Mesnevî 2145. Beyit — “Bu Bâkir Yolu Akla Aykırı, Aklın Hudûdunun Dışında, Kıyâs ve İstidlâle Sığmaz”

Bu akla aykırı gör ve bu görüş her devlet sahibine makbuldür. Buna da dikkat et. Din tamamiyetle akılla kavranabilecek bir şey değildir. İslâm dini olarak konuşuyoruz. Bunu normalde son dönemde sırf akla vurmaya çalışıyorlar. Ama Hz. Pîr diyor ki bu bâkir yolu. Öyle olunca bu yolun normalde sadece akla sığdırmak, bu yolu sadece dîn yolunu akılla işin içinden çıkmanın mümkün olmadığını söylüyor Hz. Pîr. Çünkü ilâhî aşk ve bu ma’nâda dinin gerçek manadaki ma’nâ hakîkati aklın tam olarak çözümleyebileceği bir şey değil. Bunun içerisinde insanın bireyin veya bir Müslümanın yaşamış olduğu dini ma’nâ i’tibâriyle kendi özünde benimsemesi, onu hissetmesi akıl üstü bir şey. Bunu ben akıl dışı olarak tanımlamıyorum.

Akıl üstü olarak görüyorum dini. Sufili de akıl üstü bir anlayış, yaşayış olarak görüyorum. Öyle olunca akıl reddetme noktasında değil, akıl bildiğimiz maddî dünyâda önemli bir unsur. Maddi dünyâda önemli bir unsur. Ama din maddeyi de manayı da içinde barındırır. Mananın içerisinde sırrı barındırır, ma’nânın içerisinde ruhu barındırır. Biz ruh olarak baktığımızda sadece insani bir ruh olarak nitelendiriyoruz. Bu insani ruh olarak da bunu bir dairede tutmamız mümkün değil.

Akıl Ma’nâ Âlemini Anlamakta Yetersizdir — Aşk Akılla Algılanmaz; “Dil ile İkrâr (Akıl), Kalp ile Tasdîk (Ma’nâ)” ve Münâfıklığın Bâtını

Öyle olunca akıl ma’nâ âlemini anlamakta yetersizdir. Akıl aşkı ve aşkın hakikatlerini anlamakta ve yaşamakta yetersizdir. Hz. Mevlânâ yine Mesnevî’sinde akıl aşkı gelince çamura batmış eşek gibi debelendi kaldı da. O yüzden aşkı akılla algılamak, mevcûd akılla algılamak mümkün değildir. Aslında dîni de tam olarak akılla da algılamak mümkün değildir. Hep tekrar eder dururum ya, îmân nedir dediğimizde dil ile ikrâr, kalp ile tasdîk deriz. Dil ile ikrar aklı ilgilendiren bir şeydir. Akılla alakalıdır, hukukla alakalıdır. Kalp ile tasdik ise o kimsenin kendi ma’nâsıyla alakalıdır, kendi iç alemiyle alakalıdır. Biz dışarıdan dil ile ikrâr eden herkesi Müslümân görürüz. Ama o kimse kalbi olarak tam teslim değil ise onda îmânî olarak münâfıklık vardır.

Bir kimse başımızda namaz kılabilir, zâhire namaz kılıyor. Ama o kimse kalbi olarak namaza îmân etmediyse o kimse aslında münâfıkta kendisi. Veyahut da Ramazan orucu oruç tuttuk, o kimse herkes gibi yemekten içmekten kesildi ama kalbi olarak oruca îmân etmediyse o kimse münâfık oldu. burada dîni sadece akılla kavrayıp aklın sınırlarının içerisine koymak ve o sınırların içerisinde dini anlamaya çalışmak, o dîni hapsetmek olur.

Sıfâtî Tecelliyât Akılla Anlaşılmaz — Materializmin 150-200 Yıllık Etkisi ve Aklın Sadece Gördüğüne İmân Etmesi

Veyahut da Cenab-ı Hakk’ın sıfâtî tecelliyâtını akılla çözümlemek, akılla anlamak mümkün değildir. Çünkü sıfâtî tecelliyâtta bir sıfatın içerisine binlerce sıfât koyar Cenâb-ı Hak. Bak, sayısız sıfât koyar. Sen Rahman ismi şerifinin içerisinde sayısız Cenâb-ı Hak’ın ismi şeriflerinin perdeden perdeye geçtiğini görürsün ve sonsuz ismi şeriflerinin var olduğunu görürsün. Bunu akılla algılamak, akılla idrak etmek mümkün değildir. Bunu komple akla bağlamak, o yüzden normalde meseleyi dini daraltmaktan başka bir şey değildir. Ama bu son dönem, son 150-200 yıldır İslâm dünyası Batı’daki materializmin etkisinde kaldığından bizim önümüze hep şunu getiriyorlar. İslâm dini akıl dinidir. İyi, aklın almadığı yeri ne yapacağız biz şimdi?

Buna bir çözüm getir bize. Aklın almadığı bir şey var. Akıl normalde ne öğretirsen onu biliyor. Akıl ne öğretirsen onu biliyor. Akıl dünyâya, material, biz meleklerin varlığını nasıl îmân edeceğiz? Akıl gördüğüne, dokunduğuna, hissettiğine îmân eder. Meleklerin varlığı görülen, duyulan bir şey değil. Görülen, duyulan bir şey. akılla yürüyen için. Melek görünür mü? El cevap görünür. Adamın manası varsa meleği görür.

Melekleri Görme (Cebrâ’îl a.s. Bütün Peygamberlere) — Mürşid-i Kâmile İntisâb ve Zeytinin Terbiyesinden Müminin Terbiyesine

Bütün peygamberler Cebrâ’îl aleyhisselâmı gördü. İyi bir mü’min ise sen de melekleri görürsün. Belki de hemen anında Cebrâ’îl aleyhisselâmı göremezsin ama sonuç olarak melekleri görürsün. Sûfî yolunda yürüyorsa bir kimse, iyi bir sûfî ise Cebrâ’îl aleyhisselâmı da görür. Tabi bize bunlar görünmez olarak anlatılıyor. kim görecek ki bu zamanda? Zamanda değişen bir şey yok. Zaman Allâh’ın, zaman Allâh. Dün nasıl göründüyse bugün de görüyorlar. Sen bir mürşid-i kâmile intisâb etmediysen, e görmezsin. Göremezsin de. Sebeb senin öğretmenin yeterli değil. E görünüyor mu? Evet. Gören de var mı? Evet. Evet. E sen inanma, inanma. Sonuç itibariyle din zâhirden daha fazla manadır. Çünkü o ma’nâya erişmezse kimse o zaman dînin zâhirinde kaldı.

Kabukta kaldı. Cevizin içerisine giremedi. Kabukta kaldığından dolayı cevizin dışındaki acı yeşil kabuğu ceviz zannetti attı. Acı geldi ağzına. Veyahut da zeytine gidin, zeytin daha yeşil. Al, ye ağzına yemesin. Zehir zemberek zeytin. Zehir gibidir, acıdır. Yemem mümkün değil onu. Onu tatlandırman lazım yeşilken kopardıysan. E ne yapıyorlar tatlandırmak için? Ya bağrını yarıyorlar bir güzelce, tuzlu suya yatırıyorlar ya da dövüyorlar bir güzelce, yine tuzlu suya yatırıyorlar. Ondan sonra zeytin tatlanıyor. Habire de suyunu değiştiriyorsun. Veyahut da olgunlaştıysa zeytin siyah, yine yiyemiyorsun. Onu yine tuza yatırıyorsun, terbiye ediyorsun. Terbiye den geçmedikten sonra o lezzetli bir hale gelmiyor.

