Perşembe, 14 Mayıs 2026
YOLUMUZ NÜBÜVVET YOLUDUR

Mustafa Özbağ

İrşad & Tasavvuf · Resmî Site
Sevgi ·

Ancak seven insan insan olur, insanı insan eden insanı kemalâta erdiren sevgidir

ilahi Kelamda cenab-ı hak müminleri Eee tarif ederken o Müminler ki Allah'ı şedit bir sevgi yüksek bir sevgi ile severler buyurur o zaman Müminin en yüksek en Ali derecede sevdiği Allah'tır Mümin Alla...


Ancak Seven İnsan İnsan Olur; İnsanı Kemâle Erdiren Sevgidir

Ancak seven insan insan olur; insanı insan eden, insanı kemâle erdiren sevgidir. Bu, tasavvufun temel bir ifâdesidir. Sevgisi olmayan kişi şekilde insan olsa da hakîkatte insan değildir. İnsanlığını kazandıran — sevgisi. Sevgisiz insan hayvana yaklaşır; sevgili insan meleğe yaklaşır. İkisi arasındaki fark — sevgi.

Sevgi — İnsanlığın Tanımı

Sevgi insanlığın tanımıdır. Diğer canlılar da yaşar, yer, içer, çoğalır. İnsanı diğerinden ayıran — sevgi ve mâneviyât. Sevgisi olmayan insan biyolojik olarak insan ama mâneviyatçı olarak değil. Sevgi insanlığın özüdür; bu öz olmayan insan da olmaz.

Sevgisizlik — Hayvanlığa Yaklaşmak

Sevgisizlik hayvanlığa yaklaşmaktır. Hayvan içgüdüsel yaşar; sevgisi yoktur (insan anlamında). Sevgisiz insan da içgüdüsel yaşar: Yer, üretir, savaşır, ölür. Ama yüksek bir amaç yok. Bu hâl mâneviyâtın yokluğudur. Modern materyalist toplum bu hâle yaklaşır; ve onun için mü’min direnmelidir.

Sevgi ile Kemâl — Yükseliş

Sevgi insanı kemâle erdirir. Kemâl — olgunlaşmak, tamâmlanmak. Sevgisiz insan ham kalır; sevgili olgunlaşır. Çünkü sevgi diğer erdemleri çağırır: Merhamet, adâlet, fedakârlık, edeb. Sevgi olunca bunlar gelir; olmayınca gelmez. Bu yüzden sevgi anahtar erdem.

İnsân-ı Kâmil — Sevgi Dolusu

İnsân-ı kâmil sevgi doludur. Allâh’ı, peygamberi, kullarını, kâinâtı seven kişi insân-ı kâmildir. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in sevgisi sınırsızdı; ve O insân-ı kâmilin zirvesi. Sahâbe O’na yakındı; ve onlar da sevgi doluydu. Modern mü’min de bu örneği izlemelidir.

Sevginin Geliştirilmesi — Sürec

Sevgi gelişen bir hâldir; sâbit değil. Mü’min sevgisini her gün artırabilir. Tefekkürle, ibâdetle, sohbetle, hizmetle. Bu artırma onun insanlığını da yükseltir. Sevgisini ihmâl eden ise insanlığını da kaybeder. Sevgi sürekli beslenmesi gereken bir bahçe gibidir.

Modern İnsanın Sevgisizliği — Krize Sebep

Modern insanın sevgisizliği krize sebep olur. Depresyon, anksiyete, intihar, şiddet — bunlar sevgisizliğin meyveleri. Sevgisi olan insan bu krizlere düşmez. Modern psikoloji bile bu gerçeği gördü; sevgi bağlantılarının ruh sağlığına etkisini araştırıyor. Tasavvuf 1400 yıldır bunu söylüyordu.

Niyâz — Sevgi ile Kemâle Eren Bir Mü’min

Niyâz: «Yâ Rab, beni sevgi ile insan olan, sevgi ile kemâle eren bir mü’min eyle. Sevgisiz hayât yaşamaktan beni koru. Senin, Peygamber’inin, kullarının, kâinâtın sevgisini kalbime yerleştir. Sevgimi her gün artıran bir kul yap. İnsân-ı kâmile doğru yürümemi nasîb et.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi sevgi ile kâmilleşen mü’minler eylesin.

Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Sevgi, İnsân-ı Kâmil, Kemâl. → Tasavvuf Sözlüğü