biliyor içimi. Hepinizi pîr efendilerimiz yetiştirsin. Hepinize rüyalarınızda gelsinler, derslerinizi versinler, hallerinizi değiştirsinler, rabıtalarınızı değiştirsinler. Gönlüm arzu eder ki hepinizin duaları kabûl olsun, tövbeleri kabûl olsun. Gönlüm arzu eder ki hepiniz Allâh dediğinizde alemden aleme geçin. Gönlüm arzu eder ki zikrullâh alakasında tevhîdi vururken lâ ilâhe illallâh derken zikrettiğinizi karşınızda görün. Zikrettiğinizi içinizde hissedin. Gönlüm arzu eder ki Muhammed Mustafa ile zikredin.
El ele, gönül gönüle, dil dilde, dudak dudağa, gönül gönüle, yürek yüreğe onunla Allâh’ı zikredin. Gönlüm arzu eder ki pîr efendilerimizi her zikrullâh alakasında görün. Onlarla kol kola girin. Onlara bağrınızı yaslayın. Onlara kafanızı yaslayın. Gönlüm arzu eder ki onların hâliyle hallenin. Baktığımda kiminiz bedevi olsun, kiminiz olsun, kiminiz şazeli olsun, kiminiz nakşibendi olsun, kiminiz Hz. Mevlânâ olsun, kiminiz Abdülkadir Geylânî olsun, Ahmed er-Rufai olsun. Gönlüm arzu eder ki kiminiz Hz. Ebûbekir olsun. Allâh derken. Hz. Ömer olsun, Hz. Osman olsun.
Gönlüm arzu eder ki mahşerin sancakları sizler olun. Gönlüm arzu eder ki ümmetin sancakları sizler olun. Merak etmeyin, Biz burada yine dervişliğe devâm ederiz. Siz ayan olun. Siz buğday olun. Siz başımıza taç olun, sultan olun. Gönlüm arzu eder ki siz öyle bir üstad olun Muhammed Mustafa Sallallâhu Aleyhi ve Sellem hazretleri bana desin ki şu adama sen tâbi ol. Aha sen yetiştirdin, bu seni geçti buna tâbi ol. Hem vallâhi de, hem billâhi de, yemin billah ediyorum. Eğer gönlümde zerrece şüphe olursa hemen elinden tutarım Beni evlatlığa kabûl et derim.
Anında. Hiç şekkim şüphem yok. Şey efendi öldükten sonra Aylardır ben yorganı yatağı soluna attım. Aylardır, aylardır her gecemi tasarrufuyla, her gecemi ağlamakla, feryatla geçirdim. Dedim ki ya Rabbi, bana bir yer göster. Bana bir yer göster. O noktada bir şeyim yok elhamdülillâh. Gönlüm arzu eder ki öyle olur. Ama bu ne zaman? O hâli yaşadığınızda geçerlidir bu. Ne zamâna kadar? Kemâle erinceye kadar. Kemâle erinceye kadar, velîlik noktasına gelinceye kadar bütün hâller, bütün makamlar geçicidir. Bütün hâller, bütün makamlar geçicidir.
Kah düşer, kah çıkar. Kah geriler, kah ilerler. Bu noktada hiç kimsenin elinde, hiç kimsenin elinde eminlik belgesi yok. Hiç kimsenin elinde bu noktada bir güvence yok. Güvence Allâh. Çalışırsa, devâm ederse, kendini muhâfaza eder, korursa yol herkese açık. Allâh bizi affetsin inşâallâh.
Amelde ve İtikadda Münâfıklık
Münâfığın özelliklerinden sormuş kardeşlerimiz. Münâfıklık, amelde münâfıklık vardır. Adam kah namazı terk eder, kah orucu terk eder, kah ibâdeti terk eder. Bu amelde münafıklıktır. İşte diyor ya hadîs-i şerîfte, konuştuğunda yalan söyler, emanete hıyanet eder, verdiği sözü yerine getirmez. Bu amelde münafıklıktır. Allâh cümlemizi bu hâlden muhâfaza eylesin. İbadetlerde aksaklık, noksanlık yapar. Allâh muhâfaza eylesin. Bunlar amelde münafıklıktır. Bir de itikatta vardır ki Allâh hepimizi ondan korusun. Gönlümüzü ondan temizlesin. Kalbimize o kapıyı kapatsın. Ruhumuzu o tarafa meylettirmesin. Nefsimizi o tarafa meylettirmesin ki itikadi noktadadır bu.
