Hz. Peygamber’in Uykusu — Normal İnsanların Uykusu Gibi Değildi
Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in uykusu normal insanların uykusu gibi değildi. O’nun uykusunda bile farkındalık vardı. «Gözlerim uyur; ama kalbim uyumaz» buyurmuştur. Bu, normal bir insanın yaşayamayacağı bir hâldir. Hz. Peygamber’in mâneviyâtı uykuda bile aktif idi. Bu, peygamberlik makâmının özelliğidir. Mürşid-i kâmiller de bu hâli bir derecede yaşar.
«Gözlerim Uyur; Kalbim Uyumaz»
«Gözlerim uyur; ama kalbim uyumaz» — Hz. Peygamber’in sözü. Bu, beden uyusa bile kalbin uyumadığı bir hâldir. Kalp Allâh ile sürekli irtibâttadır. Bu hâl peygamberlik mertebesinin bir özelliğidir. Sıradan insanlarda yoktur. Mürşid-i kâmiller belki bir dereceye kadar yaşayabilir.
Hz. Peygamber’in Abdest Bozulmaması — Mucize
Hz. Peygamber’in uykusu öyleydi ki abdest bozulmazdı. Çünkü uykuda bile bilinci açıktı. Diğer insanlar uyuyunca abdest bozulur; çünkü bilinçleri kapanır. Hz. Peygamber farklıydı. Bu, mucizevî bir özelliktir. Sahâbe bunu bilirdi; ve Hz. Peygamber uyuyunca da abdestli kabûl ederdi.
Peygamberlik Makâmı — Sıradan İnsanlar Anlayamaz
Peygamberlik makâmı sıradan insanların anlayamayacağı bir mertebedir. Hz. Peygamber «Ben sizin gibi bir beşerim» (Kehf 110) dese de, mertebesi yüksekti. Allâh ile sürekli irtibâttaydı; vahiy alıyordu; ilim ondan akıyordu. Bu mertebede uykunun bile farklı olması doğal. Modern müslüman bu mertebenin yüksekliğini takdir etmeli.
Mürşid-i Kâmiller — Bir Derecede Yaşar
Mürşid-i kâmiller bu hâli bir derecede yaşar. Onların uykusu da sıradan insanlardan farklıdır. Az uyurlar; gece kalkar ibâdet ederler. Uykularında bile mâneviyât akışı sürer. Bâzı rivâyetlerde «velîler uykuda Allâh’ı zikrederler» buyurulur. Bu, peygamberlik makâmının bir yansımasıdır; ama derecesi düşüktür.
Sıradan Mü’min — Sünnet Uyku
Sıradan mü’min sünnet uyku tarzını izler. Yatsı namazından sonra erken yatmak. Yatmadan önce abdest almak ve zikir çekmek. Sağ tarafa yatmak. Belirli sûreleri okumak (Âyetü’l-Kürsî, Üç Kul). Bu pratikler uykuyu bereketli kılar. Mâneviyât akışı uykuda da bir derecede sağlanır. Sünnete uyan mü’min faydalanır.
Az Uyumak — Mâneviyât İçin
Az uyumak mâneviyât için önerilir. Hz. Peygamber az uyurdu. Gece kalkıp namaz kılardı. Aşırı uyku mâneviyâtı söker; az uyku ise besler. Modern dönemde 6-7 saat yeterli sayılır. Mü’min normal uykuyu alır; ama abartmaz. Gece bir kısmı ibâdetle geçirir. Bu denge sünnete uygundur.
Niyâz — Bereketli Uyku İçin
Niyâz: «Yâ Rab, beni Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in uyku sünnetini izleyen bir kul eyle. Az uyumamı, abdestli yatmamı, zikir ile uyumamı nasîb et. Uykumda bile kalbim Seninle olsun. Aşırı uykudan beni koru. Gece namazlarına kalkmamı nasîb et.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi bereketli uyuyan kullardan eylesin.
Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Uyku, Peygamber, Sünnet. → Tasavvuf Sözlüğü