Kişi severse yol yürür

Kişi severse yol yürür konusu, Mustafa Özbağ Efendi’nin sohbetlerinde ele alınan önemli bir tasavvuf meselesidir. Bu sohbette Kişi severse yol yürür hakkında derinlemesine bilgiler paylaşılmaktadır.

bütün öğreticiler öğrenenlerin zirvede öğrenmesini ister mesleğine saygısı varsa kendisine saygısı varsa öğrencilerine saygısı varsa ben bunu en zirveden ona nakş edeyim ona anlatayım der Tabii ölçüyü kaçırmak yok karşındakilerin anlayabileceği kadar anlayabildiği anlaşılması gerektiği gibi konuşacaksın sohbet edeceksin ölçü bu ama ben şimdi isterim ki buradaki Bütün arkadaşlar Zirve bir dervişlik yaşasınlar şey efendiye sorsak o da aynı şeyi isteyecek O diyecek ki Zirve bir Derviş topluluğu olsun Zirve ama bunu Normalde Gönül Bunu ister de ama insanların kalbine Bunu sen nakş edemezsin ki peygambere vermemiş bunu demiş ki sen sevdiklerine Hidayet edemezsin Hidayet edici Allah’tır o zaman peygamberde olmayan bir özellik bir velide bir mürşid-i kamilde bir Üstat da olması mümkün değil O da ne dini tebliğ edicisin sen tebliğde memursun diyor Biz tebliğden memuruz Biz başka bir şeyden memur değiliz yani o kimsenin kalbini yarıp da içinden kötülükleri alabilecek noktada değiliz o peygamberine Cebrail Aleyhisselam aracılığıyla peygamberine yaptı Cenabı Hak peygamberinin kalbini yardı üç sefer onu ameliyat etti ve üçünde de içinden her neyi var ise manevi olarak aldı e bizde öyle bir şey yok Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Hazretleri de onu kendisi yapmadı O yüzden Herkes sevdiği kadar itaat edecek sevdiği kadar bağlı olacak bu sevmekle alakalı Yani yakınlığı da aynı bak yakınlığı da aynı değ bir şey yok o yüzden kendisi İnsanın kendisi başka bir şey değil ya İnsanlar tarikata girerler Ken mesela oraya gittiğinde O işte oradaki Şeyh bütün her şeyi halledecek böyle bir şey yok ya Bunları ben böyle söylüyorum İnsanlar değişik yerlerde değişik sohbetler dinliyorlar değişik kanallardan işte gel bizim şey efendiye Bir anda sen böyle olacaksın ya olmazsın yani o adam onu o dervişliği isterse onu yaşamak isterse yaşayacak onu onu yaşamak istemezse onu istemezse bir şey Efendi ne yapacak ki ona bu aynı şey yani çocuk var Annesini babasını hiç dinlemiyor Aynı annenin babanın öbürkü dinliyor birisi dinlemiyor Yakup aleyhisselam ne yapabildi öbür öbür günlerde onun çocuğudur ama onlar kıskandılar Yusuf’u kuyuya attılar Adem’in iki çocuğundan birisi katil oldu Adem Aleyhisselam bir şey yapabildi mi yani Adem isterdi ki kendisinden gelen zürriyet pimi Pak olsun ama olmadı ister miydi Yakup Aleyhisselam öbür çocukları Yusuf’u kuyuya atsınlar İstemezdi O yüzden insanların kendisini vermesi ile alakalı seçilmişler bizim sohbetimizin dışında Allah birini kendine seçmiştir bunu bizim yapacak bir şeyimiz yok Allah yaptıklarından sorumlu değildir ayeti kerime Allah birini seçmiştir kendine seçmiştir ama bir kimse de bizim kendi kendimize ben o seçilmişim de lüksümüz de yok bu doğru değil efendim buradaki herkes seçilmiş değil mi bu ayrı bir mesele buradaki herkes seçilmiş Adam neden o zaman seçilmiş gibi davranmıyor bu insanda benlik yapar ene yapar yani o kimse şöyle düşünecek Cenabı Hakk’a hamdolsun ki ben bir Üstat bulmuşum oradan ders aldım intisap ettim ben buranın gereklerini yerine getireyim diye düşünecek Ben seçilmişim deyip de ele geleni yer dile geleni derse bu doğru değil Allah muhafaza eylesin Amin.

İlgili Sohbetler

Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi için Tasavvuf – Vikipedi sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

Kişi severse yol yürür konusunda Mustafa Özbağ Efendi’nin bu değerli sohbetini dinlemenizi tavsiye ederiz.