Yâni Kur’ân’ın inmediğine şüphe eder. Resûlullâh’ın peygamberliğine şüphe eder. Allâh’ın Allahlığında şüphe eder. Meleklerin varlığında şüphe eder. İnancından şüphe eder. Bâzen geri döner. Şüphe eder demeyeyim, geri döner. O itikatta münafıklıktır. Hani âyet-i kerîmede diyor ya ey habîbim, onlar senin yanına gelirler inandık derler. Senin yanından ayrıldıktan sonra geçmiş atalarımızın dîni daha iyiydi derler. İşte o münâfıklar, o münâfıkların tâ kendileridir. Münâfıklar da cehennemliklerin tâ kendileridir. Bu itikatta münâfıklık. Allâh muhâfaza eylesin.
Zikrullâh ile Kurtuluş
Allâh’ı çok zikirden münafıklıktan kurtulur. Allâh’ı çok zikreden münafıktan kurtulur. Hadîs-i şerîf, Peygamber Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretleri Allâh’ı çok zikreden münafıklıktan kurtulur buyurmuş. Çünkü münâfıklığın sebebi bizim kalbimizin penceresinde, kapısında, kalbimizin üzerinde hemen hazır duran şeytandır. Başka hadîs-i şerîfte Resûlullâh Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretleri buyurur ki şeytan sizin kalbinizin üzerinde durur. Ne zaman zikrullahı bıraktınız, zikrullahı bıraktınız, hemen size hâkim olur, kalbinize gelir oturur der. İşte bir kimse çok zikrederekten şeytanı kalbinden kovar. Şeytanı kalbinden kovunca şeytan ona vesvese veremez.
Nefsine vesvese veremez. Ne zaman kalbinizde vesvese oldu, ne zaman kalbinizde ümitsizlik oldu, ne zaman kendinizde bir sıkıntı buldunuz, bir darlık, bir müşkülat, bir dert, ne zaman bir kasavet oldu içinizde, ne zaman böyle eliniz kolunuz tutmadı, ne zaman dağıldınız, naçar kaldınız, aman zikrullahın hemen sapına iyi yapışın. Gönül arzu eder ki devamlı Allâh’ı zikredin. Devamlı Allâh’ı zikreden insandan şeytan kaçar. Devamlı Allâh’ı zikreden insana şeytan musallat olamaz. Ve böylece o münafıklıktan beri olur. Böylece münâfıklık çukuruna düşmez. O yüzden aman.
Bugünün Müslümanları, bugünün dervîşleri Allâh’ı az zikrediyorlar. Gece zikriniz az, gündüz zikriniz az. Yolda giderken az zikrediyorsunuz, dükkanınızda az zikrediyorsunuz. Tevhid, zikrullâh içinize oturmalı, kalbinize oturmalı, damarlarınıza, vücudunuza oturmalı. En küçücük bir şeyden Allâh! uçmalı. Çat Allâh!, küt Allâh! İşte o dördüncü makamın halidir. Kalpler ancak zikrullâh ile mutmain olabilir. Ani davranışlarınızda, ani reflekslerinizde Allâh derinize geldiyse, gönlünüze geldiyse nefsinize uymayın ama iyi bir noktadasınız demektir. Allâh her şeyin sâhibi o. İnsanların sâhibi, dillerin sâhibi, kalbin sâhibi, gönüllerin sâhibi, vücudun, mahlukatın sâhibi o.
Onun sâhibi olmadığı ne var ki? Allâh kibirli gönüllere zikrullahı oturtturur mu? Zikrullahı yerleştirir mi? Günah düşünen, kusur düşünen, ben şuna şöyle günah işleyeyim, buna ben böyle yapayım, şuna şöyle döveyim, buna böyle döveyim, bunu böyle aldatayım, bunu böyle kandırayım, bunu böyle edeyim, bunu şöyle söyleyivereyim diyen gönlüne Allâh oturur mu? Günah hayal ederken o hayalinize sevgilinin hayali düşer mi? İnsanlar sevgiliden uzak bir hayat yaşarken sevgilinin kokusunu duyabilir mi? Allâh kibirli gönüllere zikrullahı oturtturur mu? Zikrullahı yerleştirir mi? Günah düşünen, kusur düşünen, ben şuna şöyle günah işleyeyim, buna ben böyle yapayım, şuna şöyle döveyim, buna böyle döveyim, bunu böyle aldatayım, bunu böyle kandırayım, bunu böyle edeyim, bunu şöyle söyleyivereyim diyen gönlüne Allâh oturur mu?