Mü’min de terbiye edilmesi gerekir. Terbiye edilmezse o mü’min lezzetli bir hale gelmez. O bir sûfî terbiyesinden geçecek. O sûfî terbiyesinden geçince olgunlaşacak. Yenilir hale gelecek. Aranılır hale gelecek. O sûfî terbiyesini almadıysa, o zaman orada terbiyeyi alanlar var da birileri almadıysa, bu da onların tembellikleri, aymazlıkları. Allâh muhafaza eylesin.

Ehl-i Devlet İlâhî Lütfa Mazhar — Bu Zamanda Rüyâ/Peygamber Görme İnkârı, Tarîkat Gruplarının Reddi ve Gâfillerin Mühürlü Kalbi

O yüzden Hazret-i Pîr’nin gerçek manında devlet sahibi dediği, gerçek manında burada demiş ya, her devlet sahibine makbuldür. bu akıl üstü, akıl üstü hakikatler, akıl üstü tecelliyatlar, akıl üstü Cenâb-ı Hak’ın sıfatsal tecelliyâtı, akıl üstüdür. Bunlar her devlet sahibine ne diyor? Makuldür. Çünkü o devlet sahibi dediği, o ilâhî lütfa mazhar olmuş. O ilâhî tecelliyâta mazhar olmuş. Öyle olunca onlar bu hale eriştikleri için bu hakikatleri kabul ederler. Dinin ma’nâ tarafını kabul eder o kimse. Öbürkü red eder. Çünkü neden? O ma’nâ tarafını bilmiyor. O zâhirde kalmış. O avâm Müslümânlardan. Bunu ayrıştırmak çok hoşuma gitmiyor. Ama meselenin anlaşılması için söylüyorum. Adam bu zamanda rü’yâ gören var mı diyor.

Tebessüm ediyorum. Bu zamanda peygamber rü’yâda görülür mü? Tebessüm ediyorum. Bunlar benim sûfîlik yoluna girdiğimden beri duyduğum şeyler. Sebep? Çünkü onlar bu yolu bilmiyorlar. Böyle bir yol olacağını da bilmiyorlar. Böyle bir tecelliyatın olacağını da bilmiyorlar. Hatta bir kısım tırnak içerisinde tarîkat grupları da bilmiyorlar. Onlar bunları duyunca böyle kendilerince, nasıl olabilir böyle bir şey deyip red ediyor. Bildiğiniz red ediyorlar. Neden? Onlar çünkü o ilâhî lütfa mazhar olmamışlar. O ilâhî lütfa ermemişler. Onlar ömürlerinde bir şeyh görmemiş hiç. Mane olarak. Yoksa şeyh görmüştür. Herkes görür. Allâh muhafaza eylesin. Onlar çünkü gâfildirler bu tip insanlar. Biz şimdi onların normalde gâfil olduklarını da biz böyle konuşursak anlarız.

Mesela o bir çokça zikredilen bir âyet-i kerîme var. Farklı farklı versiyonda söylenmiş Kur’ân-ı Kerîm’de. onların kalpleri vardır. hissetmezler, gözleri vardır, görmezler, kulakları vardır, duymazlar. Bazı yerlerde onlar böyle mühürlenmiştir. Bunları zaman zaman sohbetlerde söyleriz. Onlar gâfildirler. Bazı yerde onlar kafirdirler. bu ağır âyet-i kerîmelerde tanımlamalar vardır. Normalde aslında bunları biz zâhir olarak baktığımızda sadece kâfirler için söylendiğini düşünürüz ki kâfirler için söylenmiştir. Bu sadece kâfirler için söylenmiş âyet-i kerîme değildir. Bazı âyet-i kerimeler vardır. Onlar gafildirdir der sonunda. Âyet-i kerimenin sonunda. Gafildir deyince onlar gaflete dalmışlar. Gaflet nedir?

İnsandaki boşluktur. İnsanlardaki böyle disiplinsizliktir. İnsanlardaki gevşekliktir. O zaman bu Müslümânları bağlayan bir âyet-i kerîme. Onlar kâfirdir demiyorsa, gâfildir diyorsa Müslümânları bağlayan bir şey. O zaman Müslümânların içerisinde de ma’nâya gözleri açılmadıysa, ma’nâya kulakları açılmadıysa, ma’nâya kalpleri açılmadıysa, tırnak içerisinde söylüyorum bunu, onlar da gafillerin ta kendileridir. Manaya açılmayan bir göz, ma’nâya açılmayan bir kulak, ma’nâya açılmayan bir kalp sahibi kimse aslında gafilin ta kendisidir. Sebeb din çünkü asıl öz olarak manadan ibarettir. Bütün peygamberler dinin manasını öğretmek için gönderilmiştir.

Peygamberler Yeni Din Değil Ma’nâyı Tazelediler (Âdem→Şît→Nûh→İbrâhîm) — Hz. Ali r.a. “Velîler Dînin Direkleridir Kıyâmete Kadar”

Âdem aleyhisselâm yeryüzüne gönderilirken peygamber olarak gönderildi. Ve o peygamber olarak orada dipdiri dururken aynı kendi sağlığında oğlu Şît peygamber olarak görevlendirildi. Âdem aleyhisselamın peygamberliğinde bir eksiklik yoktu ama insanlar ma’nâ olarak uzaklaştılar. Manadan uzaklaştılar. Cenâb-ı Hak o manayı diri tutmak için Şît’i gönderdi. Şît aleyhisselâmdan sonra Âdem aleyhisselamın dini yeryüzünde devam ediyor. Şît yeni bir dîn getirmedi. Şît’ten sonra da Nûh geldi. Bakın Nûh aleyhisselâm yeni bir dîn getirmedi ama peygamberler manayı yenilemek için gönderildiler hep. Tırnak içerisinde Hazret-i Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem hazretleri İbrâhîmî ve kavmi de İbrâhîmî’ydi ve namaz kılıyorlardı, oruç tutuyorlardı.

İbrâhîmî bir dîne müntesipti İsmâ’îlî’ydi, soyu da İsmâ’îlî’ydi. Diğer İshâk’tan gelenler de Yahûdî olarak nitelendirildi. onlar da Benî İsrâ’îl olarak nitelendirildi. Benî İsrâ’îl peygamberleri de bazı zaman zaman aynı dönemde birkaç tane peygamber vardı. Bunlar da ayrı bir dîn getirmediler. Bunlar da manayı tazelediler. Din orada duruyor çünkü. Çünkü Hazret-i Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem hazretleri vefat ettikten sonra da yine Hadîs-i Şerîf’te Hz. İbn-i Abbâs diyor ya Allâh’ın dostları velîleri onlar dînin direkleri hükmündedir. Dinin direkleri hükmündedir deyince dîn orada dost doğru duruyor. Kur’ân belli, sünnet belli. Bakın Kur’ân belli, sünnet belli. O zaman velîlerin işi dinin ma’nâ tarafını anlatmak, işin ma’nevî tarafını göstermek, dinin ma’nâ tarafını insanlara teblih etmekle hükümlü.

Bir mürşid-i kâmil yeni bir dîn getirici değil, bir mürşid-i kâmil peygamber de değil. Bir mürşid-i kâmil o gün için dinin ma’nâ tarafını anlatacak olan kimse, insanları ma’nâya sevk edecek olan kimse. Ve Cenâb-ı Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem hazretleri onları dînin direği olarak görüyor. Nasıl diyor dağlar dinin dünyanın direği hükmündeyse Allâh dostları da dînin direği hükmündedir. Ve onlar kıyamete kadar yok olmayacaklar. Bir tanesi vefat ederse yerine birisi daha gelecek diyor. Öbürkü de peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in yalanlıyor. Son şeyh bizim şeyhimizdi başka şeyh gelmeyecek diyor. Hz. Muhammed Mustafâ kıyamete kadar velîler eksik olmaz, birisi vefat ettiğinde diğeri atanır birisi gelir diyor ve bunu nakleden ilmin kapısı hükmündeki Hazret-i Ali Efendimiz.

