Allâh Bir Toplumu Severek Onları Çeşitli Belâlarla İmtihân Eder

Allâh bir toplumu severek onları çeşitli belâlarla imtihân eder. Bu, hikmet dolu bir prensiptir. Belâ — sıkıntı, hastalık, ekonomik kriz, savaş — gibi şeyler. Allâh bir toplumu sevdiğinde, onları imtihân eder; ve bu imtihân onları olgunlaştırır. Belâ Allâh’ın gazabı değil; bâzen sevgisinin tezahürüdür. Bu hakîkati anlamak önemli.

Belâ — Sevginin Tezahürü

«Belâ Allâh’ın gazabıdır» düşüncesi yarım. Bâzı belâlar gerçekten gazaptır; ama bâzıları sevginin tezahürüdür. Hz. Peygamber «Belânın büyüklüğü ecrin büyüklüğü kadar; Allâh bir kavmi severse onları belâ ile imtihân eder» buyurmuştur. Yâ’nî sevdiğine belâ verir; ki onlar mertebe kazansın.

Peygamberlerin Belâları — En Büyük

Peygamberlerin belâları en büyüktü. Çünkü Allâh onları en çok severdi. Hz. Mûsâ Firavn’ın zulmüne; Hz. İsâ kavminin inkârına; Hz. Muhammed Mekkelilerin işkencesine maruz kaldı. «Belânın en büyüğü peygamberlere; sonra evliyâya; sonra benzerine» Hz. Peygamber’in sözü. Belâ derecesi sevgi derecesi gibi.

Toplumsal Belâlar — Aynı Prensip

Toplumsal belâlar da aynı prensiple izah edilir. Bir İslâm toplumu sıkıntıya düşerse — bunlar gazap olabilir, sevgi de olabilir. Eğer toplum Allâh’a bağlı ve belâ ile arınıyorsa — sevgi. Eğer Allâh’a sırt çevirmiş ve belâ ile cezâlanıyorsa — gazap. Toplum tavrına bağlı.

Belânın Faydaları — Olgunlaşma

Belânın faydaları olgunlaşmadır. Mü’min belâ ile sabretmesini öğrenir; sebatını kuvvetlendirir; Allâh’a yakınlaşır. Belâ olmadan kimse olgunlaşmaz; konfor ham kalmaktır. Allâh sevdiklerini ham bırakmaz; belâ ile olgunlaştırır. Mü’min bu hakîkati bilerek belâya razı olur.

Belâ Karşısında Sabır — Ecir

Belâ karşısında sabretmek büyük ecirdir. «Sabredenleri Allâh sever» (Âl-i İmrân 146). Mü’min belâ karşısında sabrederek Allâh’ın sevgisini kazanır. İsyân ederse — kaybeder. Bu yüzden belâ ânında en önemli vazîfe sabır. Sabırla beraber tövbe ve duâ — üçü birden.

Belânın Sebebini Aramak — Önemli

Mü’min belâ geldiğinde sebebini araştırmalı. Eğer günahı yüzünden geldiyse — tövbe gerek. Eğer denenmek için geldiyse — sabır gerek. Bu ayırımı yapmak için kendini sorgulamalı. Hz. Ömer ibnü’l-Hattâb belâ gelince «Yâ Rab, hangi günahımız sebebiyle?» derdi. Bu, doğru tavırdır.

Niyâz — Belâya Doğru Yaklaşan Mü’min

Niyâz: «Yâ Rab, bana gelen belâları sabırla karşılamamı nasîb et. Eğer sevdiğin için imtihân ediyorsan, beni de o kullar arasına kat. Eğer günahım yüzünden geliyorsa, tövbemle affet. Belâdan kaçmaktan değil, belâdan ders almamı nasîb et. Sabır + tövbe + duâ üçlüsünü yaşamamı sağla.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi belâda olgunlaşan mü’minler eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Belâ, İmtihân, Sabır. → Tasavvuf Sözlüğü