Îmânın Hakîkatine Ermiş Mü’mini Ancak Mü’minler Sever

Îmânın hakîkatine ermiş bir mü’mini ancak mü’minler sever; münâfıklar onu sevmez. Bu, mü’minin tanınma alâmetidir. Gerçek mü’min mü’min çevresinde sevgi görür; ama kötülerden eleştiri alır. Bu, sıkıntı değil; tasdîk. Çünkü Allâh «Mü’minler birbirini sever, kâfirler düşmandır» düzenini kurdu. Eğer herkes seni seviyorsa, sorgula; eğer mü’minler seviyor kötüler eleştiriyor — yoldasın.

Îmânın Hakîkati — Derin Îmân

«Îmânın hakîkatine ermiş» — yüzeysel îmândan derin îmâna geçmiş. Derin îmân — Allâh’ı tanıyan, sevgisi gönülde yerleşmiş, davranışlara yansıyan îmân. Bu mertebede îmân yaşam tarzıdır; sâdece inanç değil. Bu mü’min mü’minler arasında parlar; ve onlar onu tanır.

Mü’minler Tanır — Rûhânî Tanışma

Mü’minler birbirini rûhânî olarak tanır. «Rûhlar üflenmiş ordulardır; tanışan kaynaşır, tanışmayan ayrılır» Hz. Peygamber’in sözü. Bu rûhânî tanışma sebebiyle mü’minler birbirini görür görmez sever. Bir müslüman sohbeti, bir cemâat namazı — orada bu rûhânî tanışma yaşanır.

Münâfıklar Sevmez — Doğal

Münâfıklar mü’mini sevmez. Bu doğaldır; çünkü münâfıklar îmânın hakîkatinden uzaktır. Onlar yüzeysel müslüman; ama kalpleri îmânsız. Gerçek mü’mini görünce rahatsız olurlar; çünkü kendi eksikliklerini hatırlatır. Bu yüzden eleştirir, sırt çevirir, hattâ saldırırlar.

Tasdîk — Kötülerden Eleştiri Almak

Kötülerden eleştiri almak tasdîktir. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’i Mekke kâfirleri eleştirdi, hakaret etti; ama O bu eleştiriyi kalbî olarak tasdîk gibi gördü. Çünkü onların eleştirisi mü’minliğinin alâmeti. Modern mü’min de eğer kötüler eleştiriyorsa — mü’minliği doğru bir hâlde.

«Herkes Seviyor» — Sorgula

«Herkes beni seviyor» düşüncesi sorgulanmalı. Eğer mü’min hem mü’minlerden hem de kötülerden sevgi alıyorsa — bir tarafta uzlaşıyor demektir. Belki mü’minliğini saklıyor; belki günaha hoşgörü gösteriyor; belki sünnete tâviz veriyor. Hz. Peygamber «iki tarafı da memnun etmek» şirke yaklaşır demiştir.

Mü’min Çevresi — Hayât Tarzı

Mü’min çevresi hayât tarzı belirler. Mü’min mü’minler arasında olunca beslenir, korunur, gelişir. Münâfık çevrede olunca yavaşlar, bocalar, zayıflar. Bu yüzden mü’min mü’min çevresini araştırmalı; sohbetlerde, ihvân halkalarında, hizmet topluluklarında bulunmalı. Çevre kıymetli.

Niyâz — Mü’minlerin Sevgisi İçin

Niyâz: «Yâ Rab, beni îmânın hakîkatine ermiş bir mü’min eyle. Mü’minler beni sevsin; münâfıklar bana sırt çevirsin. Bu, mü’minliğimin alâmeti olsun. Mü’min çevresinde olmamı, ihvân halkalarında bulunmamı nasîb et. Herkesi memnun etme tuzağından beni koru.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi mü’minlerin sevdiği kullardan eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Îmân, Mü’min, Münâfık. → Tasavvuf Sözlüğü