Günah hayal ederken o hayalinize sevgilinin hayali düşer mi? İnsanlar sevgiliden uzak bir hayat yaşarken sevgilinin kokusunu duyabilir mi? Sevgilinin rengine boyanabilir mi? Demez mi sen bana hem seviyorum diyorsun hem benim kokumla kokulanmıyorsun. Hem seviyorum diyorsun hem benim hayalimi dahi izlemiyorsun. Hem seviyorum diyorsun hem benim peşime düşmüyorsun. Hem seviyorum diyorsun hem beni zikir etmiyorsun demez mi? Zikrullâh, Zikrullâh her şeyden kurtuluştur. Zikrullâh her şeye varıştır. Zikrullâh bir yok oluştur. Zikrullâh yok oluşun sonunda bir var oluştur. Zikrullâh devri bitirmektir.
O devri bitirmek için zikrullâh geldi. Nereye çıkarsanız çıkın, hangi hâle ulaşırsanız ulaşın, hangi makāma varırsanız varın, hangi hâl üzerinizde olursanız olun zikrullahın olmadığı hiçbir yer, hiçbir şey yok. Kim derse ki biz zikrullahtan beri olduk artık vallâhi yalan söylüyor. Billâhi o yalan söylüyor. O gölgelere aldanmış. O hevâ hevese aldanmış. Farkında değil. O vartaya düşmüş. Kim derse ki biz namazdan kesildik, oruçtan kesildik, bizim gönlümüz onu buldu o yüzden onunla ibadetleriyle, onun mahlukasıyla işimiz yok diyorsa o vallâhi o hevâ hevese düşmüş, şeytana düşmüş.
Habibine diyor ki ey habîbim, sana fetih de açık, vuslat da açık. Tövbe’ye, zikre, dua’ya devâm et. O yüzden Allâh’ı çok zikredin. Allâh’ı çokça zikredin. Günahınızı yakacak olan, günahınızı silecek olan, günahtan temizleyecek olan, kalbinizi parlatacak olan, kalbinizi yumuşatacak olan, kalbinize ilhamı akıtacak olan yegane ibâdetlerden birisi Allâh’ın zikri. O yüzden Muhammed Mustafa diyor ki münafıklıktan kurtulmak isteyen Allâh’ı çok zikretsin. Kusurlardan, hatalardan arınmak mı istiyorsun? Mahşerde kusurlarından, hatalarından sorguya çekilmemek mi istiyorsun? Vallâhi de zikret, billâhi de zikret. Kah geceler boyu zikret.
Kah tenhalarda zikret. Kah yolda giderken zikret. Arabada tek başınayken zikret. Gecenin yarısında kalk zikret. Seni duyacak birisi varsa o. Senin kafanı okşayacak olan birisi varsa o. Sana sâhip çıkacak birisi varsa o. Senin elinden tutacak olan o. Başka hiçbir kimse, hiçbir şey değil. Üstadım himmeti de bir yere kadardır. Resûlullâh Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretlerinin himmeti de, şefaati de bir yere kadardır. Ne yapsın Allâh Resûlü münâfık bir ümmeti? Ne yapsın Resûlullâh Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretleri her gün günaha dalıp da tövbe etmeyen bir ümmete ne yapsın ki?
Ne yapsın bir üstad? Gece ağlamaktan başka, gece feryat etmekten başka, duâ etmekten başka elinden ne gelir ki? Elinden gelse her gece sizi ayağa dikerim. Derim ki kalkın kardeşler Allâh’ı zikredin. Derim ki kalkın Allâh’a, Allâh’ı sevin, ona tövbe edin. Derim ki kalkın râbıta edin. Hiçbir şey yapamıyorsanız Muhammed-i Mustafa’yı düşünün. Onu hayal edin. Hiçbir şey yapamıyorsanız Beytullah’ı hayal edin. Onu düşünün. Hiçbir şey göremiyorsanız Beytullah’ı görün. Görmeseniz de hayal edin. Elimden gelse onu yaparım. Elimden gelse her gündüz kalbinize bir bekçi dikerim.
