Allâh’ın Velîlerine Korku Yoktur — Yûnus Sûresi 62. Âyet

Yûnus Sûresi 62-64. âyetlerde buyurulmuştur: «Bilesiniz ki Allâh’ın velîleri için hiçbir korku yoktur; ve onlar üzülecek de değillerdir. Onlar îmân etmiş ve ittikâ etmiş kullardır. Dünyâ hayâtında da âhirette de onlara müjde vardır. Allâh’ın kelimelerinde değişme yoktur. İşte büyük kurtuluş budur.» Bu âyet, velîlerin Allâh nezdindeki mevkîini açıkça gösteren en kuvvetli delîldir.

Peygamberlerin ve Şehîdlerin Gıpta Ettiği Kullar

Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu: «Allâh’ın kullarından öyle kullar vardır ki peygamberler ve şehîdler onlara gıpta ederler.» Sahâbe şokta kaldı; sordular: «Kim onlar ki onları severiz?» Hz. Peygamber buyurdu: «Onlar Allâh için birbirlerini sevenlerdir; aralarında ne akrabâlık vardır ne mal alışverişi. Allâh için birbirlerini severler.» Bu hadîs, velîlerin asıl sırrını anlatır: Allâh için sevmek.

Velîler Korkmazlar — Çünkü Allâh’a Sığınmışlardır

Velîler niçin korkmazlar? Çünkü Allâh’a sığınmışlardır. Allâh’a sığınan kim ne yapar? Çünkü Allâh, kâinâtın Sâhibidir; ve Sâhip’e sığınan, hiçbir şeyden korkmaz. Velîler ölümden korkmazlar; çünkü ölüm, Allâh’a kavuşmaktır. Fakîrlikten korkmazlar; çünkü rızık Allâh’tandır. Hastalıktan korkmazlar; çünkü hastalık günâhlara keffârettir. Hiçbir şeyden korkmazlar; çünkü her şey Allâh’ın elindedir.

Velîler Üzülmezler — Çünkü Allâh’ın Tedbîrine Râzıdır

Velîler niçin üzülmezler? Çünkü Allâh’ın tedbîrine râzıdırlar. Ne olursa olsun «Allâh’tan geldi» derler; ve memnûn olurlar. Acı bir hâdise mi oldu? «Allâh’ın hikmeti» derler. Sevdikleri biri mi vefât etti? «Allâh aldı, Allâh verdi; ne ile geldiyse o ile gitti» derler. Bu rızâ, velînin alâmetidir. Sıradan insânlar üzülürler; çünkü kendi nefislerine bağlıdırlar. Velîler üzülmezler; çünkü nefislerinden çıkmışlardır.

Îmân ve İttikâ — Velîliğin İki Şartı

Âyette belirtilen iki şart velîlik için: îmân ve ittikâ (takvâ). Îmân, kalpten Allâh’a inanmak; ittikâ ise, Allâh’tan korkup günâhlardan sakınmaktır. Sâdece îmân yeterli değildir; takvâ da gerek. İmân nazarîdir; takvâ amelîdir. Velîler bu ikisini birleştirmişlerdir. İlimleri tam, amelleri tam; kalpleri tam, hareketleri tam. Bu denge, velîliğin temelidir. Allâh muhâfaza eylesin; bizi îmân ve takvâ üzere yaşatsın.

Ashâb-ı Kirâm — Velîliğin İlk Örnekleri

Velîliğin ilk örnekleri Ashâb-ı Kirâm’dır. Hz. Ebû Bekir, Hz. Ömer, Hz. Osmân, Hz. Ali — radıyallâhu anhüm — hepsi velînin en üstün örnekleridir. Onlar îmânlarında tam, takvâlarında tam idiler. Korku ve üzüntü onlara dokunmadı; çünkü hep Allâh ile beraber idiler. Bizden sonra gelen velîler, hep onların izini takîp ettiler. Allâh hepsinden râzı olsun; ve bizi onların yolunda eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Ashâb-ı Kirâm, Velî, Takvâ. → Tasavvuf Sözlüğü