Allâh Her Şeyi Mükemmel ve Güzel Yarattı
Allâh yarattığı her şeyi mükemmel ve güzel bir şekilde yarattı. «Yarattığı her şeyi güzel yapan O’dur» (Secde 7). Kâinâttaki her yaratık, her olay, her hâl — bir hikmetle ve güzellikle yaratılmıştır. Bizim göremediğimiz hikmetler de var. Mü’min bu inançla yaşar; yaratıkları küçümsemez; her şeyde bir mâna arar.
Kâinât — Mükemmel Düzen
Kâinât mükemmel bir düzen içindedir. Gezegenler hassas yörüngelerde dönüyor; atomlar hassas dengede; ekosistemler hassas çalışıyor. Bu mükemmel düzen tesadüf değil; Allâh’ın yaratışı. Modern bilim bu mükemmelliği keşfetmekle meşgûl; ama mü’min bu mükemmelliğin Yaratıcı’sını biliyor.
Güzellik — Her Yerde
Güzellik her yerdedir. Çiçek, kuş, gün doğumu, çocuk gülüşü — hepsi güzel. Bu güzellik Allâh’ın «el-Cemîl» (Güzel) isminin tezahürü. Mü’min güzellikleri görür; ve Allâh’a şükreder. Sâdece çirkin gören kişi — gözleri kararmış demektir. Güzellik her yerde; mü’min görmesini bilmeli.
Görünür Çirkinliklerin Hikmeti
Bâzı görünür çirkinliklerin de hikmeti var. Hastalık çirkin gibi; ama mü’mini olgunlaştırır. Kayıp çirkin gibi; ama mü’mini Allâh’a yöneltir. Ölüm çirkin gibi; ama mü’min için Rabbe kavuşma. Bu çirkinliklerin içindeki güzelliği görmek — mârifettir. Cahil insan dışı görür; ârif içi.
İnsan Yaratılışı — En Mükemmel
İnsanın yaratılışı en mükemmeldir. «Biz hakîkaten insanı en güzel sûrette yarattık» (Tîn 4). Beden, akıl, rûh — hepsi mükemmel. İnsan kendisini düşündüğünde Allâh’ın yaratış sanatını görür. Modern bilim insan vücudunu keşfettikçe — daha hayrette kalıyor. Bir hücrenin karmaşıklığı bile devâsâ.
Şükür — Mü’minin Tepkisi
Mü’minin tepkisi mükemmel yaratışa şükürdür. Her şey ki güzel — şükür. Her şey ki düzenli — şükür. Her şey ki hikmetli — şükür. Bu şükür mâneviyâtı besler; ve mü’mini Allâh’a yaklaştırır. Nankör — bunu görmez. Şükredici — sürekli görür.
Tefekkür — Yaratış Üzerine
Mü’min yaratış üzerine tefekkür etmelidir. Bir çiçeğe bakar — «kim bunu böyle yarattı?» düşünür. Bir bebeğe bakar — «hücreden böyle insanı kim yaptı?» düşünür. Gökyüzüne bakar — «bu yıldızları kim oraya astı?» düşünür. Bu tefekkür Allâh’a yöneltir. Düşünmeyen kişi gaflette kalır.
Niyâz — Mükemmel Yaratışı Gören Bir Kul
Niyâz: «Yâ Rab, beni Senin mükemmel yaratışını gören bir kul eyle. Çirkinliklerin içindeki güzelliği fark etmemi nasîb et. Her şeye şükredici olmamı sağla. Tefekkür ehli bir mü’min yap. Senin sanatını her yerde görerek Sana yaklaşan bir kul olmamı nasîb et.» Allâh muhâfaza eylesin; bizi mükemmel yaratışı gören mü’minler eylesin.
Kaynak: Mustafa Özbağ Efendi — Sohbet Kaydı. Tasavvuf hakkında daha fazla bilgi. İlgili Sözlük Terimleri: Mükemmel, Yaratılış, Tefekkür. → Tasavvuf Sözlüğü