Allâh’ın Koruduğu Kimselerden Olmak — Nefsi Temize Çıkartmamak

Allâh’ın koruduğu kimselerden olmak için nefsi temize çıkartmamak gerek. «Ben kendimi temize çıkartmıyorum; çünkü nefis sürekli kötülüğü emreder» (Yûsuf 53). Bu Hz. Yûsuf aleyhisselâm’ın sözleridir. O peygamber olmasına rağmen nefsini temize çıkartmadı. Modern mü’min ise «benim nefsim temizdir, ben iyiyim» diyor. Bu, kibre düşürür. Asıl korunmuş kimse, nefsinin kötülüğünü kabûl edip Allâh’a sığınandır.

Hz. Yûsuf’un İtirafı — «Nefsim Kötülüğü Emreder»

Hz. Yûsuf aleyhisselâm, ülkenin azîzi olduktan sonra bile «Ben nefsimi temize çıkartmıyorum. Çünkü nefis sürekli kötülüğü emreder; ancak Rabbimin merhamet ettiği müstesnâ» (Yûsuf 53) demiştir. O peygamberdi, Allâh’ın seçkin bir kuluydu; ama yine de nefsini temize çıkartmadı. Bu örnek, bizim için bir derstir. Hz. Yûsuf bile böyle dediyse, biz ne diyebiliriz?

«İllâ mâ rahime Rabbî» — Allâh’ın Rahmeti

«İllâ mâ rahime Rabbî» — «ancak Rabbimin rahmet ettiği müstesnâ.» Bu ifâde, mü’minin asıl sığınma noktasıdır. Nefis kötüdür; ama Allâh’ın rahmeti nefsi disipline edebilir. Mü’min sürekli «yâ Rab, beni nefsimin kötülüğünden koru; Senin rahmetine sığınırım» demelidir. Bu duâ olmazsa, mü’min nefsin kölesi kalır.

Allâh’ın Koruması — Nasıl Kazanılır?

Allâh’ın koruması nasıl kazanılır? Üç yolla: 1) Nefsi temize çıkartmamak — alçakgönüllü olmak. 2) Sürekli Allâh’a sığınmak — duâ ve niyâz. 3) İbâdetlerine sebât etmek — namaz, oruç, zikir. Bu üç şey bir arada uygulandığında, Allâh mü’mini korur. Korumadan yola çıkmak tehlikelidir.

Modern Müslümanın Hatası — Kendini Temize Çıkartmak

Modern müslümanın hatası, kendini temize çıkartmaktır. «Ben iyi bir müslümanım, ben ibâdetlerimi yapıyorum, ben hatalı değilim» düşüncesi yaygındır. Bu, gizli bir kibirdir. Halbuki gerçek mü’min sürekli kendi nefsinin kötülüğünü görür; ve Allâh’a sığınır. Bu fark çok önemli; ve modern müslüman bunu yeniden öğrenmelidir.

Tevâzu — Korumanın Anahtarı

Tevâzu, korumanın anahtarıdır. «Allâh tevâzu gösterene yüceltir» (hadîs). Tevâzulu mü’min kendi nefsinin kötü olduğunu kabûl eder; başkalarıyla mukâyese yapmaz; «ben şu kişiden daha iyiyim» demez. Bu tevâzu Allâh’ın korumasını celb eder. Kibirli mü’min ise Allâh’ın koruması dışında kalır; ve nefsin kölesi olur.

İstiğfâr — Sürekli Talep

İstiğfâr — sürekli mağfiret talebi. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem günde 70-100 kez istiğfâr ederdi. Bu, nefsi temize çıkartmamanın bir tezâhürüdür. «Ben tamam değilim, eksiğim, beni affet» mesajı. Mü’min de günde defalarca istiğfâr etmelidir. Bu, kalbi hem temiz tutar hem de Allâh’ın korumasını celb eder.

Niyâz — Allâh’ın Koruması Altında Olmak İçin

Niyâz: «Yâ Rab, beni Senin koruman altında olan kullarından eyle. Nefsimi temize çıkartmaktan beni koru. Hz. Yûsuf aleyhisselâm gibi nefsimin kötülüğünü kabûl etmemi nasîb et. Tevâzu ile süslen kalbimi. İstiğfârı dilimden düşürme. Beni Senin rahmetine sığınan bir kul eyle.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi nefsinin kötülüğünü kabûl edip Allâh’a sığınan kullardan eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Nefs, Tevâzu, İstiğfâr. → Tasavvuf Sözlüğü