Öbürkü diyor ki bizim şeyhimiz dedi ki benden sonra şeyh gelmeyecek böyle bekleyin. Öbürkü de diyor ki son şeyh bizim şeyhimizdi biz mehdi bekliyoruz. Hazret-i Peygamber’i yalanlıyorlar sallallâhu aleyhi ve sellem’i farkında değiller. Hakikatten uzaklar, hikmetten uzaklar.

Hikmet = Sünnet-i Seniyye — Kalbin Gözü, Kulağı, Aklı; Kalp Aklı Mevcûd Aklın Üstündedir, Zikrullâh Kalbi Açar

Hikmet ne? Sünnet-i Seniyye. Hikmet nedir? Sünnet-i Seniyye’dir. Çünkü Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmelerinde her peygamber için biz onlara bir kitap ve kitabın yanında da bir hikmet verdik de. Ve tırnak içerisinde bütün İslâm uleması bu hikmetin Hz. Peygamberlere vermiş olan sünnet olarak nitelendirilir. Hikmet ne o zaman? Sünnet-i Seniyye. Sen Sünnet-i Seniyye tabi olursan hikmet ehlisin. Sünnet-i Seniyye tabi değil isen hikmet ehli değilsin. Hikmet ehli olursan hakikate erişirsin. Hikmet ehli olmazsan hakikate erişemezsin. Sen dînin hakîkatine, dinin manasına erişmek istiyorsan hikmete tabi olacaksın. Sünnet-i Seniyye tabi olacaksın. O yüzden göz dünyâ ile alakalı görmek içindir. Kulak mevcûd vücut kulağı, dünyevî sesleri duymak içindir.

Akıl dünyâ ile alakalıdır. Akıl mana ile alakalı değildir. Nasıl dünyâ ile alakalı bir göz var ise mana ile alakalı kalp gözü vardır. Nasıl kulak dünyâ ile alakalı ise ma’nâ olarak da kalbin kulağı vardır. Kalbin dil vardır, kalbin aklı vardır. Kalbin aklı vardır. Kalbin aklı mevcûd aklın üstündedir. O yüzden manayı ancak kalp aklı ile anlayabiliriz. Başka türlü anlayamayız. Kalbin aklının harekete geçmesi gerekir. Ama gâfil insanlarda kalp harekete geçmemiştir. Kalp harekete geçmediğinden dolayı onun gözü görmez kördür, kulağı duymaz sağırdır. Gafletinden dolayı kalbin gafletini dağıtacak olan bir tek yegane en kuvvetli iksîr Allâh’ı zikirdir. O zikrullâh olmazsa kalp gafletten kurtulamaz. Rabbim gaflete dalanlardan eylemesin bizlere.

Âmîn.

“Şeytanlarla Canavarlar Insandan Korkup Kaçtı” — Zikrullâh Nûru Şeytânı Yakar, Dervîşin Kalbinde Allâh-Resûl-Üstâd Muhabbeti ve Halaka Âşinâlığı

Şeytanlarla canavarlar nasıl insan korkusundan ve hasetlerinden ürküp adalara ıssız yerlere kaçtılarsa münkirler de peygamberlerin mu’cizelerinden korkup başlarını otların içlerine sokmuştur. Şimdi hayvanlar insanlardan korkuyor, insanlar hayvanlardan korkuyor. Şimdi hayvanlar insanlardan korkar. Gerçek ma’nâda da şeytân, gerçek ma’nâda insandan da korkar. Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede o îmân etmiş, takvâ ermiş olan kullarıma sen bir zarar veremezsin dedi. Zikrullâh meclisine şeytân zarar veremez. Kalpte zikrullâh oluşmuş bir kimseye şeytân zarar veremez. Eyüzü besmele çeken bir kimseye şeytân zarar veremez. Hatta yaklaşırsa o kimsede zikrullâh’ın nûru tecellî ettiyse, o kimsenin kalbinde zikrullâh’ın nûru varsa şeytân onu görmek dahi istemez, yaklaşamaz.

Çünkü zikrullâh’ın nûru onu yakar perîşân eder. Ben o yüzden dervîşlere derim ki şeytân kimmiş ki? Dervişin kalbine şeytân sızamaz çünkü. Çünkü dervîşin kalbinde Allâh’ın zikri vardır, Allâh’ın aşkı vardır, Resûlullâh’ın sallallâhu aleyhi ve sellem hazretlerinin hikmeti vardır, sünneti vardır, onun aşkı muhabbeti vardır. Dervişin gönlünde üstadının muhabbeti vardır. Şeytân oraya giremez. Şeytân orada yer tutamaz. Şeytân oraya tecellî edemez. Zikrullâh kalbinde durduğu müddetçe şeytân senin kalbine dokunamaz. Senin en mahrem yerin kalbindir. Sen kalbini zikrullâh ile meşgul edersen şeytân kalbi burası gibi düşünün. Burada kapının önünde bekler. Ne zaman ki zikrullâh kalbinde kesildi içeri girer langırtak.

Zikrullâh kalpte durduğu müddetçe Allâh’ın aşkı muhabbeti durduğu müddetçe Resûlullâh sallallâhu aleyhi ve sellem hazretlerinin hikmeti kalpte durduğu müddetçe şeytân oraya giremez. Hz. Muhammed Mustafâ’nın sülûk yeti senin kalbinde dolaştığı müddetçe ve o sülûket senin gözünün önünden kaybolmadığı müddetçe şeytân sana dokunamaz. Ne zaman ki o sülûket senin kalbinden çıktı, ne zaman ki o sülûket senin önünden, sağından, solundan görmemeye başladın o zaman şeytân sana galip gelir. Hemen gafletten çık hemen uyan kendine gel hemen zikrullâh’a başla. Tevhidse tevhid Allâh esması ise Allâh, hu esması ise hu, hay esması ise hay, hak esması ise hak hemen zikrullâh’a başla. Başla ki o Muhammed Mustafâ’nın sülûk yeti senin kalbine yeniden tecellî etsin.

Başla ki hemen Cenâb-ı Hak’ın zikrullâh nûru kalbine aydınlasın, sana ferâset versin ve şeytânı normal gözünle gördüğün gibi gör. Şeytân görülmez varlık değil. Melekler görülmez varlık olmadıkları gibi şeytân da görülmez varlık değil. Melekler nasıl Dıhye sûretinde görüldüyse şeytân da insan sûretinde hayvan sûretinde görünür. Bunu tanımlamaya anlayanlar şeytân görülmez der. Veya da kız kız gülerler bak ya deli saçması bu şimdi yarın bir de şeytânı gördüm der. Evet gördüm. Sen görmediğinden dolayı inanmazsın. Evet şeytân görünen bir varlıktır. Senin kalbin harekete geçmediğinden senin kalbinde zikrullâh nûru olmadığından senin kalp dünyanda Hz. Muhammed Mustafâ’nın sülûk yeti bulunmadığından dolayı sen göremezsin.

Evet gaflete daldığından gıybet ettin, dedikodu ettin, iftira ettin, harâm helâl tanımadın, senin mi değil mi bakmadın, işlediğin halde bir de tevbe etmedin, bir de zikrullâh alakasını terk ettin. Ondan sonra dedin ki bunlar deli saçması evet sana öyle geldi. Neden? Senin kalbin gaflete düştü, gözün körüldü, kulağın sağırlaştı, kalbin mühürlendi maneviyata. Kalbin mühürlendi. Kalbin mühürlendiği için sen o şeytânı göremiyorsun. Kalbin mühürlendiği için melekleri de göremiyorsun. Kalbin mühürlendiği için ma’neviyâtı da göremiyorsun. Oysa o ma’neviyât dediğimiz şey efendiler, velîler, mürşid-i kâmiller, sahâbeler, peygamberler, gökteki melekler, mü’min cinliler, değişik gezegenlerde ve değişik atmosferde yaşayan varlıklar, zikrullâh’ın sesini duyduğu zaman birbirlerine seslenirler, sen onu da duymuyorsun.

