Cenâbı Hak celle celâlühû Bakara sûresinin 30. âyeti kerîmesinde «Ben yeryüzünde bir halîfe yaratacağım» buyurmuştur. Bu âyeti kerîme insânın yeryüzündeki mes'ûliyetinin ne kadar büyük olduğunu, halîfeliğin Cenâbı Hak tarafından verilen bir manevî makâm olduğunu gösterir. Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette manevî sofradan mahrûm olduğu hâlde kendi kendini halîfe seçen kişilerin tehlikesini, ve onların ümmeti nasıl saparuya götürdüğünü îzâh etmektedir. Manevî halîfelik bir kişinin kendi kendine giyebileceği bir hil'at değildir; mutlakâ bir mürşidi kâmil tarafından verilmesi, ve sahîh silsileye bağlanması zarûrîdir. Kendi kendine halîfelik iddiâsı, bir hidâyet değil bir saparu sebebidir; ve böyle birinin sözlerine kulak veren kişi de saparuya düşer.

Halîfeliğin Mâhiyeti

Halîfe lugatte «arkadan gelen, vekîl, naib» demektir. Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette, «Manevî halîfe, bir mürşidi kâmilin manevî yolu üzerinde onun yerine geçen kişidir. Bu vekîlliği veren mürşiddir; halîfe kendisi bu vekîlliği alamaz. Çünki vekîl olan kişi, vekîl edenin yetkisini taşır; vekîl edenin yetkisi olmadan vekâlet kendiliğinden olmaz» demektedir. Resûli Ekrem efendimizden Hz. Ebû Bekir es-Sıddîk efendimize, ondan Selmânı Fârisî, ondan Kâsım b. Muhammed b. Ebî Bekir, ondan Ca'feri Sâdık efendimize, ve böylece silsile yolu ile manevî halîfelik intikâl etmiştir. Her halîfe kendinden öncekinin manevî teslîmiyle bu makâma ermiştir; kimse kendi kendine bu makâmı almamıştır. Bu sebeple kendi kendine halîfelik iddiâsı tasavvuf yolunda asla geçerli değildir; ve böyle bir iddiâ yapan kişi mürşid değildir, sahtekârdır.

Manevî Sofranın Mâhiyeti

Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette mühim bir mecâzı kullanır: «manevî sofra». Bu mecâz mürşidin dervîşine sunduğu manevî gıdâya, yâni hâl aktarımına işâret eder. «Bir dervîş manevî sofradan istifâde etmedikçe halîfelik makâmına ermez. Manevî sofra, mürşidin sohbeti, mürşidin nazârı, mürşidin halvet eğitimi, ve mürşidin esmâ tertîbidir. Bu sofradan beslenmeyen kişi manevî olarak büyümez; ne kadar yıl geçirse geçirsin, hâli aynı kalır» demektedir. Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Bana ribâ verilenleri Cibrîl getirir; rabb'im beni terbiye eyledi, ve terbiyemi güzel kıldı» (Süyûtî, el-Câmi'u's-Sağîr) buyurmuştur. Bu hadîsi şerîf manevî terbiyenin Cenâbı Hak'tan geldiğini, peygambere Cibrîl vasıtasıyla intikâl ettiğini gösterir. Aynı şekilde dervîşe manevî terbiye mürşidi vasıtasıyla gelir; ve bu manevî sofra olmadan dervîş halîfelik makâmına ulaşamaz.

Kendi Kendini Halîfe Seçenlerin Tehlikesi

Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette en tehlikeli sahtekârlardan biri olarak kendi kendini halîfe seçenleri zikreder. «Bu kişiler manevî sofraya hiç oturmamışlardır; bir mürşidi olmamış, bir sülûku tamamlamamış, bir esmâyı bitirememişlerdir. Lâkin bir gün kalkıp ‘Ben halîfeyim’ derler. Halbuki halîfelik kendi kendine alınan bir şey değil, mürşidin verdiği bir makâmdır.» Bu kişiler insânları aldatmak için sözde bir 'manevî tecellî'den, sözde bir 'rüyâ'dan, sözde bir 'keşf'den bahsederler; bunların hepsi nefsi emmâre'nin oyunları, veya şeytânî bir vesveseden ibârettir. Lâkin bu kişiler kendi nefslerini hak zannetmişler, ve bu zandan dolayı insânları kendilerine bağlamaya başlamışlardır. Bu, ümmete verilen en büyük zararlardan biridir; çünki bu kişiler bir araya topladıkları cemaatleri saparuya götürürler.

Ümmetin Saparuya Götürülmesi

Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette, «Kendi kendini halîfe seçen bir kişi, sadece kendisini saparuya götürmez; kendisine bağlanan bütün cemaati de saparuya götürür. Çünki bu kişi yanlış bir yola yönelmiştir, ve cemaatini de bu yanlış yola sevk eder» demektedir. Resûli Ekrem efendimiz hadîsi şerîfte «Saparuya çağıran kişi onun günâhının ve kendisine uyanların günâhının yükünü taşır; uyanların günâhından da hiç bir şey eksilmez» (Müslim, İlim) buyurmuştur. Bu hadîsi şerîf saparuya çağıran kişinin ne kadar büyük bir vebâl altında olduğunu gösterir. Sahte bir mürşid sadece kendisi için günâha girmez; binlerce, on binlerce dervîşin günâh yükünü de boynuna alır. Bu sebeple mü'min sahte mürşidlere karşı en büyük dikkati göstermelidir; çünki onlara bağlanmak sadece kendi saparusu değil, başka mü'minlerin saparusuna da sebeptir.

