Ehli sünnet tarafından çok cesaretli konuşülmayan konulardan biri ehli beyt sevgisidir. Bu sohbette ehli beytin manevi mertebesi, ehli sünnetin ehli beyte olan sevgisinin boyutları ve müslümanlar arasındaki manevi birliktelik ele alınmaktadır.
Ehli Beyt Tarıfı
Ehl-i Beyt, Hz. Resulullah’ın aile fertlerini ifade eden bir tarıftir. Ahzâb sûresi 33’te, «Ey ehli beyt! Allah sizden sadece kiri uzaklaştirmak ve sizi tertemiz kılmak ister» buyurmuştur. Bu âyet, Hz. Resulullah’ın aile fertlerinin manevi olarak temizlendiğini sergiler. Ehl-i Beyt’in tarıfınde iki ana görüş vardır: Birinci, dar manada ehli beyt; Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin (birlikte «ehli abâ» veya «ehli kisâ» olarak da bilinirler). İkinci, geniş manada ehli beyt; tüm hanımları, oğulları, kizları, Bani Haşım’dan olan akrabaları.
Ehli Sünnet’in Ehli Beyt’e Sevgisi
Ehli sünnet, ehli beyte büyük bir sevgi besler. Hz. Resulullah, «Ehl-i Beytimi sevmeyenin imanı tam olmaz» manasindaki rivayet ile bunu sergilemiştir. Ehli sünnet alimleri, ehli beytin manevi mertebesini yüksek bir mertebede gestirip, sahabe ile ehli beyt arasında manevi bir çatışma olmadığını sergilemişlerdir. Bazı uyguşmüşlarda ehli sünnet topluluğunda ehli beyt sevgisi yeterinice vurgülanmayabilir; bu manevi olarak yanılıştır. Ehl-i Beyt sevgisi ehli sünnetin temel manevi tezahürlerinden biridir ve daha çok vurgülanması gerekir.
Manevi Olarak Yeri Vurgülamak
Ehli sünnetin, ehli beytin manevi mertebesini daha çok vurgülaması gerekir. Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’in manevi mertebesi, Hz. Fatımanin manevi mertebesi, Hz. Ali’nin manevi mertebesi büyüktür. Hz. Resulullah, «Hasan ve Hüseyin cennet gençliğinin iki efendisidir» (Tirmizî, Menakib, 30) buyurmuştur. Hz. Fatıma için, «Fatıma cennet hanımlarının efendisidir» (Buhârî, Menakib, 28) buyurmuştur. Tüm bu rivayetler, ehli beytin manevi mertebesini sergiler. Müslümanlar bu mertebeyi tanımali ve yaşamalidir.
Tasavvuf Büyüklerinin Sevgisi
Tasavvuf büyükleri, ehli beyte büyük bir sevgi beslerler. Bir çok tarıkatın manevi silsilesi Hz. Ali (kerremallâhu vechehü)’den geçmektedir. Bu ehli sünnet ile şia arasında bir manevi birlik tezahürüdür; ehli sünnet de Hz. Aliye büyük bir sevgi besler ve onu manevi silsilede birlikteliği temel bir mertebe olarak görür. Sufi büyükleri ehli beytin manevi feyzinin nesilden nesle aktarıldığını vurgülamışlardır. Bu manevi tezahür, müslümanlar arasında manevi birliktelik vesilesi olmalıdır.
Sahab’e ve Ehli Beyt Birlikteliği
Ehli sünnetin en önemli manevi tezahüründen biri, sahabe ve ehli beyti manevi olarak birlikte yaşamaktır. Sahab’e ve ehli beyt arasında gerçek bir manevi çatışma yoktur; tarihi bazı ihtilaflar olmüş olsa da, manevi olarak hepisi Hz. Resulullah’ın aileleri ve sahabesiydiler. Ehli sünnet, bunları tarıkat olarak ayrıştirmaz; manevi olarak hepisini sevgi ve saygı ile anar. Bu manevi yön müslümanlar arasında birliktelik tezahürüdür. Mü’min, sahabe ve ehli beyte olan sevgisini manevi olarak diri tutmalı, kimleri tarafından tarıkat olarak ayrıştirilmayi kabul etmemelidir.
