DÜN GECE

DÜN GECE

Ey sevgili, hayalin gözlerimin önünde, sözlerin dilimde, taht kurmuşsun kalbimde, neden kayboluyorsun...Sevgin içimi sarmış bütün kalbimi ve bedenimi sarmış,nereme baksam sensin, neremi koklasam sen kokuyorsun, senin sevginin sarhoşuyum,sevginden başka bir şey duymuyorum, geceleri kendime örtü ettim,gündüzleri temaşa,seni seyretmedeyim an ve an,dün gece başka süslüydün, başka endamlıydın, süzülerek geldim yanıma, o cilveler neydi, o nazlar neydi, kokun bambaşkaydı, sesin bambaşka, dilim tutuldu, konuşmasını bilmeyen çocuklar gibiydim, sen ise nazlı gelin. Bana “sev sevebildiğin kadar” dedikçe halden hale geçtim,ey sevgili lal oldum önünde,utandım ağladım feryadıma feryat ekledim, sen ise hep gülüyordun bana, anlam vermek istemedim, gülüşün ne güzeldi ben ağlarken sessiz sessiz..

Ey sevgili bana neler dedin dün gece neler, “Şeytanı dahi sevgi nazarıyla yarattığını” söyledin bunu söylesem halka beni kafirlikle suçlarlar dedim de “ kafir denilmedikçe, iman kemale ermez” dedin, “cehennem dahi beni çok sever” deyince içim tutuldu, sen anlayışımı idrakimi genişlettin, içime seslendin ki “ cehennem beni sevmeyenleri yalar yakar, beni çok sevdiğinden” dedin, “Şeytan seni sevmeyenlerin ayağına çelme takarmış” öyle dedin dün gece.

Bana dedin ki “ seven sevdiğiyledir” O sevgilinin sevgilisinin sözüydü o nu senden duyacağımı hiç beklemezdim. Hayret ettim şaşırdım, sanki iliklerime kadar bir nefes oldu bana, ne müthiş bir nefesti beni kendimden geçirdi, kendimi buldum.

Ne geceydi ey Sevgili bitmesini istemedim, sabahlar olmasın istedim, ama gittin..Arkandan doya doya bakamadan,seni süzüşlerini seyredemeden,yüzüm ellerindeyken gittin..Gelirim demeden gittin, arkanda yıkık bir kimseyi bırakıp gittin..Yalvarışlarıma bakmadan gittin..Gözyaşlarımı silmeden gittin, Sen istediğini yapansın şikayet etmiyorum..Mademki sen gitmeyi sevdin, sevdiğini severim, eğer ayrılıktan tat alacaksan, ayrılığını da severim..Ey Sevgili..                                                 

                                                                                              Mustafa Özbağ – 25/12/2007