Sahîh Halîfeliğin Alâmetleri

Sahîh halîfeliğin belirli alâmetleri vardır. Mustafa Özbağ Efendi bu sohbette, «Sahîh halîfe sahîh silsileye bağlıdır; bir mürşidi kâmilden icâzet almıştır; manevî sülûku tamamlamıştır; esmâ tertîbini bitirmiştir; halvet eğitimi görmüştür; şerîate sıkıca bağlıdır; sünnete ittibâ etmektedir; ve dervîşinden ücret istemez» demektedir. Bu alâmetlerin tamâmı bir kişide bulunduğunda, o kişi sahîh halîfedir; ve onun sözünü dinlemek mü'min için bir feyz vesîlesi olur. Lâkin bu alâmetlerden biri bile eksikse, o kişi şüpheli bir mevkîdedir; ve mü'min ona bağlanmadan önce çok dikkatli tedkîk yapmalıdır. Hassâsı silsile mes'elesidir; eğer kişi silsilesini söyleyemiyor, veya silsilesi peygamber efendimize muttasıl değilse, o kişi halîfe değildir. Halvetiyye yolunun silsilesi yukarıda zikredildiği gibi bütün halîfelere muttasıldır; ve bu silsile sahîhdir.

Halvetiyye Yolunun Halîfelik Mîrâsı

Halvetiyye-Şâbâniyye-Karabâşiyye yolu halîfelik makâmında çok titizdir. Mustafa Özbağ Efendi Şerhi Virdi Settâr'ında, «Bu yolda halîfelik kendi kendine alınan bir şey değildir; mürşidin verdiği bir makâmdır. Mürşid de halîfeliği rastgele vermez; dervîş bütün manevî sülûku tamamlamış, esmâyı bitirmiş, halveti çekmiş, ve manevî mertebeleri aşmış olmalıdır. Ancak o zaman mürşid ona icâzet verir, ve dervîş yetiştirme yetkisini taşımaya başlar» demektedir. Pîr Şâbânı Velî hazretleri kendisine bağlanan dervîşlerin hepsine halîfelik vermemiştir; sadece bu makâma erişen birkaç kişiye vermiştir. Mustafa Özbağ Efendi de kendi halîfelerini titizlikle seçmiştir; sadece manevî mertebeyi tamamlayanlara icâzet vermiştir. Mustafâ Özbağ efendi de sohbetlerinde, «Bizim yolumuzda halîfelik bir oyuncak değildir; manevî bir mes'ûliyettir. Bu mes'ûliyeti taşımaya hazır olmayan kişiye halîfelik verilmez; çünki taşıyamayan kişi hem kendisi hem ümmet için tehlikedir» diye nasîhat eder.

• Kur'ânı Kerîm: Bakara 2/30; Sâd 38/26; Ahzâb 33/21; Tevbe 9/119; Hucurât 49/13; Mâide 5/3.
• Sahîhi Müslim, Kitâbü'l-İlim, saparuya çağıran hadîsi.
• Süyûtî, el-Câmi'u's-Sağîr, Cenâbı Hakk'ın terbiyesi.
• Sahîhi Buhârî, Kitâbü'l-Ahkâm.
• İmâm Gazzâlî, İhyâ-u Ulûmi'd-Dîn, Cilt 3, halîfelik bahsi.
• İmâm Gazzâlî, et-Tibrü'l-Mesbûk fî Nasîhati'l-Mülûk.
• İbn Kayyim el-Cevziyye, Medâricü's-Sâlikîn.
• Mustafa Özbağ Efendi, Şerhi Virdi Settâr, halîfelik bahsi.
• Pîr Şâbânı Velî, Sohbet Mecmûası.
• İmâm Şa'rânî, et-Tabakâtü'l-Kübrâ.
• İmâm Kuşeyrî, Risâle, mürşid silsilesi.
• İbn Acîbe el-Hasenî, Mi'râcü't-Teşevvüf.
• Aziz Mahmûd Hüdâyî, Tarîkatnâme.
• Niyâzî-i Mısrî, Dîvânı İlâhiyât.
• Hüseyin Vassâf, Sefînei Evliyâ, Halvetiyye silsilesi.
• Mevlânâ Celâleddîni Rûmî, Mesnevî-i Ma'nevî.
• İmâm Râzî, Mefâtîhu'l-Gayb.
• Şâhı Nakşbend, Tarîkat Risâlesi.
• Hâce Bahâuddîni Buhârî, Sohbet Risâleleri.
• Mustafâ Özbağ Efendi, Sohbet Serileri, Sahte Mürşid Uyarıları.

Sohbetin Tasnîfi: Bu sohbet halîfeliğin mâhiyetini, manevî sofranın mânâsını, kendi kendini halîfe seçenlerin tehlikesini, ümmetin saparuya götürülmesini, sahîh halîfeliğin alâmetlerini, ve Halvetiyye yolunun halîfelik mîrâsını tafsîl etmektedir.

Kaynak: mustafaozbag.com | Video: YouTube | Seri: Sahte Mürşid Uyarıları Sohbetleri