Koku ve Mânevî İdrâk

Koku deyip geçmeyin. Hz. Peygamber (s.a.v.), Üveys el-Karanî için buyurdu: “Üveys’in şefâatini isteyin.” Veysel Karanî gelip kapıdan döndüğünde, Allah Resûlü onun kokusunu kapıda buldu: “Kim geldi?” dedi. “Veysel Karanî geldi” dediler.

Koku deyip geçmeyin Hakkında

İbrâhîm ve İsmâîl Kıssası

İsmâîl (a.s.), İbrâhîm’in (a.s.) kokusunu aldı. İbrâhîm geldi oğlunun yanına; birinci eşi onu buyur etmedi, insanca davranmadı, tepeden baktı, içeri dâvet etmedi. Burnu kok almıyordu — gözü kör, hem Peygamber hem de kocasının babası olduğunu fark etmedi.

İbrâhîm yürüdü gitti, dedi: “Söyle İsmâîl’e, kapının eşiğini değiştirsin.” İsmâîl eve geldiğinde İbrâhîm’in kokusunu aldı — onun kokusuna aşinâydı — “Bana benzeyen kim geldi eve?” dedi.

Kaynaklar

Hadîs: “Üveys’in şefâatini isteyin” — Müslim, Fedâilü’s-Sahâbe

Genel: İbrâhîm-İsmâîl kıssasında kokunun mânevî idrâk ifâdesi olarak kullanılması — Kur’ân kıssaları

Bu metin, Mustafa Özbağ Efendi’nin sohbet kaydından yazıya aktarılmış ve tez formatında düzenlenmiştir. Orijinal video kaydı: https://www.youtube.com/watch?v=lrdoM6atgfg

İlgili Sözlük Terimleri: Ashâb-ı Kirâm. → Tasavvuf Sözlüğü’nün tamamı