1. Bölüm

Hazreti Pir ne güzel demiş divandan. Bu sen canı ver karşılığında ezeli can al. Çünkü sen fani canla değil hakka verdiğin niyetle diriltilirsin. O yüzden sen Allâh yolunda canını ver. Sen Allâh yolunda nefsinle mücadele et. Nefsine bir dur de. Allâh yolunda gücün miktarınca harca. En azından zekatını doğru hesapla, doğru yere ver. Doğru noktada harca. Gösteriş yapma. Riyakarlık yapma. Ona bunu göstereceğim diye de uğraşma. Allâh için yap. Bil ki senin dostun Allâh’tır. Bunu bil. Ve veren de o. Alan da o. Bilmiş ol onu. Sakın kendini ben vermiş olarak görme. Ben verdim dersen sende benlik oluşur. Peki Cenab-ı Hakk’ın bana vermiş olduğu emaneti dağıtıyorum. Benim değil. Sen annenin karnında zengin değildin.

Seni annenin karnında besleyen, büyüten oydu. Doğdun seni yine besleyen, büyüten oydu. Sana iş veren, sana aş veren, sana eş veren, sana çocuk veren de oydu. Onu unutma. Her ne nimet varsa senin üzerinde o Cenabı Hakk’ın sana lütfu ikramı. O senin değil. Benim diye görürsen yanılırsın. Üzerindeki tüm nimetler ona ait. Üzerindeki tüm iyilikler ona ait. Sen sakın benim deyip de kendi kendine kibre düşüp kafirlerden olma, münafıklardan olma, heva hevesine ilah edinenlerden olma. Allâh yolunda koş, Allâh yolunda dur ve onu da Cenab-ı Hakk’ın lütfu ikramı olarak gör. Sakın burada ben duruyorum deme. Allâh’ın lütfu, ikramı, ihsanı olmazsa sen bir an şeytanın vesvesesine kanar. Bay bay der. Göçer, yürür gidersin.

Niceleri böyle göçtü gitti. Yıkılmam diyenlerin yıkıldığını görürsün. Çok örnekler görürsün böyle. Ben bu yoldan dönmem diyen döndüğünü görürsün. Ben tövbe bir daha seni bırakmam diyenin seni bırakıp gittiğini görürsün. Seni bırakıp gitmeyecek yegane gerçek dost Allâh Resulü ve onun velileri ve müminlerdir. Seni bırakmayacak olan bunlardır. Senin dostların bunlardır. Senin başka bir dostun yoktur. Başka dost arıyorsan münafıklardan oldun. Heva hevesini ilah edinenlerden oldun. Müminin bir sufinin dostu tekrar sırlayayım Allâh’tır. Resûlullâh sallallâhu aleyhi ve sellemdir. Veliler, mürşid-i kamillerdir. Sufilerdir. Müminlerdir onun dostu. Bak Nuh’un hanımı bile Nuh’a inanmadı. Nuh’un ilk çocuğu dahi oğlu da ona inanmadı.

Dediler ki biz dağın zirvesine kaçarız. Nuh’a kanmadılar. Nuh’a kanmadılar. Yeah.

Bibliyografya — Zikredilen Kaynaklar

• Kur’ân-ı Kerîm: Nuh sûrelerinden referanslar; geçen âyet-i kerîmelerin tefsîr ve siyâkı sohbet içinde tafsîlâtlı işlenmiştir.
• Tasavvufî Istılâh: sufi, heva, şeytan, sır kavramları ve bu kavramların kalbî-zâhirî tecellîyâtı.
• Silsile-i Meşâyih (Mustafa Özbağ Efendi’nin yolu): Hacı Ebû Bekr Baba → Çorumlu Mustafa Anaç Efendi → Nevşehirli Hacı Abdullâh Gürbüz Efendi → Mustafa Özbağ Efendi
• Hadîs-i Şerîfler: Sahîh-i Buhârî, Sahîh-i Müslim, Sünen-i Ebû Dâvûd, Sünen-i Tirmizî, Sünen-i Nesâî, Sünen-i İbn-i Mâce ve Müsned-i Ahmed bin Hanbel’den iktibâslar.

Sohbetin Tasnîfi ve Bağlamı

Bu metin, Mustafa Özbağ Efendi hazretlerinin Allah yolunda canını ver, bil ki senin dostun Allah'tır başlıklı sohbetinin tam transkriptinin Karabaş Tekkesi düzeltme ve telîf standartlarına göre hazırlanmış uzun-format hâlidir. Sohbette geçen âyet, hadîs, pîr menkıbeleri ve tasavvufî ıstılâhlar yukarıda zikredilmiş olup, sohbetin esas metni paragraflar boyunca tafsîlâtlı sûrette serpiştirilerek aktarılmıştır.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Allah yolunda canını ver, bil ki senin dostun Allah'tır | Video: YouTube | Seri: Dergâh Sohbetleri Serisi

Diğer sohbetler: Dergâh Sohbetleri Serisi

İlgili Sözlük Terimleri: Mürşid, Silsile, Dergâh. → Tasavvuf Sözlüğü’nün tamamı