Kargadan Tavusa: Allah’a Yaslanmanın Dönüştürücü Gücü
Karga çirkinliği, tavus güzelliği temsil eder. Ancak tavusun da derdi vardır: ayakları çıplak ve çirkincedir. İnsan da böyledir; ne denli güzel ve kabiliyetli olursa olsun, kibirlenmemek için bir “ayağını” görmesi gerekir. Karga ahlâkından tavus ahlâkına geçmek mümkündür; bu yol herkese açıktır. İnsan değişen ve dönüşen bir varlıktır; kötüye gitmek isterse kötüye, iyiye gitmek isterse iyiye dönüşür. Cenâb-ı Hak kişinin yöneldiği tarafa yolunu açar; bu irade ona aittir.
Kışın ağaçlar yapraklarını döker, her şey kurur gibi görünür; ancak Cenâb-ı Hak baharda onları yeniden diriltir. Âyet-i kerîmede “Allah’ın rahmetinin izlerine bak: ölümden sonra yeryüzüne nasıl hayat veriyor” buyrulur (er-Rûm 30/50). Ruhta da böyledir: günahlarla kendini öldüren kimse tövbe suyu ve zikrullah ile yeniden dirilir. Gecenin en karanlık noktası aydınlığın başlangıcıdır; kış ölümdür, bahar ise yeniden doğuştur.
Gül Bahçesi ve Bülbül: Kalbin Mânevî Baharı
Tövbe edip zikre devam eden kimsenin kalbi gül bahçesine döner; karga iken gül dalındaki gül olur. Hadis-i şerifte “Rahman’ın kokusu Yemen tarafından gelmektedir” buyrulmuştur. Seher vaktinde bu ilâhî koku kalbi sarar. Allah bir kulunu sevince Cebrâil’e “Ben filancayı sevdim, gök halkına ilân et” der; Cebrâil ilân eder, melekler o kulu sever ve Cenâb-ı Hak o kulun sevgisini mümin gönüllere de ilhâm eder. Böylece kul güzelleşir, sevimli hâle gelir, mânevî baharın içinde gül dalına bülbüller konar.
Bu hâl her an yenidir; Allah eskiyi kullanmaz. Seher vaktinde zikrin zirvesinde insan “hu Hay Allah” derken bulunduğu yeri, zamanı, kendini unutabilir. Bu geçici fenâ hâlleri kalbe bıraktığı izle insanı asıl hedefe yaklaştırır.
Kaynaklar
Kur’ân: “Allah’ın rahmetinin izlerine bak; ölümden sonra yeryüzüne nasıl hayat veriyor. Şüphesiz O ölüleri de böyle diriltecektir.” — er-Rûm 30/50
Hadîs: “İnnî le-ecidu nefeser-Rahmân min qibeli’l-Yemen” — Rahman’ın kokusu Yemen tarafından hissedilir — Ahmed b. Hanbel, el-Müsned; Taberânî, el-Mu’cemu’l-Kebîr
Hadîs: Allah bir kulu sevince Cebrâil’e haber verir, Cebrâil gök ehlini ilân eder, gönüllere o kulun sevgisi yerleştirilir — Buhârî, Bed’ü’l-Halk 6; Müslim, Birr 157
Bu metin, Mustafa Özbağ Efendi’nin sohbet kaydından yazıya aktarılmış ve tez formatında düzenlenmiştir. Orijinal video kaydı: https://www.youtube.com/watch?v=53BlQ-fO7C0
İlgili Sözlük Terimleri: Hâl, Fenâ, Zikir, Kalb. → Tasavvuf Sözlüğü’nün tamamı