Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Ümmetim arasında Halîlurrahmân Hz. İbrâhîm'in kalbi üzere yürüyen 40 kişi her dâim bulunur; kıyâmet ancak bunların ruhları kabzedildikten sonra kopar» (Ahmed b. Hanbel, el-Müsned) buyurmuştur. Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette, mürşidi kâmillerin her devirde mevcûd olduğunu, manevî hiyerarşinin kıyâmete kadar devâm edeceğini, ve «artık velî kalmadı» diyenlerin aslında kendi kalblerindeki kirle yüzleşmekten âciz kimseler olduğunu îzâh etmektedir. Mü'min, gözünü açıp aramak şartıyla her devirde mürşidini bulur; yeter ki kalbini ayıp ve kibirden temizlesin.

«Velî Kalmadı» Diyenlerin Hakîkati

Her mürşidde kusur bulan, «bu devirde gerçek velî yoktur» diyen kimse aslında kendi kalbindeki kirle yüzleşememektedir. Sûfîlerin tarîfine göre kalbi ayıpla dolu olan kimse her baktığında ayıp görür; kalbi kusurla dolu olan ise her gördüğünde kusur görür. Mustafa Özbağ Efendi bu hakîkati ifâde ederken der ki: «Aynaya bakan kişi kendi yüzünü görür; lâkin yüzünde leke varsa, aynanın bütün leke gösterdiğini zanneder. Aslında lekeli olan ayna değil, kişinin kendi yüzüdür.» Bu yola taş atanları, hâinlik yapanları, ve velîleri inkâr edenleri Cenâbı Hak o yolun dışında bırakır; ve onlar hidâyete erişemezler.

Halîlurrahmân Kalbi Üzere 40 Kişi

Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte, ümmeti arasında Hz. İbrâhîm aleyhisselâmın kalbi üzere yürüyen 40 kişinin her dâim bulunduğunu beyân etmiştir. Bu hadîsi şerîf mürşidi kâmillerin her devirde mevcûd olduğunu açıkça ortaya koyar. Mustafa Özbağ Efendi bu hadîsi şerîfin tafsîlinde der ki: «Halîlurrahmân kalbi, Cenâbı Hakk'ın halîliyyet sırrını taşıyan kalbdir. Bu kalb teslîmiyetin, sadâkatin, fedâkârlığın, ve îmânın zirvesidir. Hz. İbrâhîm efendimiz oğlunu kurban etmeye götürürken bile teslîmiyetinden bir nokta bile sapmamıştır. İşte bu kalbin sâhipleri ümmetin manevî sermâyesidir; ve onların eksilmesi mümkün değildir.»

Abdâl ve 500'ler: Manevî Hiyerarşi

Hz. Ali efendimizden nakledilen hadîsi şerîfe göre Şâm'da 40 abdâl bulunur; bunlardan biri vefât edince Cenâbı Hak yerine bir diğerini koyar. Yağmur onlar sebebiyle yağar, düşmanlara karşı zafer onların hürmetine gelir, ve Şâm ehlinden belâlar onlar vâsıtasıyla def edilir. Hz. Ömer efendimizin oğlu Abdullâh ibn Ömer'in rivâyetinde ise ümmetin en hayırlıları 500, abdâl ise 40'tır; her ikisi de eksilmez. Birisi vefât ettiğinde Cenâbı Hak beş yüzden birini alır, ve yerine başkasını koyar. Bu silsile kıyâmete kadar böyle devâm eder. Mustafa Özbağ Efendi bu hiyerarşinin tasavvuf ehli arasında muhakkak kabûl edilen bir hakîkat olduğunu, ve ümmetin manevî bekâsının bu zâtların yüzü suyu hürmetine devâm ettiğini söyler.

Hikmet ve Manevî Mîrâs

Cenâbı Hak Bakara sûresi 269. âyeti kerîmede «Allâh hikmeti dilediğine verir; kime hikmet verilmişse ona pek çok hayır verilmiştir» buyurur. Mustafa Özbağ Efendi bu âyeti kerîmenin tefsîrinde, hikmetin manevî mîrâsın özü olduğunu, ve mürşidi kâmillerin nesilden nesle bu hikmeti aktararak ümmeti besledikleri îzâh eder. Hikmet, sâdece ilim değildir; ilmin amel ile birleşmesinden hâsıl olan hâldir. Mürşidi kâmiller hem ilim sâhibi, hem amel ehli, hem de hâl sâhibidirler; ve bu üçlünün berâberliği «hikmet» olarak ifâde edilen manevî sermâyeyi teşekkül ettirir. Bu hikmet ümmetin manevî hayâtının damarlarında dolaşan kandır.