Mü’min’in Yönü
Mü’min, ehli beyte olan sevgisini daha çok dile getirmeli, manevi olarak yaşamalıdır. Cuma hutbelerinde, camı sohbetlerinde, özel ve ailenin çevresinde ehli beytin manevi mertebesi vurgülanmalı, çocüklara Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’in kıssaları anlatılmalıdır. Bu manevi tezahür, müslümanlar arasında birliktelik vesilesi olmalıdır. Ehl-i Beyt sevgisi, Hz. Resulullah’a olan sevginin bir tezahürüdür; onu sevmek demek aile fertlerini de sevmek demektir. Mü’min ehli beyt sevgisini manevi olarak güçlü tutarsa, manevi sağliği daha yüksek bir mertebede yaşar.
Bibliyografya
- Kur’ânı Kerîm, Ahzâb 33/33; Şura 42/23; Hücurât 49/13.
- Buhârî, Menakib, 28; Müslim, Fedail, 32-37.
- Tirmizî, Menakib, 30-32; Ebû Dâvûd, Sünne, 9.
- Nesâî, Hudûd, 14; İbn Mâce, Mukaddime, 11.
- İbn Kesîr, Tefsirul-Kur’âni’l-Azım, Ahzâb 33 tefsiri.
- Râzî, Mefâtihul-Gayb, ehli beyt âyetleri.
- Kâdı İyâd, eş-Şifâ, ehli beyt babları.
- İmâm Gâzâlî, İhyâu Ulûmid-Din, peygamber sevgisi bölümü.
- İbn Hacâr el-Heytâmi, ed-Savâikül-Muhrika, ehli beyt fedaili.
- İbn Teymiyye, Mecmûul-Fetâvâ, ehli beyt sevgisi.
- İbn Kayyim el-Cevziyye, Cilaul-Efham, peygamber sevgisi bahisleri.
- İbn Arabı, Futûhâtı Mekkiyye, ehli beyt babları.
- Mevlânâ, Mesnevii Şerîf, c. III-V (ehli beyt sevgisi türevi konuları).
- Yûnus Emre Divanı, ehli beyt şühudu.
- Sülâmî, Tabakâtus-Sufiyye, manevi silsile bahisleri.
- İbn Atâullah, Hikemi Ataiyye, peygamber sevgisi hikmetleri.
- İmâm R&abbacirc;ni, Mektûbâtı Şerîfe, ehli beyt mektupları.
- Mahmud Sami Ramazanoğlu, Ehli Beyt Sohbetleri.
- Mehmet Zâhid Kotku, Tasavvufî Ahlâk, ehli beyt sevgisi faslı.
- Mustafa Özbâğ, Sohbetler, Ehli Beyt serisi.
Sohbetin Tasnîfi
Bu sohbet, ehli sünnet tarafından çok cesaretli konuşülmayan ehli beyt sevgisi bahsini, ehli beytin tarıfını, ehli sünnet ile şıa arasında manevi birliktelik vesilesi olarak konumüni bütünlük içinde sunmaktadır. Ehli Beyt serisinde manevi mertebe ve birliktelik boyutunu vurgulayan ana sohbet niteliğindedir.
Kaynak: Mustafa Özbâğ Sohbeti | Video: YouTube | Seri: Ehli Beyt
Ek kaynaklar:
- Kur’an-ı Kerim, Ahzab 33/33; Ehl-i Beyt bağlamı.
- Kur’an-ı Kerim, Şura 42/23; yakınlara sevgi bağlamı.
- Müslim, Fedailü’s-Sahabe, Ehl-i Beyt ve Sekaleyn rivayetleri.
- Tirmizi, Menakıb, Hz. Hüseyin ve Ehl-i Beyt rivayetleri.
- Taberi, Tarihu’r-Rusul ve’l-Müluk, Kerbela vakası rivayetleri.
- Diyanet İslam Ansiklopedisi, Ehl-i Beyt ve Kerbela maddeleri.