Önemli Olan Tövbe Edip Geri Dönebilmektir — Allâh Tövbe Edenleri Sever
Önemli olan tövbe edip geri dönebilmektir; Allâh tövbe edenleri sever. Bu, ümit kapısıdır. Mü’min günah işleyebilir; insan olarak hatâ yapar. Önemli olan günahta kalmamak; tövbe edip dönmektir. Allâh tövbe edenleri sever; ve onları affeder. «Allâh çokça tövbe edenleri ve çokça temizlenenleri sever» (Bakara 222). Bu âyet mü’mini cesâretlendirir.
Günah — İnsan Hâli
Günah insan hâlidir. «Her insan hatâ eder; en hayırlı hatâ yapanlar tövbe edenlerdir» Hz. Peygamber’in hadîsi. Yâ’nî hatâ kaçınılmaz; ama tövbe seçimimiz. Hatâ yapan ama tövbe etmeyen — günahta kalır. Hatâ yapan ve tövbe eden — temizlenir. Fark — tövbe.
Geri Dönmek — Tövbenin Mânâsı
«Tövbe» Arapçada «geri dönmek» demektir. Yâ’nî mü’min günahtan Allâh’a geri döner. Bir yolda gidiyorken yanlış olduğunu farkedip geri dönmek gibi. Bu dönüş kalpten olmalı; sâdece dil ile değil. Pişmânlık + dönüş + bir daha yapmama kararı — gerçek tövbe.
Allâh Tövbe Edenleri Sever — Müjde
Allâh tövbe edenleri sever — bu büyük bir müjdedir. Mü’min ne kadar günahkâr olsa, tövbe ederse Allâh affeder; ve sever. Allâh’ın rahmeti gazabını öncelir. Mü’min bu rahmeti bilerek tövbe etmeli; ümitsizliğe düşmemelidir. «Allâh’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin» (Zümer 53).
Tövbenin Şartları — Pişmânlık, Terk, Karar
Tövbenin üç şartı vardır: 1) Pişmânlık — yaptığına pişmân olmak. 2) Terk — günahı bırakmak. 3) Karar — bir daha yapmamaya karar vermek. Eğer günah kul hakkı içeriyorsa, bir dördüncü şart eklenir: Helâlleşmek. Bu şartlar tamamlanırsa, tövbe sahih.
İstiğfâr — Günlük Tövbe
İstiğfâr — günlük tövbe. «Estağfirullâh» — «Allâh’tan af dilerim» demek. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem hatâsı olmadığı hâlde günde 100 kez istiğfâr ederdi. Mü’min de günlük olarak istiğfâr etmeli; fark etmediği günahları için bile. Bu istiğfâr kalbi temiz tutar.
Tövbe Edenler — Allâh’ın Sevgilisi
Tövbe edenler Allâh’ın sevgilileridir. Allâh günah işleyen ama tövbe eden kulu, hiç günah işlememiş gibi temizler. Hattâ bâzı rivayetlerde «tövbe edilen günah Allâh için sevimlidir» denilir. Çünkü tövbe Allâh’a yöneliştir; ve Allâh yönelene yöneliyor. Bu, ümidin kapısıdır.
Ümitsizlik — Şeytanın Tuzağı
Ümitsizlik şeytanın tuzağıdır. Şeytan mü’mini günah işlettikten sonra «artık Allâh seni affetmez» der; ümitsizliğe düşürür. Bu yalan; çünkü Allâh’ın rahmeti sınırsız. Mü’min ümitsizliğe düşmemeli; ne kadar günah işlerse işlesin tövbe kapısı açıktır. Bu kapı son nefese kadar açık.
Niyâz — Tövbe Eden Bir Kul
Niyâz: «Yâ Rab, beni tövbe eden, Sana geri dönen bir kul eyle. Günahlarımdan pişmân olmamı, terketmemi, bir daha yapmamaya karar vermemi nasîb et. Günlük istiğfâr ehli olmamı nasîb et. Tövbe edenleri sevdiğin müjdesini hatırlatarak ümitsizlikten beni koru. Affedip sevdiğin kullar arasına beni de kat.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi tövbe ehli kullardan eylesin.
Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Tövbe, İstiğfâr, Rahmet. → Tasavvuf Sözlüğü