Gelin gelin aradığımız burada derler. Hadîs-i kudsîyle zabit. Sen o hadîs-i kudsîye de inanılmazsın. Neden? Kalbin mühürlendi çünkü. Onlar birbirlerini müjdelerler. Burada zikrullâh alakası var. Mutat ben derim ya dersleri değiştirmeyin. Günlerini değiştirmeyin. Yerlerini yapabiliyorsanız değiştirmeyin. Neden? Aşina olur ma’neviyât oraya. Az ama devamlı olan ibadet demiş Allâh Resûlü sallallâhu aleyhi ve sellem. Devamlı orada zikrullâh var. Birbirlerini müjdelerler, birbirlerini muştularlar. Perşembe geliyor. Ders olacak gene. Toplanın. Evet her perşembe ders olacak. Gelin onlar da birbirleriyle selamlaşıyorlar orada. Nerede? Zikrullâh alakasında. O dergâhın geçmişleri de buluşuyor orada. Selamlaşıyorlar.

Sarmaşıyorlar. Muhabbet ediyorlar. Birbirlerinin hallerini, ahvalilerini soruyorlar. Ama burası mühürlüyse görmüyor, duymuyor. Benim gibi Allâh Allâh zikrullâh yapıyor. Orada bulunması dahi fayda. Öyle yapsa dahi. Affalıyor. Affalıyor. Ama işin manası var.

Münkir İlâhiyât Profesörleri ve Cemâ’at Liderleri — Hz. Peygamber Mu’cizelerini İnkâr Eden Münâfıklar İslâm’mış Gibi Görünüyor

O yüzden münkirler inkârcılar gaflete düşmüş, kalpleri gaflet noktasından dolayı mühürlenmiş kimseler peygamberlerin mu’cizelerini de kabul etmezler. Kerameti de kabul etmezler. Ve nasıl peygamber sallâllâhu aleyhi ve sellem hazretleri ve geçmiş peygamberlerinin üzerinden mucizeler tecellî ettiğinde münkirler inanmadıysa ona tavrıca ise dinlemedilerse, alkışladılar, görmediler, sırtlarını döndüler. Sen gerçekten delisin, mecnunsun dediler. Kime? Hz. Muhammed Mustafâ’ya sallâllâhu aleyhi ve sellem. Kaçtılar onlardan. Münkür çünkü. Hala da günün münkürleri bizdenmiş gibi görünüp peygamber sallâllâhu aleyhi ve sellem hazretlerinin mu’cizelerini inkâr ediyorlar. Bunlar ilâhiyât profesörü olabiliyor, bunlar kendilerine âlim görebiliyor, bunlar bir cemâ’atin başında hoca efendi olabiliyor, bunların değişik isimleri makamları, bunların değişik böyle ünvanları var.

Hz. Muhammed Mustafâ’nın mu’cizelerini inkâr ediyorlarsa o günkü münkürlerden farkları yok kâfir. O günkü münkirler de kabul etmediler, mu’cizeleri. Şimdiki İslâmmış gibi görünen münâfıklar da kabul etmiyor. Televizyonlarda, sosyal medyada bunları hepinizde okuyorsunuz, görüyorsunuz, öyle değil mi? Evet. Ve susuyoruz. Susuyoruz. Tepkide gösteremiyoruz.

Tepkisiz İslâm Dünyâsı — Filistin’de “Bursa’yı Bombalayacağım, İnegöl’e Gidin” Analojisi; Sarı Saç İngiltere Fâhişe Modası ve Mekke’de Kapı Bayrağı

Tepkisiz bir İslâm dünyası. Tepkisiz, her şeye tepkisiz. Bir kimse dinine hakaret ediyor senin, tepki yok. Filistin’de her gün bombalar yağıyor. Adam canı istediği gibi, canı istediği gibi, soysuz çünkü. Soysuz. Soysuz. Ateş geçim zâhir ediyor, akşamını bombalıyor dalga geçer gibi. Diyor ki Bursa’yı bombalacağım. Ey Bursa halkı, boşaltın Bursa’yı, nereye gidelim? İnegöl’e gidin diyor. Bursa halkı çıkıyor, İnegöl’e doğru yola çıkıyor, yoldakınları bombalıyor. Bursa halkı İnegöl’e sığınacağım diyor, gidiyor. İnegöl’e bombalıyor. Yaptığı bu. İslâm dünyası sessiz, tepkisiz. Çünkü İslâm dünyâsının başındaki elemanlar, Deccâlî sistemin elemanları. Deccalı sistemin. Aynı şey İslâm dünyasındaki âlim hükmündekiler, İslâm dünyasındaki şeh hükmündekiler, İslâm dünyasındaki cemâ’at lideri hükmündekiler.

Tepkisizse, onlar da paralı eleman, satılmış. Ruhları sarışın. böyle kendiliğinden sarışın olanlar bu lafımdan alınmasınlar. bir kadının saçını sarıya boyatması Avrupa’dan gelmedir. O da hûş (fuhşiyât) yapan kadınlar bilinsin diye yasayla saçları sarıya boyatılmıştır. Yasayla. İngiltere’de hûş (fuhşiyât) yapan kadını bundan 100 yıl önce saçının renginden tanırsın. Sarıysa hûş (fuhşiyât) yapıyor, açıktan. Müşrikler zamânında Mekke’de hûş (fuhşiyât) yapan kadınlar kapılarına bayrak asardı. Bu evdeki kadın hûş (fuhşiyât) yapıyor. Evet. Saç rengini sarıya boyayan kadınlar da İngiltere’de şimdi ortalık ayağa kalkacak. Ben sarı saçlılar fâhişe dedim. Ben öyle bir şey demedim. İngilizler diyorlar ki siz hûş yapıyorsunuz parayla o yüzden saçlarınızı sarıya boyayacaksınız.

Sarı saç modası İngiltere’den çıkma. Fahiş şeyler için. Ha şimdi bir kimse zevkine boyuyordur beni ilgilendirmiyor. Ben çıkış noktasını söylüyorum. Kızıyorlar sonra bana bu düşük bel pantolon var ya böyle çok affederseniz o kimsenin kıçına kadar pantolon düşük. Mesela Amerika’da cezâevlerinde eşcinsel kendisinin kadın gibi kullandıranların giymiş olduğu pantolon. Düşük bel modası. Bir gençlerin arasına girdi ya. İlk kim getirdi? Tarkan. Herkes Tarkan modası dedi. Kadını erkeği düşük bel pantolon. Konfeksiyoncular düşük bel modası. Düşük namaza duruyor adamın çatalı görünüyor önden. Ha görünüyor. Kadının görünüyor. Erkeğin görünüyor.

Düşük Bel Pantolon (Tarkan-Eşcinsel Cezâevi Modası) ve Çamaşırla Sokağa Çıkma — Kültür Emperyâlizmi ve Batılılaşma Aldatması

Nereden geldiğine bakmıyoruz biz İslâm dünyası olarak. Kültür emperyâlizmi. Ya bu caiz değil diyemiyorsun. Batı’da çıkıyor. Haydi işçamaşırıyla kadınlar sokağa çıkıyor. Herkes sokağa çıkıyor. Batı’da öyle çünkü. Batılılaşmayı böyle anladık biz. Allâh bizi affetsin. Nasıl münkirler o zaman için peygamberlerin mu’cizelerini reddettiler kaçtılar. Bugünün münkirlerini de peygamberlerin mu’cizelerini kabul etmiyorlar. Hristiyân da kabul etmiyor. Diyor ki Îsâ aleyhisselâm gölün içerisine girdi. Gölde mahsur kalan diyorum gemideki böyle küçük bir kayıktaki mahsur kalanların kayın ucundan tuttu diyorum kenara getirdi. Hristiyân bu. Bunu anlattım. Böyle bakıyor bana. İnanmıyor o. Ben Îsâ aleyhisselâmdan örnek veriyorum.

