KARANLIK GECE

KARANLIK GECE 

Gözlerim ıslak seni düşünüyorum,
Şiirlerimi okuyor sessizce ağlıyorum,
Yalnız, kimsesiz annesiz çocuklar gibi,
Ağlıyor ve gelmeni bekliyorum.
Artık garaj dahi isyanda,
Yeter diye haykırıyor  banklar,
Dudaklarım dillerim isyanda,
Gönlüm bitmeyen sonbaharlarda.
Şimdi sen gecenin ıssızlığında,
Balkonda oturmuş denizi dinliyorsun,
Keder basmış buğulu gözlerinde,
Lodosun esintisini seyrediyorsun.
Yine karanlık gece,
Yine ıssız sokaklar,
Yine sensiz yine kimsesiz
Çökerten Yutan dertlerimle...


Mustafa Özbağ