Rûhlar Âleminde Cenâb-ı Hak İnsanlara Birbirini Sevdirdi

Rûhlar âleminde Cenâb-ı Hak insanlara birbirini sevdirdi. Bu, klasik tasavvufî bir düşüncedir. İnsanlar bu dünyâya gelmeden önce rûhlar âleminde idi; ve orada bâzı rûhlar birbirini sevdi. Bu dünyâda karşılaştığında o rûhlar birbirini tanır; ve sebepsiz bir sevgi hisseder. Bu, «rûhânî dostluk» tâbîridir. Mü’min rûhânî dostlarını arar; ve onlarla yola çıkar.

Rûhlar Âlemi — Beden Öncesi

Rûhlar âlemi beden öncesi mertebedir. İnsanlar bedenleri olmadan önce rûh olarak vardı; ve Allâh ile «kalû belâ» misâkını yaptılar (A’râf 172). Bu âlemde rûhların hâlleri vardır; bâzıları birbirine yakındır, bâzıları uzak. Bu yakınlık dünyâya gelince de devâm eder; tezâhürü sevgi olarak.

Tanıdık Hissi — Klasik Tecrübe

Bâzı kişiyle ilk karşılaşmada «sanki yıllardır tanıyormuşum» hissi olur. Bu, klasik tasavvufî bir tecrübe. Açıklaması: Rûhlar âleminde tanışmışlar; şimdi dünyâda buluşuyorlar. Bu, asılsız bir hisse değil; tasavvufî bir gerçeklik. Mü’min bu hissi tanır; ve o kişiyle dostluğu derinleştirir.

Mü’min Kardeşliği — Rûhânî Temele Dayanır

Mü’min kardeşliği rûhânî temele dayanır. Mü’minler rûhlar âleminde birbirini sevdiği için bu dünyâda da sevişirler. «Rûhlar üflenmiş ordulardır; tanışan kaynaşır, tanışmayan ayrılır» Hz. Peygamber’in sözüdür. Yâ’nî kardeşliğin altında rûhânî bir tanışma var. Bu, kardeşliği derinleştirir.

Mürşid-Mürîd Bağı — Rûhânî

Mürşid-mürîd bağı da rûhânîdir. Mürîd ilk karşılaştığında mürşidi «tanır» — sanki önceden tanışmış gibi. Bu, rûhânî bir bağdır. Bu yüzden mürîd kolayca mürşide bağlanır; çünkü rûhu zaten bağlıydı. Eğer rûhânî bir bağ yoksa, intisâb mekanik kalır; etkili olmaz.

Rûhânî Dostluk — Sahâbe Misâli

Sahâbenin Hz. Peygamber ile rûhânî dostluğu vardı. Hz. Ebû Bekir Hz. Peygamber’i görür görmez tasdîk etti. Hz. Ömer önce düşmandı; ama içinde bir bağ vardı; sonra mü’min oldu. Bu rûhânî yakınlıklar olmadan tasdîk böyle hızlı olmazdı. Rûhânî dostluk sahâbeyi Hz. Peygamber’in yanında tuttu.

Rûhânî Dostları Aramak — Mü’minin Vazîfesi

Rûhânî dostları aramak mü’minin vazîfesidir. Mü’min sohbetlere gider, ihvân çevrelerine katılır, mâneviyât topluluklarında bulunur. Bu sayede rûhânî dostlarına rastlar. Bu dostlar onun mâneviyât yolunda destek olur. Tek başına yürümek yerine dostlarla yürümek daha kolay; ve rûhânî dostlar bu kolaylığı sağlar.

Niyâz — Rûhânî Dostluğa Mazhar

Niyâz: «Yâ Rab, rûhlar âleminde sevdiğim rûhlarla bu dünyâda tanışmamı nasîb et. Rûhânî kardeşler, dostlar, mürşid arasında olmamı sağla. Bu rûhânî bağı tanımamı ve değerini bilmemi nasîb et. Sahâbenin Hz. Peygamber’le olan rûhânî yakınlığı gibi ben de mürşidimle, ihvânımla rûhânî bir yakınlık yaşayayım.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi rûhânî dost kullardan eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Rûhlar Âlemi, Kalû Belâ, Dostluk. → Tasavvuf Sözlüğü