Mustafa Özbağ Efendi bu kısa sohbette dînimize göre hânemizde kedi beslemenin yerini tafsîl eder. Evinizde fâre, sinek, böcek gibi küçük hayvanlar varsa kedi besleyebilirsiniz. Ancak insanlar saplantı hâlinde kedi ve köpek beslemeye başladılar; yeni nesil çocuklara da bu alışkanlık geçti. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem zamânında sahâbei kirâmın kedileri vardı. Hz. Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'ın lakabı bile «kediciğin babası» anlamına gelir. Kediler İslâm'da temiz hayvanlardır; artıkları necis sayılmaz. Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Kedi necis değildir; o sizin aranızda dolaşanlardandır» (Ebû Dâvûd, Tahâret 38; Tirmizî, Tahâret 69) buyurmuştur. Lâkin hayvan beslemeyi ibâdetin ve insânlara hizmetin önüne geçirmemek gerekir; ve bu hassâsiyet mü'mînin temel manevî vazîfelerinden biridir.

Kedi Beslemenin Meşrû Sebebi

Mustafa Özbağ Efendi sohbete temel sorunun cevâbını ortaya koyarak başlar: dînimize göre evde kedi beslemenin yeri nedir? Evinizde fâre, sinek, böcek gibi küçük hayvanlar varsa kedi besleyebilirsiniz. Bu fıkhî hüküm bir ihtiyâca dayanır; yâni kedi beslemek bir ihtiyâcın karşılığı olmalıdır. Çünki kediler fâre ve haşere gibi zararlı hayvanları temîzlerler; ve evdeki sıhhî şartların korunmasına yardımcı olurlar. Bu hâl bir tabiî denge meydânâ getirir; ve İslâm fıkhının insânların pratik ihtiyâçlarına ne kadar uygun hükümler getirdiğini ortaya koyar. Resûli Ekrem efendimiz zamanında Medîne'de kediler câmilerde, evlerde, ve sokaklarda serbestçe dolaşırlardı.

Saplantı Hâline Gelmek: Aşırılık Tehlikesi

Mustafa Özbağ Efendi muazzam bir hassâsiyetle muâsır bir aşırılığı da tafsîl eder: ancak insanlar saplantı hâlinde kedi ve köpek beslemeye başladılar; yeni nesil çocuklara da bu alışkanlık geçti. Bu hâl İslâm'ın itidâl prensibine aykırıdır. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Yiyiniz, içiniz, ve isrâf etmeyiniz; muhakkak Allâh isrâf edenleri sevmez» (A'râf 7/31) buyurmuştur. İsrâf sâdece yiyecekiçecekde değil, her türlü aşırılıkta geçerlidir. Hayvan beslemek meşrû bir ihtiyâç ölçüsünde câizdir; lâkin saplantıya dönüşmesi, çocukların eğitimini ihlâl etmesi, ve insânlara hizmetin önüne geçmesi tehlikelidir.

Hz. Ebû Hüreyre'nin Lakabı

Mustafa Özbağ Efendi muazzam bir tarîhî hakîkati de aktarır: Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem zamânında sahâbei kirâmın kedileri vardı. Hz. Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'ın lakabı bile «kediciğin babası» (Ebû Hüreyre — «hüreyre» küçük kedi mânâsında) anlamına gelir. Bu sahâbî kedileri çok severdi; ve onları beslerdi. Hz. Ebû Hüreyre'nin Resûli Ekrem efendimizden 5374 hadîs rivâyet ettiği rivâyetler arasında en çok hadîs rivâyet eden sahâbî olduğu bilinir. Bu hâl onun ilim ehli bir sahâbî olduğunu, ve aynı zamanda hayvanlara karşı şefkatli bir kalbi olduğunu ortaya koyar.

Kedi: Temiz Bir Hayvan

Mustafa Özbağ Efendi kedinin İslâm fıkhındaki yerini tafsîl eder: kediler İslâm'da temiz hayvanlardır; artıkları necis sayılmaz. Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Kedi necis değildir; o sizin aranızda dolaşanlardandır» (Ebû Dâvûd, Tahâret 38; Tirmizî, Tahâret 69) buyurmuştur. Bu hadîsi şerîf kedinin diğer evcil hayvanlardan farklı bir statüde olduğunu ortaya koyar. Kedinin yaladığı sudan abdest almak, kedinin oturduğu yerde namâz kılmak câizdir. Hanefî mezhebinde kedi sürlü olduğu için artığının da temiz olduğu kabûl edilir. Bu hâl İslâm fıkhının evdeki kediye karşı esnek ve hoşgörülü bir tutum belirlediğini ortaya koyar.

İbâdet ve Hizmet Öncelikli Olmalıdır

Mustafa Özbağ Efendi sohbetin sonunda muazzam bir manevî hassâsiyeti vurgular: hayvan beslemeyi ibâdetin ve insânlara hizmetin önüne geçirmemek gerekir. Bu uyarı muâsır toplumda kediköpek için çok zaman, para, ve ilgi harcayıp annebaba ihmâl edilen, fakirfukarâ unutulan, ve ibâdet aksattırılan bir aşırılığa karşıdır. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Annebabaya ihsân edin» (Bakara 2/83) buyurmuştur; ve âyeti kerîmede «Onların mallarında muhtâc ve yoksullar için bir hak vardır» (Zâriyât 51/19) buyurmuştur. Mü'mîn evcil hayvanlara şefkat ile yaklaşır; lâkin asıl önceliğini ibâdete, annebabaya, ve insânlara hizmete verir. Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye yolunun manevî terbiyesi de mü'mîni evrendeki dengeli muhabbete ve önceliklerin doğru tâyîni husûsuna yöneltir; ve bu vasıflar onun manevî terakkîsinin temel cüzlerini teşkîl eder.

• Kur'ânı Kerîm: Bakara 2/83; A'râf 7/31; Zâriyât 51/19; Lokmân 31/14-15; En'âm 6/151.
• Sahîhi Buhârî, Kitâbü't-Tahâret.
• Sahîhi Müslim, Kitâbü't-Tahâret.
• Süneni Ebû Dâvûd, Kitâbü't-Tahâret 38, kedi hadîsi.
• Süneni Tirmizî, Kitâbü't-Tahâret 69, kedi hadîsi.
• Süneni Nesâî, Kitâbü't-Tahâret.
• Süneni İbn Mâce, Kitâbü't-Tahâret.
• İmâm Mâlik, Muvatta.
• İmâm Ahmed, Müsned.
• İmâm es-Serahsî, el-Mebsût, tahâret bahsi.
• İmâm Kâsânî, Bedâiu's-Sanâi'.
• İmâm Merğînânî, el-Hidâye.
• İbn Âbidîn, Reddü'l-Muhtâr.
• Fetâvâyı Hindiyye.
• İmâm Şâfiî, el-Üm.
• İbn Kudâme, el-Muğnî.
• İmâm Râzî, Mefâtîhu'l-Gayb.
• İmâm Kurtubî, el-Câmi'u li-Ahkâmi'l-Kur'ân.
• Mustafâ Özbağ Efendi, Sohbet Serileri, Fıkıh Sohbetleri.

Sohbetin Tasnîfi: Bu kısa sohbet kedi beslemenin meşrû sebebini, saplantı hâline gelmenin aşırılık tehlikesini, Hz. Ebû Hüreyre'nin lakabını, kedinin İslâm fıkhında temiz bir hayvan oluşunu, ve ibâdet ile hizmetin önceliğini tafsîl etmektedir.

Kaynak: mustafaozbag.com | Video: YouTube | Seri: Fıkıh Sohbetleri