İnsan Âlem-i Kebîrdir — Büyük Âlemin Küçük Modeli
İnsan âlem-i kebîrdir — yâ’nî büyük âlemin küçük modeli. Tasavvufî bir hakîkat. Kâinâtta ne varsa, insanda da bir karşılığı var. İnsan mikro-kozmosdur; kâinât makro-kozmos. İnsan kendisini tanırsa, kâinâtı tanır; kâinâtı tanırsa, Allâh’ı tanır. «Kendini bilen Rabbini bilir» tâbîri bu hakîkati ifâde eder.
Mikro-Kozmos İnsan
İnsan bir mikro-kozmosdur. Vücudunda bütün kâinâtın işâretleri var. Suyun döngüsü kanın döngüsü gibi; nefes alma rüzgâr gibi; sıcaklık ateş gibi; iskelet toprak gibi. Bu denge insanın kâinâtın küçük modeli olduğunu gösterir. Klasik tasavvuf bunu derinden işlemiştir.
İnsan Allâh’ın Aynası
İnsan Allâh’ın bir aynasıdır. Allâh kendisi insanı sevdiği için yarattı; ve onu kendisinin yansıması yaptı. İnsanın merhameti, ilmi, irâdesi — Allâh’ın sıfâtlarından yansıma. Tabii Allâh’ın gibi sınırsız değil; sınırlı. Ama yine de bir yansıma. Bu, insanın özel değerini gösterir.
«Kendini Bilen Rabbini Bilir»
«Men arefe nefsehu fekad arefe Rabbehu» — kendini bilen Rabbini bilir. Bu söz Hz. Ali’ye atfedilir; ve tasavvufun temel prensiplerinden. Yâ’nî mü’min kendi nefsini, rûhunu, kalbini tanırsa — Allâh’ı tanır. Kendini bilmek başlangıçtır.
İnsanın Üç Boyutu
İnsan üç boyutludur: 1) Beden — maddî yön. 2) Nefs — psikolojik yön. 3) Rûh — manevî yön. Beden topraktan; nefs ateş ve sudan; rûh ilâhî. Üçü bir arada insanı oluşturur. Bedeni beslemek kolay; nefsi terbiye etmek zor; rûhu doyurmak mâneviyâtla. Mü’min üçünü dengeli yaşatmalı.
İnsan Halîfedir
Allâh «Ben yeryüzünde bir halîfe yaratacağım» (Bakara 30) buyurmuştu. İnsan Allâh’ın halîfesi — yeryüzünde O’nun temsilcisi. Bu özel bir mertebe; sorumlulukla gelir. Halîfe Allâh’ın kanunlarını uygular; kâinâtta adâleti kurar. Modern mü’min bu sorumluluğu unutmamalıdır.
Eşref-i Mahlûkât
İnsan «eşref-i mahlûkât» — yaratılmışların en şereflisidir. «Biz hakîkaten Âdemoğullarını şerefli kıldık» (İsrâ 70). Bu şeref — sorumluluk içerir. Şerefini koruyan insan en yüksek; kaybeden en düşük. Hayvanlar bile insandan üstün olabilir bâzen — eğer insan şerefini kaybetmişse.
İnsanın Kemâl Potansiyeli
İnsanın kemâl potansiyeli sınırsızdır. Hayvan sâbittir; meleğin mertebesi sâbittir; ama insan yükselebilir veya düşebilir. Yükselen insân-ı kâmil olur — melekleri geçer. Düşen — hayvanlardan aşağı düşer. Bu seçim insanın elinde. Mâneviyât yolunda ilerlemek insanın özel bir lutfu.
Niyâz — Âlem-i Kebîr Olduğunu Bilen Mü’min
Niyâz: «Yâ Rab, beni âlem-i kebîr olduğumu bilen bir kul eyle. Kendimi tanıyarak Seni tanımamı nasîb et. Beden, nefs, rûh — üçünü dengeli yaşatmamı sağla. Halîfe sorumluluğumu yerine getirmemi nasîb et. İnsân-ı kâmil mertebesine doğru ilerlememi nasîb et. Eşref-i mahlûkât şerefimi koruyan bir mü’min yap.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi kemâle ulaşan mü’minler eylesin.
Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: İnsan, Âlem-i Kebîr, Halîfe. → Tasavvuf Sözlüğü