Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette «Allâh ğayûrdur (kıskançtır); ve mü'mîn de kıskançtır» (Buhârî, Nikâh 107) hadîsi şerîfini esâs alarak Cenâbı Hakk'ın manevî mahremin ulu orta paylaşılmasını istemediğini tafsîl eder. Allâh kullarının harama gitmesini istemez; mü'mîn de eşinin harama yaklaşmasını istemez. Bu hâdise yalnız zâhirî helâlharam dâiresinde değil, manevî mahremiyet dâiresinde de geçerlidir. Seyri sülûk yapan bir kimsenin manâ perdelerinde gördüklerini ulu orta paylaşması manevî bir «mahremin ifşâsı»dır; ve bu yasağa muhâlefet etmek sırrullah edebine aykırıdır. Sohbette aynı zamanda rüyâ ve manevî hâl paylaşımının ehemmiyet ve ölçüleri, sırrullah olmuş kâmil zâtın hâli, ve dervişlik ehlinin sözle değil amelle yürümesi gereği de îzâh edilmektedir.

Allâh Ğayûrdur ve Mü'mîn Ğayûrdur

Mustafa Özbağ Efendi sohbete Buhârî, Müslim, Tirmizî, ve Ebû Hüreyre'nin naklettiği muazzam hadîsi şerîfi mihver alarak başlar: «Allâh ğayûrdur (kıskançtır); mü'mîn de ğayûrdur. Allâh'ın ğayreti, mü'mînin Allâh'ın haram ettiği şeyi yapmasıdır» (Buhârî, Nikâh 107; Müslim, Tevbe 36). Bu hadîs Cenâbı Hakk'ın esmâ-i hüsnâsından bir tezâhürü ortaya koyar. Cenâbı Hakk'ın bu sıfatı Hakk'ın bütün âlemlerden ileri gittiğini ifâde eder; ve bütün âlem de bu sıfattan nasîb almıştır. Mü'mîn de bu nasîb sebebiyle ğayûrdur; lâkin onun ğayreti eşinin harama yaklaşmamasını istemekle sınırlıyken, Cenâbı Hakk'ın ğayreti kullarını her türlü manevî mahremin ihlâlinden korumak biçimindedir.

Manevî Mahremin Ulu Orta Paylaşılmaması

Mustafa Özbağ Efendi hadîsi şerîfin manevî tezâhürünü ortaya koyar: madem Cenâbı Hak ğayûrdur ve mahremin ifşâsını istemez, o halde manevî ilimlerin de ulu orta dökülmesini istemez. Cenâbı Hak manevî ilimlerini gizli tutmuş, bunları ehline tahsîs etmiştir. Bu sebeple sufînin manâ perdelerinde gördükleri ehline ehlince anlatılır; ulu orta hiçbir kimseye anlatılmaz. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Sizin için yâdedilenden; size azlık olan ilimden başkası verilmemiştir» (İsrâ 17/85) buyurmuştur. İlmin ekserisi gizli tutulmuştur; ve bu gizliliğin sebebi manevî hikmettir. Manevî sırrı ulu orta dökmek hem o sırrın bereketini kaldırır, hem de ehil olmayanların yanlış anlamasına yol açar.

Sınır Tanımayan Lânetlenmiş Devletler

Mustafa Özbağ Efendi sohbette güncel bir misâl ile Cenâbı Hakk'ın koyduğu sınırları tafsîl eder: nasıl ki bir tarlanın sınırı vardır, Cenâbı Hakk'ın da sınırları vardır; nasıl ki ülkelerin sınırları vardır, mâne devletlerin de sınırları vardır. Sınırı tanımayan küstahtır, hadsizdir, ve Cenâbı Hakk'ın lânetine müstehak olur. Misâl olarak siyonist devletin Gazze'yi boşaltmaya çalışıp Sînâ çölüne doğru sürmek istemesi, ve Mısır gibi bir devleti tanımayarak komşu sınırları ihlâl etmesi zikredilir. Bunlar sınır tanımayan, küstah, edepsiz, terbiyesiz, ve zâlim hâdiselerdir. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Allâh haddi aşanları sevmez» (Bakara 2/190) buyurmuştur. Mü'mîn de manevî sınırlara saygı duymakla mükelleftir; ve manevî mahremin sınırlarını çiğnemekten Cenâbı Hakk'a sığınır.

Mü'mîn Mü'mînin Aynasıdır

Mustafa Özbağ Efendi hadîsi şerîfin Müslüman değil mü'mîn dediğine de dikkati çeker: «Mü'mîn mü'mînin aynasıdır» (hadîsi kudsî mealinde) buyurulmuştur. Çünki mü'mîn Cenâbı Hakk'ın Mü'mîn ismi şerîfinin tecellîsinin bulunduğu bir kuldur. Cenâbı Hak Mü'mîn isminin tecellîsinin bulunduğu bir kulu kıskanır; onun harama gitmesini, manevî bir kayıba uğramasını istemez. Bu sebeple manevî mahremiyetinde de onu korur. Bir mü'mîn manâ perdelerinde gördüklerini ulu orta paylaşırsa, kendi manevî mahremine ihânet etmiş olur; ve Cenâbı Hakk'ın ğayretini celbetmiş olur. Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye yolunun temel edebi de bu mahremiyete riâyet etmektir.

