Mesnevi Okuması konusu hakkında Mustafa Özbağ Efendi’nin değerli açıklamalarını içeren bu sohbette, derin manevi bilgiler paylaşılmaktadır.
Sahte Önderler ve Nûrsuz Rehberlik
Bismillâhirrahmânirrahîm. Efdal-i zikr, Fahri Kâinât Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurduğu üzere “Lâ ilâhe illallah”tır. Birkaç haftadır Mesnevî’de okunan hikâye, Müslümanların önüne düşen sahte önderlerin durumunu anlatmaktadır. Bu sahte önderler siyasî, bürokratik ve dinî alanların hepsinde bulunabilir.
En son okunan beyitte şöyle denilmektedir: Kendisinde nûr olmayan birinden, onunla görüşüp konuşanlar nasıl nurlanacaktır? Kendisinde ilim yok, hikmet yok, kendisine dahi faydası yok. Bu tür sahte rehberler, kendisini mürşit gören, toplumun önderi sayan, âlim addeden kimselerdir. Mevlânâ bunları, gözüne zararlı ilaç süren kör birine benzetmektedir: Kendi görmediği hâlde başkalarına rehberlik etmeye kalkışan bir kör, ancak zarar verir.[1]
Gerçek Mürşidin Alâmetleri
Mesnevî’de gerçek mürşit ile sahte mürşit arasındaki fark açıkça ortaya konulmaktadır. Gerçek bir rehberin en temel vasfı, kendisinde ilâhî nûrun bulunmasıdır. Bu nûr, ilimle, hikmetle ve ahlâk-ı hamîde ile kendini gösterir. Nitekim Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyrulmaktadır: “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?”[2]
Sahte önderler ise makam, mevki, para ve şöhret peşindedir. Bunlar halkı sömürmek için dini ve siyaseti araç olarak kullanmaktadır. Mevlânâ, bu tür kimselerin topluma verdiği zararı, kör bir göze sürülen zararlı ilaca benzeterek son derece etkili bir benzetme yapmıştır.
Ümmet-i Muhammed’in Gerçek Özgürlüğü
Gerçek özgürlük, sahte önderlerin etkisinden kurtularak Kur’ân ve sünnet yoluna bağlanmakla mümkündür. Ümmet-i Muhammed’in özgür ve hür olması, ancak doğru rehberlere tâbi olmasıyla gerçekleşecektir. Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Âlimler, peygamberlerin vârisleridir.”[3] Bu hadis, gerçek ilim sahiplerinin toplum için ne denli kıymetli olduğunu ortaya koymaktadır.
Kaynaklar
[1] Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî, Mesnevî-i Ma’nevî, Cilt V, 2269. beyitten itibaren.
[2] Zümer Sûresi, 39/9.
[3] Ebû Dâvûd, İlim, 1; Tirmizî, İlim, 19.
İlgili Sohbetler
Daha fazla bilgi için Tasavvuf sayfasını ziyaret edebilirsiniz.