Sevgisizlik İnsanı Helâk Eder; Sevgi İnsân-ı Kâmil Eder

Sevgisizlik insanı helâk eder; sevgi ise insanı insân-ı kâmil eder. Bu, tasavvufun temel ilkelerinden biridir. Sevgisiz insan kuru, sert, soğuk, yıkıcı olur; ve sonunda kendini ve etrafını helâk eder. Sevgi dolu insan ise yumuşak, sıcak, yapıcı olur; ve hem kendi hem de etrafı için bir nimete döner. Sevgi gönlün yakıtıdır.

Sevgisizlik — Modern Hastalık

Sevgisizlik modern insanın hastalığıdır. Ekranlar, hız, rekâbet, bireysellik — bunlar sevgiyi öldürür. Modern insan başkalarını sevmiyor; ailesini sevmiyor; hattâ kendisini sevmiyor. Bu sevgisizlik depresyon, intihar, şiddet olarak dışa vurur. Bütün toplum bu hastalıktan muzdarip. Çözüm sevgiyi yeniden öğrenmektir.

Allâh Sevgisi — Bütün Sevgilerin Kaynağı

Allâh sevgisi bütün sevgilerin kaynağıdır. Allâh’ı seven, O’nun yarattıklarını da sever. Allâh’ı sevmeyen, kimseyi sevemez; çünkü sevginin kaynağı kurumuştur. Mü’min önce Allâh’ı sevmeyi öğrenmeli; sonra başkalarını seveceği kaynaktan beslenecektir. Bu sıralama önemli.

Hz. Peygamber Sevgisi — İkinci Mertebe

Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem sevgisi ikinci mertebedir. «Sizden biriniz, ben kendisine babasından, evlâdından ve bütün insanlardan daha sevgili olmadıkça, gerçek îmâna kavuşmaz» (Buhârî). Yâ’nî gerçek îmân Hz. Peygamber sevgisini gerektirir. Bu sevgi mü’mini hem mâneviyâtla doldurur, hem de sünnete uymasını sağlar.

Aile Sevgisi — Toplumsal Temel

Aile sevgisi toplumsal temeldir. Anne, baba, eş, çocuk, kardeş — bunlara sevgi göstermeden ümmet sevgisi olmaz. Hz. Peygamber «Sizin en hayırlınız, ailesine en hayırlı olanınızdır» buyurmuştur. Aile sevgisi sahih ise dışa da yansır. Aile sevgisi yoksa, ne kadar dışa sevgi gösterilirse gösterilsin, sahte kalır.

İnsân-ı Kâmil — Sevginin Meyvesi

İnsân-ı kâmil sevginin meyvesidir. Sevgi olmadan kâmil olunmaz. Tasavvufun hedefi insân-ı kâmildir; ve bu hedefe sevgi ile varılır. Mü’min Allâh’ı, Peygamber’i, mü’minleri, hattâ Allâh’ın bütün yarattıklarını sevmeyi öğrenirse — kâmil olur. Bu, çiçekleri sevmek, hayvanları sevmek, tabiatı sevmeye kadar uzanır.

Helâk Eden Sevgisizlik — Misaller

Helâk eden sevgisizlik misalleri çoktur. Firavn — sevgisiz idi; helâk oldu. Karûn — sevgisiz idi; helâk oldu. Ebû Cehl — sevgisiz idi; helâk oldu. Hepsi kendi sevgisizlikleri içinde boğuldu. Bugün de sevgisiz kalanlar boğulur. Bu, târihî bir kanundur. Mü’min bu kanundan ders almalıdır.

Niyâz — Sevgi Dolu Bir Kalp İçin

Niyâz: «Yâ Rab, beni sevgi dolu bir kul eyle. Sevgisizlikten beni koru; ki helâk olmayayım. Önce Seni sevmemi, sonra Peygamber’ini sevmemi, sonra mü’minleri sevmemi nasîb et. Aile sevgisinden başlayıp ümmet sevgisine, oradan da bütün yarattıklarına yayılan bir sevgi ver. Sevgi ile insân-ı kâmile ulaşmamı sağla.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi sevgi dolu mü’minler eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Sevgi, İnsân-ı Kâmil, Muhabbet. → Tasavvuf Sözlüğü