Âşığın Gönlü Her Ân Bahâr Bahçesidir

Âşığın gönlü her ân bahâr bahçesi gibidir. Her ân tâzedir. Âşık gönlüne gelen de her ân tâzedir; yeniden yeniden açar, kokar. O her ân gönlü tâzedir. Bir kadın düşünün, bir erkeğe âşık olmuş; her gün ona yeni bir hediye verir; her gün yeni bir söz söyler; her gün yeni bir gülümseme paylaşır. Bunun gibi, Allâh âşığının gönlüne her ân yeni bir tecellî gelir; ve bahar kokuları yayılır.

Bahâr Bahçesi — Tâzeliğin Sembolü

Bahâr bahçesi tâzeliğin sembolüdür. İlkbaharda her şey yeşillenir; çiçekler açar; kokular yayılır. Bahar bahçesinde durmak, sevinçli bir tecrübedir. Âşığın gönlü bahar bahçesi gibidir — yâ’nî her ân tâzedir. Sıradan insânın gönlü mevsim mevsimdir: Bazen bahar, bazen hazan, bazen kış. Ama âşığın gönlü hep bahardır; çünkü Allâh’ın tecellîleri sürekli onu tâzelendirir.

Her Ân Tâze — Allâh’ın Tecellîlerinin Sürekliliği

«Her ân tâzedir» derken kasdedilen, Allâh’ın tecellîlerinin sürekliliğidir. Allâh her ân yeni bir tecellî gönderir. Sıradan insân bu tecellîleri görmez; çünkü kalbi paslıdır. Ama âşığın kalbi parlaktır; her tecellîyi yansıtır. Bu yüzden âşığın gönlü her ân yeni bir manzara taşır. Aynı manzara hiç olmaz; her ân farklıdır. Bu yeniden yenilik, âşığın hayâtını zenginleştirir.

Yeniden Yeniden Açmak — Aşkın Devâmlılığı

Sıradan aşklarda bir tehlike vardır: Zamanla solar. Karı-koca arasındaki aşk, çocukluk arkadaşları arasındaki aşk — zamanla rutinleşir, donuklaşır. Ama Allâh aşkı solmaz; her ân yeniden açar. Çünkü Allâh sonsuzdur; ve sonsuza yöneliş hep yenidir. Sıradan aşklar tükenir; çünkü konuları sınırlı. Allâh aşkı tükenmez; çünkü konusu sonsuzdur.

Bahâr Kokmak — Etrafa Yayılan Mânevî Güzellik

Bahâr bahçesi sâdece güzel görünmez; kokar da. Âşığın gönlü de aynı: Sâdece kendisi tâze değil, etrâfına da kokular yayar. Âşığın yanında bulunanlar, onun kokusundan istifâde ederler. Sohbete katılanlar mânevî tâzelik duyarlar; söz dinleyenler kalp huzûru bulurlar; bakışına denk gelenler içlerinde değişim hissederler. Bu, âşığın bereketinin yayılmasıdır.

Maddî Bahâr ve Mânevî Bahâr — İki Tezâhür

Maddî bahâr senede bir kere gelir; üç ay sürer; sonra biter. Mânevî bahâr ise sürekli devâm eder; bitmek bilmez. Âşığın gönlü mânevî baharda. Bu bahar mevsimsizdir; havaya bağlı değil; iklime bağlı değil. Sâdece kalbe bağlı. Kalp paklığı varsa, bahar var. Paklık gittiği gün, bahar da gider. Bu yüzden âşığın asıl gayreti kalbi pak tutmaktır. Allâh muhâfaza eylesin; bizi de bahâr bahçesi gönüllü âşıklardan eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Aşk, Kalb, Tecellî. → Tasavvuf Sözlüğü