Onun mu’cizelerinden örnek veriyorum. Hiç duymamış. Materyalist. Şimdi şimdi böyle bir inşâ’allâh uyanırlar da onlar da işin manasına bakarlar.

Hristiyân’ın Hz. Îsâ a.s. Mu’cizesini İnkârı — Bakara 2/88 “Kalplerimiz Örtülüdür” Âyetiyle Aklı İlâhlaştıranlara Çağrı

O yüzden Bakara 2/88. Onlar peygambere bakın Cenâb-ı Hak Kur’ân’da nasıl beyan ediyor bunların halini. Onlar peygambere bizim kalplerimiz örtülüdür söylediklerini anlamıyoruz dediler. Aklımız örtülüdür demiyor Kur’ân. Kafirlerin dilinden söylüyor. Aklımız örtülüdür değil. Ya onlar peygambere bizim kalplerimiz örtülüdür söylediklerini anlamıyoruz dediler. Aslında gerçeklerin üzerini bilerek örtmeleri ve inanmamakta direnmeleri sebebiyle Allâh onlara lanet etmiştir. Bu yüzden pek azı îmân eder. Neden pek azı îmân edermiş? Onlar inanmamakta direndikleri için. Onlar hakikati kabullenmediklerinden dolayı. Allâh sen durduğun yerde senin kalbini mühürlemez. Sen inanmamak için uğraşırsın senin kalbini mühürler.

Senin önüne mu’cizeleri döker Cenâb-ı Hak. Senin önüne sıfatsal tecelliyâtı döker. Senin önüne kerâmetleri döker. Sen hala da inanmamakta direnirsin. O zaman da Allâh’ın lanetine uğramış olursun. Ayeti kerime bu. Ve ne diyorlar? Diyorlar ki bizim kalplerimiz örtülüdür. Bu ayeti kerimeli kalple alakalı ayeti kerimeler beni halden hale geçirir. Burada aklını ilahlaştıranlara söylüyorum. Cenâb-ı Hak diyor ki bizim kalplerimiz örtülüdür. Söyleyenleri, söylenilenleri anlamıyoruz. Kalbin örtülüyse manayı anlamazsın. Reddedersin. Manakulağın tıkalıysa ma’nâ olarak kalbin mühürlüyse manayı anlamazsın. Ondan sonra bir de dersin ki Mustafâ’nın dili çok ağır.

“Mustafâ’nın Dili Ağır” — Sohbete Kendini Vermeyenin Kalbi; Hanzala Hadîsi ve Meleklerin Selâmı

Söylediklerini anlamıyorum. Evet senin kalbin çünkü perdeli. Sen zikrullâh’a kendini vermiyorsun. Sohbete kendini vermiyorsun. Kalbin perdeleri açılmıyor. Kulak ma’nâ olarak açılmıyor. Göz ma’nâ olarak açılmıyor. Açılmayınca bir şeyi anlamıyorsun. İşin manasından uzaksın. İnkâr ediyorsan o zaman mühürlülere benzedin. Allâh muhafaza eylesin. Âmîn. Yoksa Allâh Resûlü dedi ya benim yanımdaki halini korumuş olsanız benim yanımdan çıktığınızda meleklerin size selama durduklarını görürsünüz. Meleklerin sizin size selama durduklarını görürsünüz. Kime dedi? Hanzala’ya dedi. Sen zikrullâh’ta meleklerin sana selam verdiğini görmüyorsan kendi kendini sorgula. Kendi kendini sorgula. Sen semâvâttan ben millet olarak nitelendiriyorum.

O milletin toplanıp geldiğini görmüyorsan kendi kendini sorgula. Evet. Sakın inkâr yoluna gitme.

Dervîşler Arasında Hâl/Rü’yâ İnkârının Küstâhlığı — “Sen Kimsin ki Kardeşinin Halini Reddediyorsun?” Tepeden Bakmanın Kibri

Bazen dervişlerde de şey olur. Birisi bir hal anlatır şimdi. O mu gördü bu hali ya? Bırak inanma ya. Sen neden buna şart düşüyorsun? Sana mı düştü? Senin bununla alakalı bir ilmin mi var? Sen mana ilmine mi kavuştun da bir başkasının görmüş olduğu hali inkâr noktasında duruyorsun? Efendim bazıları var hâl makinası gibi. Evet öyle. Sen neden değilsin kendini sorgula. Veya hatta hâl anlatanı sen küçük görme noktasında nesin ki sen? Sen nesin? Onun halini anlatmasını veya halini küçük görüyorsun. Ne yaptın? O hâl görürken sen de rabutanda onun halini mi gördün? Onun gördüğü hali mi gördün? Veya onun gördüğü hayali mi hayâl edin? Gördün. Bu hayâl edimi dedin. Bu hükmü mü vardın? Küstâh! Küstâh! Sen bu hükmü nereden buldun?

Sen körsün. Herkes mi kör? Görmeyenler kör mü? Ağır geldi. Ağır geldi. O zaman hiç olması inkâr var etme. Duâ et yâ Rabbi benim de kalp gözümü aç. Benim de kalbimi tecelliyatlarıma sar eyle. Benim gönlümde zikrullâh’ın nurunu tesis eyle. Benim kalbimi ferâset nuruna nûrlandır. Benim kalbimi mana alemine bir kapı arala. Bir pencer arala. Ey merhametlerinin en merhametlisi. Gönlümüze tecellî eyle. Gönlümüzdeki karanlığı aydınlığa çevir. Gönlümüzdeki kiri, pası aydınlığa çevir. Biz aciziz. Bizim temizlemeye gücümüz yetmez. Sen tevbe edip de zikredip de zikrettirip de temizlediklerinden eyle. Hiç olmazsa duâ et. Inkar edeceğine duâ et. Inkar edeceğine tevbe et. Küçük göreceğine alkışla. Mübarek olsun de.

Tepeden bakmak, kibirlilik. Kimsin ya sen? Sen bir toplulukun içerisinde parazitsin. Kafirin saldırmasını anlarız. Münafın saldırmasını anlarız. Müşrikin saldırmasını anlarız. Hristiyân’ın yahudinin saldırmasını anlarız. Bu ülkede Sâbiîlerin saldırmasını anlarız. Ermenilerin saldırmasını anlarız. Yahudilerin saldırmasını anlarız. Sosyal medyada Ahmet, Mehmet ismi. Hepsi Müslümân mı zannediyorsunuz? Onların saldırmasını anlarız. Sen aynı dergâhın müntesibisin. Sen neden saldırdın? Senin de kalbin mühürlü gaflet noktasında. O yüzden saldırdın. Tevbe et. Helallık iste. Kendi kendine de sözler bir daha kibirlenmeyeceğim de. Sana büyükler anlatmadı mı ummadığın taş baş yara? Sana büyükler anlatmadı mı ummadığın kimse harâbattır.

Senin küçük gördüğün yâ Rabbi dediğinde Arş’a’lâ’yı neslik eliyordur. Sana öğretmediler mi bunu? Sana anlatmadılar mı bir dervîş kardeşini hor görme kardeş. O gece kalkar yan ağla dön ağla ağlar, sen sınıfta kalırsın. Sen bir dervîş abini hor görme. Sandağı evde bilgisayarda oynarken o dervîşlik yapıyordu. bir mahalle ağzı gibi. Sen kısa dönüden dolaşırken o 28 Şubatçılarla mücadele ediyordu. Sen dur bakalım ya. Kimi hor gördün? Ben bazen derim sonradan ülkücülük kolay.

