«Benim Namazım Kılındı» Demek — Tehlikeli Bir Sözdür

«Benim namazım kılındı» demek, tehlikeli bir sözdür. Çünkü namaz kabûl olunup olunmadığını sâdece Allâh bilir. Kişi sâdece niyet ederek, hareketler yaparak, kelimeler söyleyerek namazı «kılmış» olabilir; ama Allâh nezdinde kabûl olunup olunmadığı belli değildir. Bu yüzden mü’min namazı kıldığını söylerken alçakgönüllü olmalı; «kabûl olunsun» diye duâ etmeli.

Kabûl Edilmek — Allâh’ın Takdîri

Namazın kabûl edilmesi Allâh’ın takdîridir. Şeklî olarak doğru kılınan bir namaz kabûl olmayabilir; çünkü kabûl şartı ihlâstır. Şekli yanlış kılınan bir namaz kabûl olabilir; eğer kalp samîmî ise. Allâh kalplerin sâhibidir; ve kabûlü buna göre verir. Mü’min «kıldım, tamam» dememeli; «kabûl olur mu acaba» diye düşünmelidir.

Gurûr Tehlikesi — «Ben Kıldım»

«Ben kıldım» sözü gurûr taşıyabilir. Sanki ibâdetin bir başarısı imiş; sanki Allâh’ın o ibâdete ihtiyâcı varmış. Halbuki Allâh’ın kulun ibâdetine ihtiyâcı yoktur; ibâdet kulun kendisi içindir. Bu hakîkati bilmeyen, ibâdetinde gurûra düşebilir. Gurûr ibâdetin sevâbını yok eder. Bu yüzden ibâdetten sonra «kıldım, tamam» demek tehlikelidir.

Sahâbenin Tutumu — Korkulu Ümîd

Sahâbe-i kirâm ibâdetlerinden sonra her zamân korkulu ümîd taşırlardı. Hz. Ömer radıyallâhu anh ibâdetlerini yaparken «acaba bunlar kabûl olunacak mı» diye titrerdi. Hz. Ali radıyallâhu anh secdede ağlardı; «yâ Rab, eksiklerimi af eyle» diye yalvarırdı. Bu, gerçek mü’minin tutumudur. «Kıldım, tamam» değil; «kıldım, kabûl eyle» şeklinde davranılır.

«Benim» Sözü — Benlik Tehlikesi

«Benim namazım» derken «benim» sözü de tehlikelidir. Çünkü namaz «benim» değil; Allâh’ın emridir. Allâh emrettiği için kıldım; «benim» bir özelliğim değil. «Benim namazım» derken sanki namaz kuluna âitmiş gibi olur; halbuki kul sâdece ibâdetin vesîlesidir. Bu yüzden tasavvuf ehli «namaz» der; «benim namazım» demez. Bu küçük fark, büyük bir mânâ taşır.

Edebli Söyleyiş — «Namazı Edâ Edebildim mi?»

Edebli bir mü’min «benim namazım kılındı» demez; «namazı edâ edebildim mi acaba?» der. Bu, alçakgönüllü bir tutumdur. «Acaba edâ edebildim mi? Acaba kabûl edilir mi? Acaba ihlâs ile yapabildim mi?» Bütün bu sorular, mü’minin kendi nefsini sorgulamasıdır. Bu sorgulama, namazı daha kâmil kılma yolunu açar. Allâh muhâfaza eylesin; bizi edepli ibâdet eden kullardan eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Namaz, Edep, Kabûl. → Tasavvuf Sözlüğü