SESSİZCE

SESSİZCE


Sessizce, sana sormadan hayatına girmiştim,
Sonbahar bütün güzelliğiyle kışa hazırlanıyordu,
İçimde utangaçlığın kızarıklığı ve sıkıntısı,
Yüreğimde sevginin coşkusu ve harareti,
Sana söyleyivermiştim, “seni seviyorum”.
Üzerinden kaç kış, ne kadar bahar geçti,
Şimdi eşyalarım toplu, valizim hazır,
Hangi ayrılığa, hangi yalnızlığa, bilemiyorum,
Ama bir şey biliyorum, yine sana sormadan,
Sessizce hayatından çekip gideceğim,
Sana ümitlerimi, sevgimi ve çocuklarımı bırakarak,
Ben ait olduğum yere, bilirsin ya o banka,
Hani seni götürmüştüm, girişte solda, en sonda,
Yine bağıracaklar, ben içeri girince,
“Hacı baba nereye”,
Meçhule kardeşim meçhule,
Yine kalabalıklara, kalabalıkların arasında,
Koskoca bir yalnızlığa ve hiçliğe,
Kimsesizliğe, acıya, çileye, kahıra,
Yazın akşamında, kışı yaşamaya,
Bitmeyen sonbahara doğru yolculuk,
Sevgime, ümitlerime ve çocuklarıma,
İyi bakacağından kuşkum yok,
Hadi hoşça kal, selametle kal,
Güle güle deme bana,
Ben gülmeyi çok seneler önce unuttum.

Mustafa Özbağ  08/03/2005