«Ümmetim Yağmur Gibidir» Hadîsi

Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte, «Ümmetim yağmur gibidir; evveli mi sonu mu hayırlıdır bilinmez» (Tirmizî, Edeb 81) buyurmuştur. Mustafa Özbağ Efendi bu hadîsi şerîfin tefsîrinde der ki: «Yağmur gökten iner; lâkin gökten inen her damla bereketlidir. Yağmurun ilk damlası mı, son damlası mı bereketlidir, kestirip atılamaz. Aynı şekilde ümmetin de evveli ve sonu, sahâbe ve ahir zaman mü'minleri, kendi devirlerinin bereketleridir. Her devrin kendi velîleri vardır; her devrin kendi mürşidleri vardır.» Bu hadîsi şerîf, «artık velî kalmadı» diyenlerin yüzüne çarpılan bir şamardır; ve mü'min her devirde manevî rehberini bulabilir.

Mürşidi Bulmanın Şartları

Mustafa Özbağ Efendi bu sohbetin sonunda mürşidi bulmanın şartlarını sayar: «Birincisi, niyeti hâlis olmak. İkincisi, kalbi temiz tutmak. Üçüncüsü, gözünü açıp aramak. Dördüncüsü, bulduğunda da edebli durmak. Bu dört şart yerine geldikçe Cenâbı Hak mürşidi mü'mine ulaştırır.» Mü'min mürşidi bulmazsa, kabahâti zamânda değil, kendisinde aramalıdır. Çünki Cenâbı Hak âyeti kerîmede «Bizim uğrumuzda mücâhede edenlere yollarımızı muhakkak gösteririz» (Ankebût 29/69) buyurmuştur. Mücâhede eden, niyeti hâlis olan, ve kalbini temiz tutan mü'min, mutlakâ kendi devrinin mürşidi kâmilini bulur. Mürşidi bulduktan sonra ona edeb ile yapışır, ve manevî yolda terakkî eder.

• Kur'ânı Kerîm: Bakara 2/269; Ankebût 29/69; Tevbe 9/119; Mâide 5/35; Kehf 18/65.
• Hadîs: «Ümmetim arasında Hz. İbrâhîm'in kalbi üzere 40 kişi» — Ahmed b. Hanbel, el-Müsned.
• Taberânî, el-Mu'cemu'l-Kebîr, abdâl rivâyeti.
• Hadîs: Hz. Ali abdâl rivâyeti — Ahmed b. Hanbel, Fedâilü's-Sahâbe.
• İbn Asâkir, Târîhu Dımaşk, abdâl ve 500 rivâyeti.
• Süneni Tirmizî, Kitâbü'l-Edeb, «Ümmetim yağmur gibidir» hadîsi.
• Hakîm Tirmizî, Hatmü'l-Evliyâ.
• İmâm Sühreverdî, Avârifü'l-Ma'ârif, ricâlü'lgayb bahsi.
• İbn Arabî, el-Fütûhâtü'l-Mekkiyye, evliyâ tabakâtı.
• İmâm Şa'rânî, et-Tabakâtü'l-Kübrâ.
• İmâm Gazzâlî, İhyâ-u Ulûmi'd-Dîn, evliyâ bahsi.
• İmâm Kuşeyrî, Risâle, mürşid bahsi.
• İbn Acîbe el-Hasenî, Mi'râcü't-Teşevvüf.
• Mustafa Özbağ Efendi, Şerhi Virdi Settâr.
• Pîr Şâbânı Velî, Sohbet Mecmûası.
• Aziz Mahmûd Hüdâyî, Câmi'u'l-Fadâ'il.
• Hüseyin Vassâf, Sefînei Evliyâ.
• Niyâzî-i Mısrî, Dîvânı İlâhiyât.
• Mevlânâ Celâleddîni Rûmî, Mesnevî-i Ma'nevî, mürşid bahsi.
• Mustafâ Özbağ Efendi, Sohbet Serileri, Mevlid Kandili Sohbetleri.

Sohbetin Tasnîfi: Bu sohbet «velî kalmadı» diyenlerin hakîkatini, Halîlurrahmân kalbi üzere 40 kişiyi, abdâl ve 500'ler manevî hiyerarşisini, hikmetin manevî mîrâs olarak intikâlini, ümmetin yağmur gibi olması hakîkatini, ve mürşidi bulmanın şartlarını tafsîl etmektedir.

Kaynak: mustafaozbag.com | Video: YouTube | Seri: Mevlid Kandili Sohbetleri