Derim ki ya Rabbi bunların kalplerinin hepsini birer tâne bekçi dik. Ne zaman zikrullahı unutsunlar o bekçi onları hatırlatsın. Allâh’ı zikretsin kalbinin üzerine. yumruğu vursun. Gönlünüz istemez mi zannediyorsunuz? İstemez mi? Dervîş kardeşler Allâh dedin de mezar taşıyla konuşun, Emir Sultan’la konuşun, Üftade ile konuşun. Allâh desin, Resulullah’la konuşsun istemez miyim?
Şeyh ile Münasebet ve Ders Disiplini
Bâzen kendi kendime diyorum ki vallâhi şeyhim şeyhlik yapmış. Telefona çağırdı bana. Selâmünaleyküm, aleykümselâm. Mustafa efendi ben neredeyim oğlum şimdi? Sivas’tasın efendim. Nasıl bir odadayım oğlum? Efendim iki tâne çekyat var. Birisi kahverengi, birisi bordo rengi. Perdeler dün gibi hatırlıyorum perdeleri. Perdeler kreme çalık efendim. Perdenin güneşi de kreme çalık efendim. Üstünüzde yeşil takımınız var. Yeşil haydarınız var. Yeşil gömleğiniz var. Yeşil pantolonunuz var. Kafanızda siyah takkeniz var. Siyah sarığınız var. içerde beş altı tâne de bayan dervîş kardeşimiz var.
Birinin üzerinde beyaz örtü var. Birinin üzerinde siyah örtü var. Birinin üzerinde çiçekli bir örtü var. Birisinin üzerinde ev örtüsü var efendim. Maşallah oğlum. Selâmünaleyküm, aleykümselâm. İstemez mi zannediyorsunuz? Râbıta et, Mustafa efendi Peygamber Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretleri bugün buradan bizim çıkmamızı istiyor musunuz, istemiyor musunuz? Emir dersiniz efendim. Efendim çıkmamız gerekiyormuş. Tamâm Mustafa efendi çıkıyoruz o zaman. Allâh’ı zikredin. Allâh’ı zikredin. 10.000 kişi aynı dergâha, aynı, aynı üstâda bağlıydı. Başka yere bağlı değiller. Aynı sohbetlere, aynı zikrullahlara gidiyorlardı.
Evinde kaldığında kapısında otururdum ben onun. Ben onun yanında tespihimi göstermedim daha. Onun yanında tespih çekmedim ben huzurunda. Bir sefer dedi bana biz evladım üstadımızın karşısında tespih çekmezdik dedi, bitti. Arabada götürürken dersimi tespihimi nereye saklayacağımı düşünürdüm. Herkes zannederdi ki otomatik araba isteyişim hevâ-i hevesten. Otomatik araba alırdım sırf yollarda dersimi çekmek için. Dur yok, durak yok çünkü. Kendi kendime derdim ki vites değiştirme derdi yok. Dersimi yolda çeke çeke giderim. Âniden sorar çünkü. Dersini çekmezsen âniden sorar. Mustafa efendi dersini çektin mi evladım?
Bir sefer dedim çekemedim efendim daha dedim. Dervîşin tövbesi pek makbul değil evladım dedi bana. Daha sabah dersini gece çekmedim ben. Ben daha gece dersimi sabah çekmedim. Dergâha girdiğimden beri benim iki tâne dersim vardır görünen. Sabahlı akşamlı. Artı ilaveleri hariç. Gelir gider dersimi değiştirirdi. 1000 tâne mi şundan çek, gelir giderdi 2000 tâne şundan çek. Allâh’ı zikredin. Allâh’ı sevin, Resul’ü sevin, yolunuzu sevin. İyi bağlanın yolunuza.
Gerçek Sevgi ve Sevebilmek
Bana değil, bana değil, yolunuza bağlanın. 18.000 alemin ne olduğunu anlatır mısınız? Anlatacak olan var mı ki? Var mı ki? Birinci kat göğü anlatayım mı? Birinci kat gökte yaşayan mahlukatları anlatayım mı, anlar mısınız ki? İkinci kat gökte yaşayanlardan anlatayım mı, Kanar mısınız ki? Sevginin tarifi var mıdır? Seviyorum diyorum kandırıyorum, seviyorum diyorum dövüyorum. Neden başkalarının sevgilerine bakıyoruz ki? Neden biz seviyoruz ki? Neden başkalarının sevgilerini ölçüyoruz ki kendi sevgimizi ölçmek varken? Neden bir başkasının bizi ne kadar sevdiğine bakıyoruz ki biz kendi sevgimizi görmeden?
