Allâh’ın Yarattıklarını Sevmek — Cenâb-ı Hakk’ı Sevmek Demektir

Allâh’ın yarattıklarını sevmek demek, Cenâb-ı Hakk’ın yarattıklarını sevmek, bizzat O’nu sevmek demektir. Yâ’nî bir mü’min Allâh’ı seviyorsa, O’nun yarattıklarını da sevmelidir. Bir insanı, bir hayvanı, bir bitki ve hattâ bir taşı — hepsi Allâh’ın yarattığı. Bu sevgi Yûnus Emre’nin «Yaratılanı severiz, Yaratandan ötürü» mısrâ’sında ifâdesini bulur.

Yûnus’un Sözü — Tasavvufun Özü

Yûnus Emre’nin «Yaratılanı severiz, Yaratandan ötürü» sözü tasavvufun özüdür. Mü’min insanlara, hayvanlara, tabiata sevgi gösterir; ama nedeni Yaratıcı’dır. Sevgi Allâh’a kadar uzanır; orada anlam kazanır. Bu, sevginin doğru kaynağıdır. Sevgisiz mü’min Allâh’ı tam tanımamış demektir.

Mü’min Kardeşliği — Birinci Halka

Mü’min kardeşliği sevginin birinci halkasıdır. «Mü’minler ancak kardeştirler» (Hucurât 10). Bu âyet mü’minlerin sevgi ile bağlı olduğunu söyler. Mü’min mü’minin kardeşi; ve kardeşler birbirini sever. Hz. Peygamber’in muâhât (kardeşleştirme) uygulaması bu sevgiyi kurumsallaştırdı.

Gayrî-Müslimlere de Sevgi — İnsan Olarak

Gayrî-müslimlere de sevgi vardır — insan olarak. Onlar da Allâh’ın yaratığı; insan kardeşliği bağı var. İslâm onlara şiddet etmeyi yasaklar; merhametle yaklaşmayı emreder. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem yahûdî komşusuna selâm verirdi; hristiyân heyetlerini misafir ederdi. Bu, evrensel sevginin örneği.

Hayvanlara Sevgi — Hadîslerle Sabit

Hayvanlara sevgi hadîslerle sabittir. Hz. Peygamber «Bir kadın bir kediyi hapsedip ölümüne sebep olduğu için cehenneme girdi; bir başkası susuz bir köpeğe su verdiği için cennete girdi» buyurmuştur. Yâ’nî hayvanlara muâmele âhirette hesâbı olan bir meseledir. Mü’min hayvanları sever, korur, hakkını verir.

Tabiata Sevgi — Allâh’ın Eseri

Tabiata sevgi de var — Allâh’ın eseri olarak. Ağaçlar, çiçekler, dağlar, denizler — hepsi Allâh’ın âyetleri. Mü’min bunları küçümsemez, kirletmez, israf etmez. Çevreyi koruma İslâm’ın bir parçası. Hz. Peygamber «Ağaç dikin, ağaç eken kıyâmete kadar onun sevâbını alır» buyurmuştur.

Sevginin Kaynağı — Allâh Sevgisi

Bütün bu sevgilerin kaynağı Allâh sevgisidir. Mü’min önce Allâh’ı sever; sonra bu sevgi O’nun yarattıklarına yayılır. Allâh sevgisi olmayan kişi başka sevgilerini de tam yaşayamaz; çünkü kaynak kurudur. Allâh sevgisi varsa, her şey güzel olur; her yarattığı sevgili olur.

Niyâz — Yûnus’un Yolu

Niyâz: «Yâ Rab, beni Yûnus Emre gibi ‘Yaratılanı severiz, Yaratandan ötürü’ diyebilen bir kul eyle. Sevgimin kaynağını Sen et. Mü’min kardeşlerimi, gayrî-müslim insanları, hayvanları, tabiatı — hepsini Senin yarattığın olarak sevmemi nasîb et. Sevgisiz kalmaktan beni koru.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi sevgi dolu mü’minler eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Sevgi, Yaratılış, Yûnus Emre. → Tasavvuf Sözlüğü