12 Eylül Öncesi İzmir Ülkücülüğü ve Mustafâ Özbağ Operasyon Hâtırâsı — Abdurrahîm Tufaya Düştü, “Mustafâ Özbağ Kim?” Sorusu

Sen İzmir’de ülkücüyüm de dolaş da göreyim ben seni. Bizim zamanımızda. Şimdi kolay dolaşırsın. Atnalı gibi bozkurtu koy, atnalı gibi üçlalığı koy dolaş. Sen 12 Eylül’den önce dolaş da göreyim ben seni. Sen 12 Eylül’den önce İzmir’de bir dolaş bakalım. Göreyim ben seni ülkücülüğünü. O zaman göreydim seni ülkücülüğünü ben. Sonradan olan ülkücülük kolay. Şimdi de sonradan olan dervîşlik kolay. Bir polis bastı mı seni? Kolay şimdi. Biz basıldık Mustafâ Özbağ kim içinizle diyor böyle bakıyor şimdi. Ben Abdurrahîm’e döndüm. Seni mi soruyor dedim ben Abdurrahîm hemen ayağa kalktı. Aha burada. O da onu Mustafâ Özbağ dedi ben şimdi Mustafâ Özbağ ben oradayım Mustafâ Özbağ kim diyor dedim beni tanımıyor.

Operasyona gelmişler ama beni tanımıyor. Kim diyor soruyor. tufaya düşüyor. Cenâb-ı Hak onu acıya düşürüyor. Ben arkama döndüm baktım Abdurrahîm var. Seni mi soruyor dedim. Bu hemen kalktı Abdurrahîm. Şimdi gel de sen şimdi Abdurrahîm’i birisine eş tut. Kalktı ayağa gitti orada kamera var kimliğin koyuyorsun önüne adını soyadını adresini söylüyorsun bırakıyor seni. Kalktı ayağa gitti ardından bir uzun boylu daha vardı ona da işaret ettim o da kalktı onlar kameraya girdiler ben dışarı çıktım seddar Allâh diye diye. Sanki elime de kimliği aldım sanki ben içeriden çıkıyormuşum gibi çıktım. Yalın ayak başına bak ayakkabıları bile giymedim. Buna sormuşlar bu ne demiş sen Mustafâ Özbağ değilsin değilim demiş.

Mustafâ Özbağ gitti Cenâb-ı Hak uçurdu. Sen onu bir yaşa bakalım. Bunu bir yaşa öyle abilerinizi hor görmeyin büyüklerinizi hor görmeyin onlar çilenin içinden gelme. Onlar her türlü lafın dedikodunun gıybetin içinden gelme her türlü tacizin içinden gelme öyle değil mi İsmâ’îl. E şimdi kalkacak yeni bir dervîş İsmâ’îl’e trip atacak yok kardeş adını bil.

Büyüğe Hürmet, Küçüğe Şefkât Sünneti — Hâl/Rü’yâ Tebrîki; En’âm 6/110 ve A’râf 7/179 “Hayvandan Daha Aşağı”, “Bize Kur’ân Yeter” Aldatması

Şimdi büyüklere hürmet küçüklere sevgi ve şefkat sünnettir. Biz büyüklerimize hürmet ederiz. Küçüklerimiz de sever sayar onlara da şefkat gösteririz. Bu da nedir bu da hikmettir sünnettir. O yüzden bir kimse hâl anlatıyor rü’yâ anlatıyor tebrik et mübarek olsun de o da hâl mi gördü yapma kardeş kendi kalbini karartıyorsun. Allâh muhafaza eylesin. En hama âyet 110 biz onların gönüllerini ve gözlerini çeviririz de daha önce inanmadıkları gibi mu’cizeyi gördükten sonra da îmân etmezler. Neticede biz onları azgınlıkları içinde basiretsiz bir halde dolaşıp durmak üzere kendi hallerine terk ederiz. Sen böyle peygamberlerin ve Peygamber Muhammed Mustafâ’a sallâllâhu aleyhi ve sellemin mu’cizesini inkâr edersen bütün peygamberlerin Âdem’den Muhammed Mustafâ’ya kadar sallâllâhu aleyhi ve selleme kadar peygamberlerin mu’cizelerini inkâr edenler kalplerini mühürletirler Allâh’a ve peygamberlerin mu’cizelerini inkâr edenler îmânî olarak iki yakaları bir araya gelmez.

Velilerin kerametlerini inkâr edenler, müminlerin kerametlerini inkâr edenler küfre düşerler. Peygamberlerin mu’cizeleri haktır, velîlerin üzerindeki kerâmetler haktır. Bir kimse bunları inkâr ederse küfür ehlidir. İnkâr ettiği için Cenâb-ı Hak onların kalplerini mühürler ve onları o halde bırakır. Onlar o hal üzerine bu dünyadan kâfir olarak göçüp giderler. Âyet-i Kerîme kendi hallerine terk ederiz diyor. Onlar o hal üzerine tabiri caizse dünyevî sarhoş olarak göçüp giderler. İman etmek akıllarına gelmez. Tevbe etmek akıllarına gelmez. Bir kimse yapmış olduğu, işlemiş olduğu günahlara tevbe etmek aklına gelmiyorsa o kimsenin kalbi mühürlenmiştir. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem hazretlerinin mu’cizelerini küçük görüyorsa, hakir görüyorsa, Peygamber mu’cizelerini reddediyorsa o kimsenin kalbi mühürlenir kâfir olarak göçüp gider.

Âyetle sâbit. bize Kur’ân yeter diyorlar ya, alın yetsin size. Yetsin size. A’râf 7/179. Yemin olsun ki biz cinlerden ve insanlardan birçok kimseyi cehenneme uyumlu yaratmışızdı. Şu sebeple ki onların kalpleri var fakat bununla gerçeği anlamazlar. onların kalpleri var, gerçeği hakikati anlamak istemiyorlar. O yüzden cehenneme uyumlu oluyor. Gözleri var onunla görmezler, kulakları var onunla işitmezler. Hasılı bunlar hayvanlar gibidir. Hatta onlardan daha şaşkındırlar asıl gâfil olanlar da bunlardır. Demek ki bu Peygamber mu’cizelerini, Peygamberlerin mu’cizelerini kabul etmeyenler. Gözleri var görmüyor, kulakları var duymuyor, kalpleri var hissetmiyor. Onlar çünkü hayvanlardan daha aşağı mahluklar.

Biz kâfirleri yücelteceğiz diye uğraşıyoruz. Cenâb-ı Hak hayvandan daha aşağıdır diyor. Hayvandan daha aşağı. Yok. Nasıl insanı hayvan dersin kardeş? O iki ayakta dolaşan hayvan îmân etmediyse. Allâh muhafaza eylesin. Âmîn.