Rüyâ ve Manevî Hâl Paylaşımının Edebi

Mustafa Özbağ Efendi sohbette muazzam bir nasîhat verir: rüyâlarınızı ulu orta paylaşmayın herkese. «Rüyâ anlatacağım, hâl anlatacağım» diye uğraşanlar bu mes'elenin sırrına vâkıf olmayanlardır; veyâ kendilerine bu konuda ayrı hava vermek isteyenlerdir. «Seni dün akşam rüyâmda gördüm» diye birisinin yanına yanaşıp kendisine yer edinmeye çalışan kimse manevî sırrı faş etmeye çalışıyor demektir. Sen ulu orta anlatamazsın; eğer ulu orta anlatıyorsan manevî sırları faş ediyorsun; ve mü'mîn manevî sırrı faş edemez. Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Rüyâ tâbîr edildiği gibi gerçekleşir; tâbîr edilmedikçe kuşun ayağındadır» (Ebû Dâvûd, Edeb 88; Tirmizî, Rü'yâ 6) buyurmuştur. Rüyâ susulu yorsa hikmet vardır; ısrâr edilirse fitne çıkar.

Hakka'l-Yakîn Sâhibi: Sırrullâh Olmuş Zât

Mustafa Özbağ Efendi sohbette manevî makâmların zirvesini ortaya koyar: bu işin bir tabakası daha üstüdür — hakka'lyakîn olanlar; onlar manevî tecellîyâtı sır olarak tutarlar. Cenâbı Hak ğayûrdur, o sırrı tutması gerekir. Bu kimse daha öncesinden sınavdan geçmiştir; o sırdır artık; tâbîri câizse sırrullâh olmuştur. Sırrullâh olduğunda da ne söyleneceği ne söylenmeyeceği manevî emirle hareket eder. Söylenmesi gerekenleri söyler, söylenmemesi gerekenleri söylemez. Bu kimse manevî teyîd ve manevî vazîfe sâhibidir; ve onun her sözü manevî bir hikmet üzerine binâ edilmiştir. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Yakîne kavuşuncaya kadar Rabbine ibâdet et» (Hicr 15/99) buyurmuştur; ve bu yakîn ilmi yakîn, aynı yakîn, ve hakka'lyakîn olarak üç tabakaya ayrılır.

Edep Edip Susmasını Bilmek

Mustafa Özbağ Efendi sohbetin sonunda dervişlik yolundaki nefis terbiyesinin ehemmiyetini şöyle vurgular: «Edep edip 'bu kadarmış' deyip de susma yok sanki.» Tüketim toplumunun psikolojisi devam ediyor: alışmış ya bakkaldan bir alır gibi bizden de alacak. Sûfî de olsa, dervişlik tasaya tasaya yapılmaz; mü'mîn üstâdına teslîm olur, ne diyorsa yerine getirir. Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Resûl size ne verirse onu alın; size ne yasak ettiyse ondan kaçının» (Haşr 59/7) âyeti kerîmesinin tatbîk düstûrunu ortaya koymuştur. Mü'mîn üstâdının verdiği zikri, sünneti, ve âdâbı yerine getirir; ve bu yerine getirme manevî sülûkun temel adımıdır. «Verileni almıyor musun da daha üstüne bakıyorsun?» sorusu mü'minin nefsi muhasebesinin temelidir.

• Kur'ânı Kerîm: İsrâ 17/85; Hicr 15/99; Bakara 2/190; Haşr 59/7; Tahrîm 66/3.
• Sahîhi Buhârî, Kitâbü'n-Nikâh 107, Allâh ğayûrdur hadîsi.
• Sahîhi Müslim, Kitâbü't-Tevbe 36.
• Süneni Ebû Dâvûd, Kitâbü'l-Edeb 88, rüyâ hadîsi.
• Süneni Tirmizî, Kitâbü'r-Rü'yâ 6.
• Süneni Nesâî, Kitâbü'n-Nikâh.
• Süneni İbn Mâce, Kitâbü't-Ta'bîr.
• İmâm Mâlik, Muvatta.
• İmâm Ahmed, Müsned.
• İmâm Râzî, Mefâtîhu'l-Gayb.
• İmâm Kurtubî, el-Câmi'u li-Ahkâmi'l-Kur'ân.
• İbn Kesîr, Tefsîru'l-Kur'âni'l-Azîm.
• İmâm Gazzâlî, İhyâ-u Ulûmi'd-Dîn, ihfâ ve setr bahsi.
• İmâm Sühreverdî, Avârifü'l-Ma'ârif.
• İbn Kayyim el-Cevziyye, Medâricü's-Sâlikîn.
• İmâm Kuşeyrî, Risâle, sırr ve setr bahsi.
• İbn Acîbe el-Hasenî, Mi'râcü't-Teşevvüf.
• Mustafa Özbağ Efendi, Şerhi Virdi Settâr.
• Aziz Mahmûd Hüdâyî, Câmi'u'l-Fadâ'il.
• Mustafâ Özbağ Efendi, Sohbet Serileri, Seyri Sülûk Sohbetleri.

Sohbetin Tasnîfi: Bu sohbet Allâh ğayûrdur ve mü'mîn ğayûrdur hadîsini, manevî mahremin ulu orta paylaşılmaması gereğini, sınır tanımayan lânetlenmiş devletlerin misâlini, mü'mîn mü'mînin aynasıdır kâidesini, rüyâ ve manevî hâl paylaşımının edebini, hakka'lyakîn sâhibi sırrullâh olmuş zâtın hâlini, ve edep edip susmasını bilmenin manevî terbiyesini tafsîl etmektedir.

Kaynak: mustafaozbag.com | Video: YouTube | Seri: Seyri Sülûk Sohbetleri