Neden ben ne kadar seviyorum diye düşünmüyoruz ki başkasının sevgisini tartacağımıza? Kardeşler kendi sevginizi tartın, başkasınınkini değil. Varsın hiç kimse sizi sevmesin. Varsın hiç kimse sizin yüzünüze bakmasın. Varsın hiç kimse size bir lokma ekmek dahi vermesin. Varsın hiç kimse sizi dinlemesin. Siz sevebiliyor musunuz ona bakın. Siz sizin yüzünüze bakmayanlara dahi gece bakabiliyor musunuz ona bakın. Siz sizin elinizi reddedenlere dahi gece mânen tutabiliyor musunuz ona bakın. Siz size küfür edenlere dahi duâ edebiliyor musunuz ona bakın siz. Siz hanımınız bir bardak su vermese dahi ondan şikâyet edip beddua ediyor musunuz ona bakın siz.
Allâh’ı sevenin neyinden şikâyet olur ki? Allâh’a yüzünü döndürenin bir kimseden şikayeti kalır mı ki? Allâh’ın sesini kalbinde duyan bir kimsenin başka bir sese ihtiyâcı kalır mı ki? Allâh’ın sevgisine ulaşmaya çalışan bir kimse bir başkasının sevgisine bakar mı ki? Bırakın başkalarının sizi ne kadar sevip sevmediğini, umursamayın. Siz başkalarını ne kadar seviyorsanız ona bakın. Hiçbir kardeşinizi göresiniz geliyor mu ona bakın. Ya özledim ya bugün 5 saat oldu ben onu görmedim dediğiniz bir kardeşiniz var mı ona bakın. Ya 3 gece göremedim ben bunu özledim ben seviyorum bunu dediğiniz bir kardeşiniz var mı?
Ya ben 10 günden beri bu adamı göremiyorum ne oldu acaba bu adam deyip gönlünüze bir adamın sevgisi düşüyor mu ki? Arkadaşınızın sevgisi düşüyor mu? Ona bakın. Hiç göresiniz geldi göresiniz gelip de 10 km, 20 km gidip görüp geri döndüğünüz birisi var mı ki? Hiç seviyorum deyip kapısında yattığınız birisi var mı ki? İsterse kız olsun, isterse kadın olsun, ne olursa olsun sevip de kapısında yattığınız birisi var mı Allâh aşkına? Ben çok açık söylüyorum. Vallâhi sevdiğiniz öyle bir bayan varsa, bir kız varsa kapısında yattınız. var mı vallâhi de, hem billâhi Allah’ında hem billahında bu halinize sizin sevginizin hürmetine ben de yatacağım sizinle berâber.
Yeter ki sevin birisini. Birini öyle sevin ya sevin. İsterse sevdiğiniz bayan olsun, evet bayan. Diyeceğim ki ya birisini çok seviyorum elhamdülillâh. Seninle berâber yatacağım ben de. Ben de diyeceğim ki dün gece yar halisinde, yattığım bir dacidi, Aldım çabuk, ısırdım ya bunu. Yine gönlüm hoş idi. Diyeceğim. Başkasının sevgisine bakmayın. Herkesin yanında yer burası, yıkılsın yer burası. Sen beni ne kadar seviyorsun? Hayatım boyunca hiç kimseye söylemedim sen beni ne kadar seviyorsun, sen beni sev diye. Sevdiysen sevdim. Sevdiysen sevdim.
Gider kapısının önünde yatarım. Toprağını yalarım. Eşiğini yalarım. Kokusunu yalarım. Hayalini yalarım. Zapt ederim onun hayalini. Onun hayalini rehin alırım sevdiysen. Onun hayalini rehin alırım. Yeter ki sevin. Hayali benden başka hiçbir yere gidemez. Bu kadar şatafatla, şatafatla konuşuyorum. Yeter ki sevin kardeşler. Başkasının sevgisiyle ne işiniz var? Hani sorarlar ya kadınlara beni ne kadar seviyorsun? O kadar tuhafıma gider ki. Veya işte bir üstad sever dervişine beni ne kadar seviyorsun? O kadar tuhafıma gider ki. O kadar tuhafıma gider ki.
