Âşığın Gönlü Her Ân Bahâr Bahçesidir
Âşığın gönlü her ân bahâr bahçesi gibidir. Her ân tâzedir. Âşık gönlüne gelen de her ân tâzedir; yeniden yeniden açar, kokar. O her ân gönlü tâzedir. Bir kadın düşünün, bir erkeğe âşık olmuş; her gün ona yeni bir hediye verir; her gün yeni bir söz söyler; her gün yeni bir gülümseme paylaşır. Bunun gibi, Allâh âşığının gönlüne her ân yeni bir tecellî gelir; ve bahar kokuları yayılır.
Bahâr Bahçesi — Tâzeliğin Sembolü
Bahâr bahçesi tâzeliğin sembolüdür. İlkbaharda her şey yeşillenir; çiçekler açar; kokular yayılır. Bahar bahçesinde durmak, sevinçli bir tecrübedir. Âşığın gönlü bahar bahçesi gibidir — yâ’nî her ân tâzedir. Sıradan insânın gönlü mevsim mevsimdir: Bazen bahar, bazen hazan, bazen kış. Ama âşığın gönlü hep bahardır; çünkü Allâh’ın tecellîleri sürekli onu tâzelendirir.
Her Ân Tâze — Allâh’ın Tecellîlerinin Sürekliliği
«Her ân tâzedir» derken kasdedilen, Allâh’ın tecellîlerinin sürekliliğidir. Allâh her ân yeni bir tecellî gönderir. Sıradan insân bu tecellîleri görmez; çünkü kalbi paslıdır. Ama âşığın kalbi parlaktır; her tecellîyi yansıtır. Bu yüzden âşığın gönlü her ân yeni bir manzara taşır. Aynı manzara hiç olmaz; her ân farklıdır. Bu yeniden yenilik, âşığın hayâtını zenginleştirir.
Yeniden Yeniden Açmak — Aşkın Devâmlılığı
Sıradan aşklarda bir tehlike vardır: Zamanla solar. Karı-koca arasındaki aşk, çocukluk arkadaşları arasındaki aşk — zamanla rutinleşir, donuklaşır. Ama Allâh aşkı solmaz; her ân yeniden açar. Çünkü Allâh sonsuzdur; ve sonsuza yöneliş hep yenidir. Sıradan aşklar tükenir; çünkü konuları sınırlı. Allâh aşkı tükenmez; çünkü konusu sonsuzdur.
Bahâr Kokmak — Etrafa Yayılan Mânevî Güzellik
Bahâr bahçesi sâdece güzel görünmez; kokar da. Âşığın gönlü de aynı: Sâdece kendisi tâze değil, etrâfına da kokular yayar. Âşığın yanında bulunanlar, onun kokusundan istifâde ederler. Sohbete katılanlar mânevî tâzelik duyarlar; söz dinleyenler kalp huzûru bulurlar; bakışına denk gelenler içlerinde değişim hissederler. Bu, âşığın bereketinin yayılmasıdır.
Maddî Bahâr ve Mânevî Bahâr — İki Tezâhür
Maddî bahâr senede bir kere gelir; üç ay sürer; sonra biter. Mânevî bahâr ise sürekli devâm eder; bitmek bilmez. Âşığın gönlü mânevî baharda. Bu bahar mevsimsizdir; havaya bağlı değil; iklime bağlı değil. Sâdece kalbe bağlı. Kalp paklığı varsa, bahar var. Paklık gittiği gün, bahar da gider. Bu yüzden âşığın asıl gayreti kalbi pak tutmaktır. Allâh muhâfaza eylesin; bizi de bahâr bahçesi gönüllü âşıklardan eylesin.
Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Aşk, Kalb, Tecellî. → Tasavvuf Sözlüğü
Ek kaynaklar:
- Kur’an-ı Kerim, Nahl 16/125; hikmet ve güzel öğütle davet ilkesi.
- Kur’an-ı Kerim, Ahzab 33/21; Resulullah’ta güzel örnek oluşu.
- Nevevi, Riyazü’s-Salihin, takva, ihlas ve güzel ahlak bölümleri.
- İmam Gazali, İhya-u Ulumi’d-Din, kalp terbiyesi, ahlak ve ihlas bölümleri.
- Buhari, İman ve Rikak bölümleri, niyet, ihlas ve ahlak rivayetleri.
- Müslim, Birr ve Sıla bölümü, güzel ahlak ve kardeşlik rivayetleri.
- Tirmizi, Birr ve Sıla, zühd ve deavat bölümleri.
- Nevevi, Riyazü’s-Salihin, ihlas, takva, zikir ve güzel ahlak bölümleri.
- İbn Hacer el-Askalani, Fethu’l-Bari, ilgili Buhari rivayetlerinin şerhi.
- Kuşeyri, er-Risale, tasavvuf adabı, hal ve makamlar bahisleri.