Kaynakça

• Mesnevî 2145. Beyit — “Bu Bâkir Yolu Akla Aykırı, Aklın Hudûdunun Dışında, Kıyâs ve İstidlâle Sığmaz”: Mevlânâ Celâleddîn Rûmî, Mesnevî-i Ma’nevî, 1. Defter “Çalgıcı Kıssası ve Akıl Üstü Hakîkat” 2145-2150. beyitler — klasik şerh: Ahmed Avni Konuk, Mesnevî-i Şerîf Şerhi 1/540-560; Tâhirü’l-Mevlevî, Şerh-i Mesnevî 1/535-555; Reynold A. Nicholson, The Mathnawí of Jalálu’ddín Rúmí; «aklın istidlâle sığmaması, mana hakîkatinin akıl üstülüğü» tedrîsi — klasik tasavvuf: İmâm Gazzâlî, el-Munkızü mine’d-Dalâl; İhyâ-u Ulûmi’d-Dîn 3/30-50 (“Akl ve İlim Beyânı”); İbn Arabî, el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye, “Akl ve Keşf” bâbı; Mevlânâ Câmî, Nakdü’n-Nusûs; “akıl çamura batmış eşek gibi debelendi” — Mesnevî 1. Defter; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• İmân: Dil ile İkrâr (Akıl) — Kalp ile Tasdîk (Ma’nâ) ve Münâfıklığın Bâtını: İmâm Mâtürîdî, Kitâbü’t-Tevhîd 380-400 (“Îmân Ta’rîfi”); İmâm Eş’arî, el-Lüm’a; klasik akāid — Akāid-i Nesefî şerhi Sa’düddîn Teftâzânî; Fıkhü’l-Ekber İmâm-ı A’zam Ebû Hanîfe (“el-îmân huve’t-tasdîk bi’l-kalb ve’l-ikrâr bi’l-lisân”); klasik tasavvuf — İmâm Gazzâlî, İhyâ 1/97-110 (“Kavâ’idü’l-Akāid”); “münâfığın zâhirde namâz kılması” — Bakara 2/8-20 (münâfıklar bahsi); Buhârî “Îmân” 24, Müslim “Îmân” 106 (münâfık alâmetleri); Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Sıfâtî Tecelliyât Akılla Anlaşılmaz — Materyalizmin 150-200 Yıllık Etkisi: İbn Arabî, el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye, “Esmâ ve Sıfât” bâbı; Fusûsu’l-Hikem, “Hikmet-i İlâhiyye”; klasik kelâm — Ebü’l-Hasen el-Eş’arî, el-İbâne; klasik tasavvuf — Abdülkerîm Kuşeyrî, er-Risâletü’l-Kuşeyriyye; Sühreverdî, Avârifü’l-Maârif; “Rahmân ismi içinde sayısız sıfât” — klasik esmâ tedrîsi: İmâm Gazzâlî, el-Maksadü’l-Esnâ fî Şerhi Esmâillâhi’l-Hüsnâ; «materyalizmin İslâm dünyâsına 150-200 yıllık etkisi» — Cemâleddîn Afgānî, Muhammed Abduh, Reşid Rıza eleştirisi: Müsâ Cârullâh, M. Hamdi Yazır Hak Dini Kur’ân Dili; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Melekleri Görme — Cebrâ’îl a.s. Bütün Peygamberlere; Mürşid-i Kâmile İntisâb ve Zeytinin Terbiyesi: Buhârî “Bed’ü’l-Vahy” 1, Müslim “Îmân” 1 (Cebrâ’îl hadîsi); klasik tefsîr — Râzî, Mefâtîhu’l-Gayb; «Dıhye sûretinde melek görünmesi» — Buhârî “Menâkıb” 25; Müslim “Fedâ’il” 100; klasik tasavvuf — Necmeddîn-i Kübrâ, Usûl-i Aşere; Sühreverdî, Avârif (“Mürîdin Şeyhi Görmesi”); Mustafa Özbağ Efendi, Risâle-i Tarîkat; «zeytinin tuzlu suda terbiyesi – müminin sûfî terbiyesi» analojisi — klasik halvetî sülûk: Şâbân-ı Velî, Risâle-i Şâ’bâniyye; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Ehl-i Devlet (İlâhî Lütfa Mazhar) — Bu Zamanda Rüyâ/Peygamber Görme İnkârı ve Gâfillerin Mühürlü Kalbi: klasik tasavvuf — İbn Arabî, el-Fütûhât, “Ehl-i Devlet” bâbı; Sühreverdî, Avârifü’l-Maârif, “Velâyet” bâbı; «Hz. Peygamber’i rüyâda görme» — Buhârî “Tabir” 10 (“Men reânî fi’l-menâm fe-kad reânî, fe-inne’ş-şeytâne lâ yetemessalü bî”); Müslim “Rü’yâ” 11; klasik şerh — İbn Hacer, Fethü’l-Bârî; klasik tasavvuf — İmâm Süyûtî, Tenvîrü’l-Halek fî Cevâzi Rü’yeti’n-Nebî ve’l-Melek; «kalbin mühürlenmesi» — Bakara 2/7, Câsiye 45/23, Mutaffifîn 83/14 (“belrâne alâ kulûbihim”); Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Peygamberler Yeni Din Değil Ma’nâyı Tazelediler (Âdem→Şît→Nûh→İbrâhîm) — Hz. Ali r.a. “Velîler Dînin Direkleri Kıyâmete Kadar”: Buhârî “Bed’ü’l-Halk” 6, Müslim “Îmân” 263, 264 (peygamberler ve ümmetler hadîsi); klasik tefsîr — İbn Kesîr, el-Bidâye ve’n-Nihâye 1/85-150 (Âdem-Şît-Nûh-İbrâhîm bahisleri); Taberî, Târîhu’l-Ümem ve’l-Mülûk; «Şît a.s. peygamberliği» — Hâkim, Müstedrek 2/595; klasik kıssa-i evliyâ — Sülemî, Tabakātü’s-Sûfiyye; «evliyânın dînin direkleri olması» hadîsi — Hâkim, Müstedrek; Beyhakî, Şu’abü’l-Îmân 7/153 (Hz. Ali r.a. veyâ İbn Abbâs r.a. tarîkıyla rivâyet); Münâvî, Feyzü’l-Kadîr; klasik tasavvuf — İbn Arabî, Fütûhât, “Hâtm-i Velâyet” bâbı; «son şeyh-mehdî bekleme» reddi — Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Hikmet = Sünnet-i Seniyye — Kalbin Gözü, Kulağı, Aklı: Bakara 2/151, 2/231, 2/269; Âl-i İmrân 3/164; Cum’a 62/2 (“yu’allimühümü’l-kitâbe ve’l-hikmete”); klasik tefsîr — İmâm Şâfi’î, er-Risâle 76-78 (“el-hikmetü hiye’s-sünne”); İbn Kesîr, Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm; Râzî, Mefâtîh; klasik tasavvuf — İmâm Gazzâlî, İhyâ 3/3-30 (“Acâ’ibü’l-Kalb”); Hâris el-Muhâsibî, er-Ri’âye li-Hukūkillâh; «kalbin gözü-kulağı-aklı» — klasik halvetî tedrîs: Şeyh Mustafâ Câmi, Mecmû’atü’l-Ahzâb; Mustafa Özbağ Efendi, Risâle-i Tarîkat; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• “Şeytanlarla Canavarlar Insandan Korkup Kaçtı” — Zikrullâh Nûru Şeytânı Yakar, Halaka Âşinâlığı: Mevlânâ, Mesnevî 1. Defter (Çalgıcı kıssasının devâmı); klasik tefsîr — A’râf 7/200-201 (“şeytândan istiâze”); Hicr 15/42 (“İbâdî leyse leke aleyhim sultân”); Buhârî “Bed’ü’l-Halk” 11, Müslim “Selâm” 137 (zikrullâh meclisi melekler); klasik tasavvuf — İmâm Gazzâlî, İhyâ 3/27-50 (“Vesâvis-i Şeytân”); Hâris el-Muhâsibî, er-Ri’âye; klasik halvetî vird — Şâbân-ı Velî, Vird-i Settâr; «az ama devamlı ibâdet» hadîsi — Buhârî “Îmân” 32, Müslim “Müsâfirûn” 218; «zikrullâh meclisinin meleklerce müjdelenmesi» — Müslim “Zikr” 11; «halaka âşinâlığı» — klasik halvetî sülûk: Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Münkir İlâhiyât Profesörleri ve Cemâ’at Liderleri — Hz. Peygamber Mu’cizelerini İnkâr Eden Münâfıklar: Bakara 2/8-20 (münâfıklar bahsi); Münâfikūn 63/1-8; klasik tefsîr — İbn Kesîr, Tefsîr; Râzî, Mefâtîh; klasik şerh — İbn Hacer, Fethü’l-Bârî, “Münâfık alâmetleri”; günümüz münâfıklığı eleştirisi — Cemâleddîn Afgānî-Muhammed Abduh-Reşid Rıza-Cemâleddîn Hocaoğlu modernist okuma reddi: M. Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’ân Dili; Said Halîm Paşa, Buhrânlarımız; Necip Fâzıl, İdeolocya Örgüsü; «mu’cizelerin inkârı küfürdür» — klasik akāid: Akāid-i Nesefî; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Tepkisiz İslâm Dünyâsı — Filistin Bursa-İnegöl Analojisi, Sarı Saç İngiltere Fâhişe Modası, Mekke Kapı Bayrağı: Filistin meselesi ve İslâm Birliği — Said Halîm Paşa, Buhrânlarımız; Necip Fâzıl, Yolumuz Hâlimiz Çâremiz; Sezai Karakoç, Diriliş; klasik fıkıh — Müslüman’a yardım vâcibi: Buhârî “Mezâlim” 3, Müslim “Birr” 58 (“el-Müslim ehu’l-Müslim”); günümüz Filistin-Gazze meselesi — yaygın bilgi; «Müşrikler zamânında Mekke’de fâhişelik kapılarına bayrak» — Buhârî “Nikâh” 36; «İngiltere Victorian dönem ahlâk kanunları (sarı saç)» — yaygın târihî bilgi; klasik fıkıh — kadın saçının modası: İbn Âbidîn, Reddü’l-Muhtâr; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Düşük Bel Pantolon (Tarkan-Eşcinsel Cezâevi Modası) — Kültür Emperyâlizmi ve Batılılaşma Aldatması: «Amerikan cezâevi modası (sagging) menşei» — yaygın sosyolojik kültürel bilgi; «düşük bel modasının yayılması» — yaygın kültürel hâdise; klasik fıkıh — kadın-erkek tesettür ahkâmı: Nûr 24/30-31; Ahzâb 33/59; klasik tefsîr — Râzî, Mefâtîh; klasik fıkıh — İbn Âbidîn, Reddü’l-Muhtâr, “Setrü’l-Avret”; Mevsılî, el-İhtiyâr; «kültür emperyalizmi-Batılılaşma aldatması» — Said Halîm Paşa, Buhrânlarımız, “Taklîdciliğimiz”; Necip Fâzıl, İdeolocya Örgüsü; Cemil Meriç, Bu Ülke; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Hristiyân’ın Hz. Îsâ a.s. Mu’cizesini İnkârı — Bakara 2/88 “Kalplerimiz Örtülüdür”: Bakara 2/88 (“ve kâlû kulûbünâ ğulf, bel le’anehümullâhu bi-küfrihim, fe-kalîlen mâ yu’minûn”); klasik tefsîr — İbn Kesîr, Tefsîr; Râzî, Mefâtîh; Kurtubî, el-Câmi’ li-Ahkâmi’l-Kur’ân; «Hz. Îsâ a.s.’ın su üstünde yürümesi-mu’cizesi» — Mâide 5/110; klasik tefsîr — Mâide bahsi; klasik akāid — Akāid-i Nesefî: “peygamberlerin mu’cizelerinin inkârı küfürdür”; klasik kelâm — Sa’düddîn Teftâzânî, Şerh-i Akāid; klasik tasavvuf — «aklı ilâhlaştırma» eleştirisi: İmâm Gazzâlî, Tehâfütü’l-Felâsife; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• “Mustafâ’nın Dili Ağır” — Sohbete Kendini Vermeyenin Kalbi; Hanzala Hadîsi: klasik tasavvuf — “sohbete teveccüh” tedrîsi: Sühreverdî, Avârifü’l-Maârif, “Sohbet Edebi”; Necmeddîn-i Kübrâ, Usûl-i Aşere; Hanzala hadîsi — Müslim “Tevbe” 12 (Hz. Hanzala el-Üseyyidî r.a.: “nâfeka Hanzala”); klasik şerh — Nevevî, Şerh-i Müslim; klasik tasavvuf — İmâm Gazzâlî, İhyâ, “Mücâhede” bâbı; «Allah Resûlü yanında halini koruma, melek selâmı» — Müslim “Tevbe” 12; klasik halvetî sülûk — Mustafa Özbağ Efendi, Risâle-i Tarîkat; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• Dervîşler Arasında Hâl/Rü’yâ İnkârının Küstâhlığı — Tepeden Bakmanın Kibri: klasik tasavvuf — “dervîş kardeşinin halini reddetme” eleştirisi: Sühreverdî, Avârifü’l-Maârif, “Mürîdler Arasında Edeb”; Necmeddîn-i Kübrâ, Usûl-i Aşere; Câmî, Nefehâtü’l-Üns; klasik kıssa-i evliyâ — Sülemî, Tabakāt; Ferîdüddîn Attâr, Tezkiretü’l-Evliyâ; «kibir-küstâhlık küfre yol açar» — İmâm Gazzâlî, İhyâ 3/343-360 (“Kibir”); klasik akāid — Buhârî “Edeb” 78 (“lâ yedhulü’l-cennete men kâne fî kalbihî miskālü zerretin min kibrin”); Müslim “Îmân” 147; «dervîş kardeşini hor görme» — klasik halvetî sülûk: Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi.
• 12 Eylül Öncesi İzmir Ülkücülüğü ve Mustafâ Özbağ Operasyon Hâtırâsı: 12 Eylül 1980 askerî darbe öncesi Türkiye siyâsî atmosferi — Necdet Sevinç, 12 Eylül Tanıkları; M. Necmeddin Erbakan döneminde Millî Görüş; ülkücü hareket — Türkeş, Dokuz Işık; «28 Şubat 1997 post-modern darbe» dâhilî güvenlik baskısı — Cengiz Çandar, Akif Beki yazıları; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafâ Özbağ Efendi’nin gençlik dönemi hâtırâları (Abdurrahîm-İsmâ’îl arkadaşları, polis baskını, “Mustafâ Özbağ kim?” sorusu) — şahsî bir tedrîs anısı; klasik tasavvuf — “sınanma” tedrîsi: Sühreverdî, Avârif; «Cenâb-ı Hakk’ın velîsini gizlemesi» — İbn Arabî, Fütûhât, “Velâyet” bâbı.
• Büyüğe Hürmet, Küçüğe Şefkât Sünneti — En’âm 6/110 ve A’râf 7/179 “Hayvandan Daha Aşağı”, “Bize Kur’ân Yeter” Aldatması: Tirmizî “Birr” 15, Ebû Dâvûd “Edeb” 58 (“leyse minnâ men lem yerham sağīranâ ve lem yuvakkır kebîranâ”); klasik şerh — Münâvî, Feyzü’l-Kadîr; klasik tasavvuf — İmâm Gazzâlî, İhyâ, “Edeb-i Sohbet”; En’âm 6/110 (“ve nukallibu ef’idetehum ve ebsârehum kemâ lem yu’minû bihî evvele merrah”); A’râf 7/179 (“ülâ’ike ke’l-en’âm bel hum edall, ülâ’ike hümü’l-ğâfilûn”); klasik tefsîr — İbn Kesîr; Râzî; «Bize Kur’ân yeter (Kur’âniyyûn)» reddi — modernist okumalara cevap: M. Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’ân Dili; Bediüzzaman Said Nursî, Lem’alar (12. Lem’a, hadîs-i şerîfin ehemmiyeti); klasik akāid — sünnetin Kur’ân yanında bağlayıcılığı: İmâm Şâfi’î, er-Risâle; Karabaş Halvetî-Şa’bânî silsilesinde Mustafa Özbağ Efendi tedrîsi; bu sohbet 05.04.2025 Mesnevî 2145. beyit dersi — İrşâd Dergisi (irsaddergisi.com).

Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi için tıklayınız.

İlgili Sözlük Terimleri: Hâl, Mürşid, Mürîd, Tarîkat, Hakîkat, Vird, Zikir, Tevhîd. → Tasavvuf Sözlüğü’nün tamamı