Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette pîr seviyesindeki zâtlara seyri sülûk esnâsında giydirilen mürşidlik tâcı ile velîlik tâcının farklı şeyler olduğunu tafsîl eder. Velîlik tâcı ayrıdır, mürşidlik tâcı ayrıdır. Bir kısım kimse velîlik tâcı geldiğinde kendisini mürşidi kâmil olduğunu zanneder ve orada kalır. Mürşidi kâmillik tâcıyla velîlik tâcı aynı değildir; mürşidi kâmillik hırkası ile velînin hırkası aynı değildir. Bunlar manevî hâllerdir; bu manevî hâllerin vukûiyyetini ancak ehli tarîkat bilir. Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye yolu da pîr seviyesindeki zâtlara giydirilen bu manevî hilâtların hassâsiyetini, bütün silsilesinin manevî mîrâsı içinde muhâfaza etmektedir.

Velîlik Tâcı Mürşidlik Tâcı Değildir

Mustafa Özbağ Efendi sohbete temel ayrımı net olarak ortaya koyarak başlar: pîr seviyesindeki zâtlara seyri sülûk esnâsında mürşidlik tâcı giydirilir; velîlik tâcı ayrıdır, mürşidlik tâcı ayrıdır. Bu iki tâc farklı manevî makâmların alâmetleridir. Velîlik makâmı Cenâbı Hakk'ın bir kuluna velâyet ihsân etmesi makâmıdır; mürşidlik makâmı ise o velînin başkalarını terbiye etme vazîfesi ile vazîfelendirilmesidir. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Bilesiniz ki Allâh'ın velîlerine korku yoktur; onlar üzülmeyeceklerdir» (Yûnus 10/62) buyurmuştur. Velâyet bir manevî makâmdır; lâkin bu makâm sâhibi başkalarını terbiye etme vazîfesi ile vazîfelendirilmedikçe, mürşidi kâmil değildir.

Velîlik Tâcı Giyenin Yanılması

Mustafa Özbağ Efendi muazzam bir teşhîs ortaya koyar: bir kısım kimse velîlik tâcı geldiğinde kendisini mürşidi kâmil olduğunu zanneder ve orada kalır. Bu hâl manevî yolculuğun bir tehlikesidir. Velâyet ihsânı geldiğinde, kişi bu ihsânı mürşidlik makâmı ile karıştırır ve seyri sülûkunu burada bitirir. Halbuki seyri sülûk velâyetin de ötesindedir. Mürşidlik makâmı Cenâbı Hakk'ın bir velîye verdiği husûsî bir vazîfedir; ve bu vazîfe için manevî hilâtın husûsî olarak giydirilmesi gerekir. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Allâh elçilikle vazîfelendirdiği zâtın gözünü ve gönlünü açar» mealinde buyurmuştur. Mürşidi kâmillik de bu nev'î bir manevî vazîfelendirmedir; ve onu Cenâbı Hakk'ın husûsî bir lütfu olmadan tahsîl etmek mümkün değildir.

Mürşidi Kâmillik Hırkası ile Velînin Hırkası

Mustafa Özbağ Efendi manevî hilâtların ayrımını da tafsîl eder: Allâh o zâta mürşidi kâmillik tâcı giydirince, ona bir de mürşidi kâmillik hırkası giydirilir. Pîr seviyesindekinin hırkası ile velînin hırkası aynı değildir. Bu manevî hilâtların farklı olması, manevî vazîfenin de farklı olduğunu gösterir. Tasavvuf ehli bu manevî hilâtları «hil'at» olarak adlandırır; ve bunlar Cenâbı Hakk'ın evliyâullâha husûsî olarak ihsân ettiği manevî elbiselerdir. Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Allâh'ın öyle kulları vardır ki onları görenler Allâh'ı hatırlar» (Beyhakî; Heysemî, Mecmau'z-Zevâ'id) buyurmuştur. Bu kulların hâli onların manevî hilâtları ile zînetlenmiş olmasından gelir.

Manevî Hâllerin Vukûiyyetini Ehli Tarîkat Bilir

Mustafa Özbağ Efendi sohbette muazzam bir kâideyi vurgular: bunlar manevî hâllerdir; bu manevî hâllerin vukûiyyetini ancak ehli tarîkat bilir. Bu beyân tasavvuf ehlinin manevî makâmları ne kadar ince bir şekilde tahkîk ettiğini ortaya koyar. Manevî hâller akıl ile değil, manevî tecrübe ile bilinir; ve bu manevî tecrübenin sâhibi de ancak silsilesi düzgün, mürşidi kâmilin terbiyesinden geçmiş ehli tarîkattir. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Bilenler ile bilmeyenler bir olur mu?» (Zümer 39/9) buyurmuştur. İlim sâhibi ile cehâlet sâhibi bir olmadığı gibi, manevî hâl sâhibi ile bu hâlleri tatmamış kimse de bir olmaz. Bu sebeple manevî meseleler ehline ehlince anlatılır; ve ehlinden başkasına ifşâ edilmez.

Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye Yolunun Manevî Mîrâsı

Mustafa Özbağ Efendi sohbetin sonunda Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye yolunun manevî mîrâsına işâret eder. Bu yol Şâbânı Velî hazretlerinden, Mustafa Özbağ Efendinden, ve onların silsilesinden gelen pîr seviyesinde manevî tâc ve hırkaların mîrâsını taşımaktadır. Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Sonra Kitâbı kullarımızdan seçtiklerimize mîrâs verdik» (Fâtır 35/32) buyurmuştur. Bu mîrâs Cenâbı Hakk'ın seçtiği zâtlara verilen manevî bir hazînedir; ve bu hazîne silsile yoluyla bir kuşaktan diğerine intikâl eder. Mü'mîn bu silsileye bağlanmakla, ve bu silsilenin manevî mîrâsından nasîb almakla seyri sülûkunu tamâmlama imkânı bulur. Sahte mürşidlik iddiâlarından kaçınmak ve gerçek silsile sâhiplerine teslîm olmak mü'minin manevî vazîfesidir.

Tâc ve Hırka: Manevî Vazîfenin Alâmetleri

Mustafa Özbağ Efendi sohbette tâcın ve hırkanın manevî alâmet oluşunu da tafsîl eder. Tâc başın üzerine giyilen bir hilâttır; manevî olarak da tâc, sâhibinin Cenâbı Hak katındaki manevî makâmının alâmetidir. Hırka ise giyilen bir manevî elbisedir; ve sâhibinin manevî vazîfesinin sembolüdür. Resûli Ekrem efendimiz Üveys el-Karenî hazretlerine kendi hırkasını gönderme niyetini Hz. Ömer ve Hz. Ali radıyallâhu anhümâ vasıtasıyla tatbîk etmiştir. Bu hırka manevî silsilenin başlangıcının bir alâmetidir; ve evliyâullâh arasında bu hırkanın manevî bir bereket taşıdığı kabûl edilir. Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye yolunun manevî hırkası da bu silsilenin bir uzantısıdır; ve bu yolda tâc ve hırka pîr seviyesindeki zâtlara mahsûstur.

• Kur'ânı Kerîm: Yûnus 10/62-64; Fâtır 35/32; Zümer 39/9; Bakara 2/214; Hadîd 57/21.
• Sahîhi Buhârî, Kitâbü'l-Edeb.
• Sahîhi Müslim, Kitâbü'l-Birr ve's-Sıla.
• Süneni Ebû Dâvûd, Kitâbü'l-Edeb.
• Süneni Tirmizî, Kitâbü'z-Zühd.
• Süneni Nesâî, Kitâbü'l-Bey'a.
• Süneni İbn Mâce, Kitâbü'z-Zühd.
• İmâm Beyhakî, Şu'abü'l-Îmân.
• Heysemî, Mecmau'z-Zevâ'id.
• İmâm Râzî, Mefâtîhu'l-Gayb.
• İmâm Kurtubî, el-Câmi'u li-Ahkâmi'l-Kur'ân.
• İbn Kesîr, Tefsîru'l-Kur'âni'l-Azîm.
• İmâm Gazzâlî, İhyâ-u Ulûmi'd-Dîn, velâyet bahsi.
• İmâm Sühreverdî, Avârifü'l-Ma'ârif.
• İbn Kayyim el-Cevziyye, Medâricü's-Sâlikîn.
• İmâm Kuşeyrî, Risâle, velâyet bahsi.
• İbn Acîbe el-Hasenî, Mi'râcü't-Teşevvüf.
• Mustafa Özbağ Efendi, Şerhi Virdi Settâr.
• Aziz Mahmûd Hüdâyî, Câmi'u'l-Fadâ'il.
• Mustafâ Özbağ Efendi, Sohbet Serileri, Seyri Sülûk Sohbetleri.

Sohbetin Tasnîfi: Bu sohbet pîr seviyesindeki zâtlara giydirilen mürşidlik tâcı ile velîlik tâcının farklı olmasını, velîlik tâcı giyenlerin yanılgısını, mürşidi kâmillik hırkası ile velînin hırkasının ayrımını, manevî hâllerin vukûiyyetini ehli tarîkatın bileceğini, Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye yolunun manevî mîrâsını, ve tâc ile hırkanın manevî vazîfenin alâmetleri olduğunu tafsîl etmektedir.

Kaynak: mustafaozbag.com | Video: YouTube | Seri: Seyri Sülûk Sohbetleri