Hayır hiçbir kimsenin sevgisine bakmam. Sevebiliyorsam yüreğimin aldığı kadar, derinliği kadar, genişliği kadar, yüksekliği kadar, gücünün yettiği yere kadar. Severim, sen ister sev ister sevme. Öyle karşılık yok. Öpersem öperim yok, ben öperim. Sen öpmezsen de ben öperim. Tutarsan tutarım yok, sen tutmasan da tutarım. sen yeter ki sevgili ol. Sen gelirsen gelmem. Ben gelirim, koşarım ben. Sen istersen kaç benden. Kimin sevgisini tartışıyoruz. Kendi sevginize bakın. Bir başkası beni seviyorlar diyen bir kimse hiç kimseyi sevememiştir. Hanımım beni sevmiyor diyorsan sen onu sevmemişsindir.
Kendini aynada görüyorsun. Çocuğum beni sevmiyor dediğinde o sen onu sevmemişsindir. Kendini aynada görüyorsun. Kardeşler beni sevmiyor dediğinde kendini aynada görüyorsun. Sen sevmedin kardeşleri. Bana diyorlar ki Mustafa efendi herkes seni çok seviyor. gülüyorum içimden. Allâh râzı olsun kardeşler beni severler diyorum. Ya nasıl seviyorlar seni diyor. Bilmiyorum diyorum. Ben de diyorum herhalde böyle bir büyü var herhalde bana büyülenip geliyorlar galiba diyorum. Sevin kardeşler. Başkasının sevdiğinizin size olan sevgisine bakmadan sevin. Eğer şeyhimin beni sevip sevmediğini düşünmüş olsaydım vallâhi sevemezdim.
Ben hiç ondan ama sevgisini tartmadım, ölçmedim. Ben bunu sevmekle mükellefim. Ben bunu seviyorum dedim, sevdim. Kendi sevginize bakın. Başkalarının sevgisiyle ayakta durmaya çalışmayın. Başkalarının sevmesiyle yol yürümeyin. O sevenleriniz sevmediği gün gelir. O seviyorum diyenler dirsek çevirdiği an gelir. Seviyorum diyenlerin sizi terk ettiği an gelir. Siz sevin siz. Siz sevin. Siz severseniz muradınıza, maksadınıza ulaşırsınız.
Fıkhî Sorular ve Dergâh Düzeni
Televizyonda bâzı hocalar vitamin içermeyen iğnelerin orucu bozmaz diyorlar. Ne haber? Gıdalandırmıyor. dedikleri. Şâyet mü’min Allâh katındaki azâbı bilmiş olsaydı cennetini hiçbir kimse ümit etmezdi. Şâyet kâfir Allâh katındaki rahmetini bilmiş olsaydı hiçbir kimse de cennetten ümit kesmezdi. Sahîh-i Müslim’den. Hem Recep’ten hem Ramazan’ın borcundan aynı anda niyet ediyorum, doğru mu yapıyorum, doğru değilse ne yapayım? Doğru yapmıyorsun. Sâdece Ramazan orucu tutacaksın. Ramazan orucu ile berâber başka bir oruca niyet edilmez kardeşler. Recep’te kazâ tutabilirsiniz. Şaban’da kazâ tutabilirsiniz. Ramazan’da Allâh’ın farz orucu tutulur, başka bir şeye niyet edilmez.
Efendim mahallelerde mahalle çavuşundan izinsiz misafirhane açabilir miyiz? Açamazsınız. Mahalle çavuşu olan kardeşlerimiz mahallelerinden, mahallelerin sevk ve idarelerinden sorumludur. Onlardan habersiz, onlardan istişaresiz aynı mahallede veya yan bir mahallede böyle bir şey yapmanız uygun değil. O yüzden kardeşlerle istişâre edip, kardeşlerle bir noktada buluşup, birleşip bu problemi çözeceksiniz. Bizim yolumuzda, bizim dergâhımızda insanların kendi başlarına böyle bir misafirhane açma noktaları olmaz. Böyle bir şeye dergâhın hiyerarşik açısından ben müsâade etmem bilmiş olun. Hiyerarşik açısından müsâade etmem bilmiş olun. Yâni dergâh başınızdaki çavuşla, başınızdaki kardeşlerle problemi yaşayabilirsiniz.
