Sevgili adımı anmaz oldum. Aynasından silinmiş bir toz gibi rüzgarın savurdu. Kuru bir yaprak gibiyim. Gönül perdeme uğramaz oldu artık.

Sevgili adımı anmaz olmuş-Mustafa Özbağ Hakkında

Gelişi bahardı, gidişi kara kış oldu. Gündüzümü geceye çevirdi acadı. Bu gönlü çaresiz, sessiz bir harabata bıraktım. Göz ucuyla öldürdün benim.

Bakışını gizleyip de içimi yakan sen. Uzaklardan süzüp geçişlerin var ya. İşte orada yapa yalnız kaldı nefesim. Orada düğümlendi ömrümün sesi.

Bir çare gönül hala sana nöbette. Aşkla titrersen diyerek ayakta durur. Bir derman aramaz artık. Zira dermandır zaten zikrin.

İçimde gizli bir şifa gibi. Canımı kaküllerine dolamışım çoktan. Kokunla uyuyup kokunla uyanan bir yetimim ben. Bir nefeslik yakınlık ister bu hara ehli yüre.

Bir nefes, bir tebessüm, bir merhamet gölgesi. Bir anlık dokunuşun bile bir ömrü diriltir. Gelmesen de haktır biliyorum. Gelişin haktır gidişinde aşkınla yanmakta güzel.

Sensizliğinle olgunlaşmak da güzel. Harabat halde aşkının anıldığı yerde. Canımın canının kıblesi olan gecelerde bir nefeslik vuslat yeter Mustafaya.

Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi için tıklayınız.

İlgili Sözlük Terimleri: Zikir. → Tasavvuf Sözlüğü’nün tamamı