1. Bölüm

Kapısı hacet kıblesiydi. Şöhreti cömertlikte bütün aleme yayılmıştı. O öyle bir kimse olmuş ki halkın gönül kıblesi olmuş. O diyor ya hacet kıblesiydi diye. Hacet kıblesi olmak demek ihtiyaçlarını ona bildirmek demek. Evet. O kimse Allâh’a ya Rabbi diyor. Allâh kendi dostunu ona görevlendiriyor. O ya Rabbi dedikçe Cenabı Hak ona sebepler dairesinde o velilerini, o kutuplarını ona amade ediyor. Diyor ki o ya Rabbi dedi Allâh’ı zikretti. Gece ona bir hal oldu. O normalde o zamanın kutbunu görüyor veyahut da o kutbu görüyor. O veliyi görüyor. Onun manevi olarak hacet kapısı oluyor. Manevi olarak hacet kıblesi oluyor. O normalde onu kendinden görecek. Bazen insanlar kendilerince aldanırlar. bu kim?

Bizim şeyhimiz mi? Şeyhimiz acaba ne ki bu? Dayanamaz sen nesin diye sorar. Neden? O hacet kıblesi. Çünkü o normalde manevi olarak insanların problemlerini çözen, manevi olarak insanlara yol gösteren. Öyle olunca bu tip zatlar genel olarak ehlibeyt ahlaklıdır. Genel olarak ehlibeyt damarlıdır. Genel olarak bu tip zatlar tabiri caizse ehlibeyt aynası gibidir. Onu görenler ehlibeyt görmüş gibi olurlar. Aslında onlar manevi olarak ehlibeyttir. İnsanlar zahire göre hükmederler ama onlar gerçek ehlibeyttir. Sordular peygambere sallallâhu aleyhi ve sellem’e. Ya Resulallah gün geçtikçe, ehlibeytin çoğaldıkça biz onları nasıl tanıyacağız? dediler. Allâh Resulü sallallâhu aleyhi ve sellem hazretleri net cevap verdi.

Kim Kur’ân ve sünnet seneyime sımsık yapışırsa o benim ehlibeytimdir. Sımsıkı yapışanlar zamanın kutupları, velileri, evliyalarıdır. O yüzden onlar ehlibeyt gibidir. O kapıya gelen maddi manevi problemlerini çözer. O kapıya gelen bu noktada manevi olarak herhangi bir sıkıntısı kalmaz. O kapıya gelen orada hacetini söyleyen, orada normalde derdine manevi olarak derman arayan onu orada bulur. O yüzden o Allâh dostları da verdikleri şeyleri kendisinin olarak görmez. Ben bazen hizmet eden kardeşlere derim ya burada hizmet ediyorsunuz. Kendinizi bir şey zannetmeyin. Allâh’ın lütfu. Bir şey dağıtıyorsunuz. Bu sizin malınız değil. Bu Allâh’ın. Sen Allâh’ın malını dağıtıyorsun. Allâh’ın malını ikram ediyor.

Allâh ikram ediyor. Sen kendinden bir şey görme. Sana o hissi veren de Allâh. seni kendi yolunda hizmet ettiriyor. Bu lütfu bil, bu ihsanı bil, bu ihsanı bil. Ona göre yürü. Allâh bizi onlardan eylesin.

Bibliyografya — Zikredilen Kaynaklar

• Tasavvufî Istılâh: şeyh, sünnet kavramları ve bu kavramların kalbî-zâhirî tecellîyâtı.
• Silsile-i Meşâyih (Mustafa Özbağ Efendi’nin yolu): Hacı Ebû Bekr Baba → Çorumlu Mustafa Anaç Efendi → Nevşehirli Hacı Abdullâh Gürbüz Efendi → Mustafa Özbağ Efendi
• Hadîs-i Şerîfler: Sahîh-i Buhârî, Sahîh-i Müslim, Sünen-i Ebû Dâvûd, Sünen-i Tirmizî, Sünen-i Nesâî, Sünen-i İbn-i Mâce ve Müsned-i Ahmed bin Hanbel’den iktibâslar.

Sohbetin Tasnîfi ve Bağlamı

Bu metin, Mustafa Özbağ Efendi hazretlerinin Veliler, zamanın kutupları halkın hacet kıblesidir 16.08.25 başlıklı sohbetinin tam transkriptinin Karabaş Tekkesi düzeltme ve telîf standartlarına göre hazırlanmış uzun-format hâlidir. Sohbette geçen âyet, hadîs, pîr menkıbeleri ve tasavvufî ıstılâhlar yukarıda zikredilmiş olup, sohbetin esas metni paragraflar boyunca tafsîlâtlı sûrette serpiştirilerek aktarılmıştır.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Veliler, zamanın kutupları halkın hacet kıblesidir 16.08.25 | Video: YouTube | Seri: Dergâh Sohbetleri Serisi

Diğer sohbetler: Dergâh Sohbetleri Serisi

İlgili Sözlük Terimleri: Sünnet, Şeyh, Silsile, Dergâh. → Tasavvuf Sözlüğü’nün tamamı