Probleminizi kendi aranızda halledemiyorsanız, çözemiyorsanız o kardeşi de alıp mahalle sorumlusunu da alıp benim yanıma geleceksiniz. Yalnız değil. İkiniz berâber geleceksiniz. Yalnız gelenleri dinlemem. İkisini bir dinlerim. Hükmedeceksem ikisinin yanında hükmederim.
Tevazu ve Hizmet Ahlâkı
İllâki velî mürşidi kâmil olmak şart mıdır? O makamın vereni Allâh’tır. İsterse verir, o istemiyorsa kul görevine devâm etmektir. Kulun sâbit olmanın … çıkar gözetmeden ibâdeti yerine getirmiş Çok anlayamadım zâten de kafam karıştı. Beynim yerinden … 7. ayın 25’inde babam hakkın rahmetine kavuştu. Onun için duâ ederiz. Allâh rahmet eylesin. Sen burada durduğun müddetçe en güzel duâ o. Bir hadîs bakayım inşâallâh, hakkınızı helâl edin. Ebu Sâlih Allâh Resulü’nün Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretlerinin ayakları şişinceye kadar namaz kıldığını, kendisine ey Allâh’ın Resûlü aziz ve celil olan Allâh senin gelmiş geçmiş bütün kusurlarını bağışladığı hâlde niye kendini bu kadar yoruyorsun dediğinde onun rabbine şükreden bir kul olmayayım mı karşılığını verdiğini haber verdi.
Peygamber-i Zişan efendilerimiz böyle yaptıysa bize düşeni siz düşünün abi. Enes bin Malik diyor ki bir hizmetçi bu bayan bu hizmetçi. Bununla alâkalı birkaç tâne çünkü başka hadîsler de var. Bir hizmetçi Resûlullâh Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretlerinin elini tutsa Resûlullâh Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretleri onunla berâber ihtiyacını giderivermek için gelse onun ihtiyacını yerine getirmeden geri dönmezdi. Böyle bir kadının birisi Allâh Resûlü Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretlerinin elini tutmuş bütün Medine’yi dolaştırmış. Elinde de bir tâne de çuvalımsı bir şey, bir heybemsı bir şey.
Demiş şunu al benimle berâber yürü demiş. Bir de elinden tutmuş onun. Peygamber Sallallâhu Aleyhi ve Sellem Hazretlerini tâ evine kadar dolaştıra dolaştıra götürmüş. Ahlaka bakın, tevazuya bakın. O kadına dememiş sen beni nereye götürüyorsun diye. O kadına dememiş sen ne yapacaksın, neden çağırıyorsun, neden gidiyoruz diye. Birine telefon açıyorum ben şimdi. İşte hadi gidelim diyorlar. Nereye diyor. Nereye dediği anda diyorum arayacağım ben seni tekrar. Hadi selâmünaleyküm diyorum kapatıyorum. Arkadaşlarınıza, dostlarınıza, sevdiklerinize bir yere gidelim mi gidiyoruz dediklerinde nereye diye sormayın.
O dost olmadığınızı gösterir. O arkadaş olmadığınızı gösterir. O sizin birbirinizi iyi sevmediğinizi gösterir. Birbirinize sizin güvenmediğinizi gösterir. Biriniz birinize hadi gidiyoruz dediğinde nereye diye soruyorsa ben o kimseyle yol gitmemeye gayret ederim. Ben o kimseyle yola çıkmamaya gayret ederim. Hani diyorlar ya bana yalnız gidiyorum, yalnız geliyorum. İçimden öyle geçiriyorum diyorum ki ola ki şimdi diyorum birisi dese ki nereye gideceğiz Hacı abi, nereye gideceğiz efendim? Ben onu şuraya da gideceğiz diyemem. Ya baştan diyeceğim onu beyân edeceğim. Hadi yarın şuraya gidelim diyeceğim.
O da İşim var derse gene sakat. Doğru şeyler. Alçak gönüllü olun, tevazulu olun. Allâh’ı sevin, Muhammed’ini sevin. Allâh’ı zikredin. Çok tövbe edin. Çok duâ edin. Çok ağlayın. Çok sevin. Çok âşık olun inşâallâh. Hakkınızı helâl edin.
«…» ile gösterilen yerler kayıtta kesin olarak anlaşılamayan kısımlardır.
Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi, 71. Dergâh Sohbeti (22.05.2011) | Seri: Dergâh Sohbetleri